Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Een hoofdstukje over ravioli

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Wed, October 14, 2009 18:53:12

Had ik al gezegd dat Steven van boeken houdt? U denkt nu waarschijnlijk aan een schattig boekenrekje met mooie, 19de-eeuws uitziende hardcovers. Zoiets zag u al vaker bij mensen thuis die graag met een roman en een kopje thee in een gezellige leeszetel vertoeven. Zo was ik zelf ook in het pre-Steven tijdperk. Ik had één goedgevuld boekenrek, met daarnaast nog wat rondslingerende boeken op het toilet en naast mijn bed. Ik beschouwde mezelf als een belezen persoon, met wie je een ernstig gesprek kon aangaan over hedendaagse en soms zelfs iets klassiekere literatuur.
Toen Steven bij mij introk, wist ik natuurlijk dat hij van boeken houdt. Maar ik had geen idee welke proporties die liefhebberij na jaren verzamelen had aangenomen. Ik, een belezen persoon? In vergelijking met Steven was ik een Suske en Wiske-lezer. Tijdens de verhuis werden er enkele dozen met boeken in mijn appartement gesleept. Niet lang daarna volgde een boekenrek. Daarna nog een. En vandaag woon ik in een bibliotheek, met zo'n 60 vierkante meter boeken tegen de muren van mijn appartement. De laatste 25 vierkante meter werden vorig weekend binnengehaald, inclusief vernuftig boekenrek.

Als u echter dacht dat die boeken er staan om te lezen, dan dwaalt u.

Een voorbeeld. Vorig weekend kreeg ik van Steven de nieuwe van Tom Lanoye cadeau. Hardcover, eerste druk, gesigneerd door de auteur himself. Maar nog voor ik een blik kon werpen op de handtekening, trok hij het boek weer uit mijn handen. Ik kreeg de preek die ik al vaak heb gehoord en die ik nog veel vaker zal horen tijdens ons hopelijk langdurig samenzijn.

"Je hebt gekookt. Ga eerst je handen wassen. Ik zal alvast de cover verwijderen voor je het boek bepotelt, dan blijft die tenminste maagdelijk wit. En voorzichtig lezen hè, zonder de rug te kraken. Bij nader inzien... Zullen we dit exemplaar niet gewoon in het rek zetten en wachten op de pocket? Dan koop ik die wel voor je zodat dit exemplaar mooi gaaf blijft."

U denkt nu waarschijnlijk dat ik dit verzin, maar helaas. Eén keer heb ik uit protest en een beetje voor de grap een eerste druk van "Catcher in the Rye" meegenomen in bad. Als ik wil dat onze relatie standhoudt, mag ik zoiets nooit meer doen, heb ik geleerd. Je moet respect hebben voor je man. En ook voor zijn geschenkjes.

Ik had al eerder verteld dat hij me een ravioli-machine uit Italië cadeau deed. Gelukkig niet om achter glas te zetten, maar om te gebruiken. Enkele weken geleden besloot ik het ding uit zijn verpakking te halen en over te gaan tot actie. Omdat ik niet houd van half werk, maakte ik ineens drie soorten ravioli. Een soort degustatie-menu in drie gangen, met een paar vrienden erbij die ik in een opwelling uitnodigde. Tijdens het maken van de ravioli verloor ik echter mijn gebruikelijke cool. Evelien, het zes maanden zwangere monster, gooide met dingen. Zoiets doet zij normaal nooit, maar dat rotmachientje leek een eigen leven te leiden. Steven verscheen met een wit gezicht aan de keukendeur, blij dat het een keukenapparaat was en geen eerste druk van het één of ander. Ik vloekte nog eens goed door, haalde drie keer diep adem en begon opnieuw. En kijk, oefening baart kunst. In een mum van tijd produceerde ik zo'n 80 stuks ravioli. Met drie verschillende vullingen. Tijdens het degusteren kwamen die met de gerookte kaasvulling als grote favoriet naar voren, daarom geef ik enkel dat recept. Het is onwaarschijnlijk eenvoudig en eigenlijk heb je er niet eens een raviolimachine voor nodig... Gerookte kaas vind je in de meeste supermarkten, ze is in plastic verpakt zoals mozzarella. Gebruik zeker de juiste bloem, ander krijg je van die vieze, slijmerige, naar niets smakende misbaksels. Pastabloem is gemaakt van harde tarwe, meestal staat er iets als "OO" (dubbele O) op de verpakking. Na het kneden wel netjes je handjes wassen: proper zijn kan een relatie redden.

