Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Het Gebaar

Evelien gaat op restaurantPosted by Evelien Rutten Wed, May 16, 2012 21:47:56
(eerder verschenen in Het Nieuwsblad)

Het Gebaar

“Een bord van van Damme is als een cadeautje dat je mag blijven uitpakken”

Je kan tegenwoordig geen koffiekoek meer kopen zonder dat überpatissier Roger van Damme je met zijn gesuikerde glimlach aanstaart. Je zou bijna vergeten dat van Damme ook nog een restaurant (1 ster) uitbaat, dat weliswaar enkel ’s middags open is. De chef nam deze ongewone beslissing omdat hij ook nog een leven wil met zijn gezin. Het Gebaar ziet eruit als een peperkoeken huisje en het interieur is klassiek cottage. Ik wandel er binnen met mijn popelende schoonmoeder, een hevige fan van van Damme. We worden professioneel ontvangen door vriendelijk personeel met hippe zendoortjes. Ze staan continu in contact met de keuken, opdat de service zo vlot mogelijk zou verlopen. Bij een glaasje champagne bekijken we rustig de kaart. Er is gekozen voor een nogal apart lunchconcept. Je kiest één hoofdgerecht dat is opgebouwd uit meerdere smaken, te vergelijken met voor- én hoofdgerecht uit een klassiek restaurant. Daarna volgt nog een gelijkaardig opgebouwd dessert. Ik kies de holsteiner entrecôte op zomerse wijze, mijn schoonmoeder de paling in ’t groen. De aangekondigde wachttijd is vrij lang, zo’n vijftig minuten. Dat schept natuurlijk hoge verwachtingen, maar ze worden gelukkig helemaal ingelost. Geen enkele foto in welk kookboek dan ook kan het genie van van Damme zo accuraat weergeven als het schouwspel voor ons. Een bord van van Damme is als een cadeautje dat je mag blijven uitpakken. We worden uitgenodigd op een ongewone reis van texturen, smaken en geuren. Nog voor ik één hap heb genomen, ben ik al ontroerd.

Mijn kort geschroeid rundvlees, dat duidelijk lang heeft mogen rijpen, heeft een complexe, nootachtige smaak. De vleesjus is meesterlijk in balans. Naast het vlees ligt een voluptueus landschap van knapperige seizoensgroentjes, polentacakes, kroketjes en kruiden, afgewerkt met een licht pikante romesco-saus. Bovenaan het bord staat nog een glaasje met draadjesvlees van de ossenstaart en een lepeltje merg, afgewerkt met een aardappelcrème met vanille. Het is een totaal nieuwe, culinaire ervaring met een hevig verslavend effect. Aan de overkant is mijn schoonmoeder begonnen aan haar paling, die wel op elke mogelijke manier bereid lijkt te zijn. Van mousse, gefrituurd tot filet: telkens in combinatie met frisse texturen van o.a. granny smith. Centraal staat een creusetpotje met de eigenlijke paling in ’t groen. De filets zijn graatloos en liggen in de meest zijdeachtige kruidensaus die ik ooit heb geproefd.

De desserten gaan gelukkig door op hetzelfde élan. Mijn “Cosmo” is een machtig mooi bord met chocolade, banaan en karamel, met avontuurlijke toetsen van vlierbes, yuzu en kalamansi. Mijn schoonmoeder koos de Pomme Pomme en krijgt daarmee zowat de pure essentie van appeltaart op haar bord: een prachtig visueel spektakel met appel, karamel, crème anglaise en vanilleijs. Als ik één restaurant zou moeten aanraden, dan is het dit wel.

Waar blijft verdorie die tweede ster?!

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.