Dit heb je nodig voor 4 personen
300 g pastabloem (bv. van De Cecco, verkopen ze bij Delhaize) - 4 (zo vers mogelijke) scharreleieren - peper - zout - 200 g gerookte kaas - olijfolie - 6 eetlepels fijngesneden bieslook

Zo maak je het
Zeef de pastabloem en meng ze met drie eieren en een scheutje olijfolie tot een niet plakkerig, elastisch deeg. Dit duurt wel even als je het met de hand doet en het is geen licht karwei. Gebruik eventueel een keukenrobot, maar eindig toch liefst met een vijftal minuutjes kneden met de hand. Gebruik de muis van je hand en draai voortdurend met het deeg. Dan gebeurt er "iets" chemisch waardoor het deeg egaal en elastisch wordt. Kneed liever iets te lang dan te kort. Verpak het deeg dan in plastic folie en laat het minstens 30 minuten rusten in de koelkast.
Maak intussen de vullilng. Rasp de gerookte kaas (of snij het in kleine stukjes). Meng met het laatste (losgeklopte) ei en breng op smaak met peper en zout.
Haal het pastadeeg dan door de pastamachine en maak zo dun mogelijke lasagnevellen. Bestrooi ze met bloem. Als je een pastamachine hebt, lees dan grondig de gebruiksaanwijzing en maak ravioli met de vulling. Als je geen pastamachine hebt, leg dan een groot vel voor je. Leg telkens een theelepel van de vulling op 5 cm van elkaar. Bedek met een vel dat even groot is. Druk de randen rond de vulling goed aan, zorg ervoor dat er geen lucht meer tussenzit. Snij er nu ravioli van. Leg ze naast elkaar op een bebloemde schaal (niet op elkaar, dan gaan ze aan elkaar kleven). Gebruik eventueel een rond vormpje om de ravioli uit te snijden, of maak vierkantjes.
Kook deze in zout water tot ze komen bovendrijven. Verhit intussen een flinke scheut goede olijfolie in een pan. Giet de ravioli voorzichtig af en meng ze met de olijfolie, de bieslook, peper en zout. Serveer meteen.




  • Comments(3)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Marthe Sat, October 17, 2009 15:01:56

Zeer herkenbaar, elke dag kom ik wel eens piepen; want je verhalen én je recepten zijn leuk/onderhoudend/om te verwateren. Blij dat er weer post was. Ziet er trouwens lekker uit, maar pasta's zijn helaas ook niet aan mijn wederhelft besteed.

Vorige week je carrot cake klaargemaakt, verrukkelijk lekker trouwens ! Kids (& ik ook stiekem tussendoor) hadden hem op minder dan 2 dagen opgesmuld!

Posted by saskewiet Thu, October 15, 2009 13:34:57

Auch :-).

Het deed me deugd om nog eens een verhaaltje/receptje te lezen van jou! Het is zo ondertussen een beetje een verslaving geworden, want elke dag kom ik wel eens piepen en de teleurstelling is telkens groot als er geen nieuw berichtje staat...

Ravioli kan ik jammer genoeg niet klaarmaken thuis, want mijn vriend mag geen gluten meer eten. Zeer jammer, want glutenvrije pasta is toch echt niet hetzelfde...

Posted by Steven Wed, October 14, 2009 20:39:19

Ahum, liefje? Het exemplaar van The catcher in the rye dat jij mee in bad nam was weliswaar een vroege druk, maar geen eerste. Zo'n eerste druk kost onderhand al meer dan 50.000 dollar...