Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Mijn vriend Koen

What's on my mindPosted by Evelien Rutten Wed, August 06, 2008 20:48:27
Blog Image
"Enkele weken later stonden we allebei tot aan onze ellebogen in het gehakt te wroeten met schapendarmen..."

Misschien zag je hem al eens op tv, mijn vriend Koen. Of in een magazine. Of in de krant. Of in het theater. Of op straat. Ja, hij staat er, mijn vriend Koen. Met zijn 1m92 en glimmende glimlach. Een indrukwekkende verschijning, een beetje de rattenvanger van Hamelen voor vrouwen. Gelukkig heb ik ooit op hem gebabysit (als jij 16 bent en hij 13 kan dat nog net) en met eigen ogen gezien hoe hij nogal puberaal met zijn zus Liesbeth vocht om de laatste kruimel chips. Ik ben dus immuun voor de charmes die hij heden ten dage zo mooi weet uit te spelen. Maar waar ik niet aan kan weerstaan, is zijn zin voor culinair avontuur.

Hij was de eerste persoon die ik opbelde om te vertellen dat ik een vleesmolen had gekocht en zelf worst ging maken. Van zijn reactie kreeg ik bijna tranen in de ogen: "Geweldig! Daar neem ik een dag verlof voor! We organiseren meteen een barbecue! En zouden we ook worsten kunnen drogen? En zeker niet eerst uitproberen zonder mij hè!" Dit soort waanzin kan ik enkel delen met Koen.

Enkele weken later stonden we allebei tot aan onze ellebogen in het gehakt te wroeten met schapendarmen die toch niet zo soepel bleken te zijn en hingen we niet-meer-zo-glimlachend onze schorten bijna voortijdig aan de wilgen. Maar soit, het lukte. Met zes kilo worst trokken we ten barbecue. Succes, complimenten, next.

Koen is de man die mij in de keuken soms omver blaast met zijn op het eerste zicht van de pot gerukte ideeën. Zo wild kan en zal ik nooit zijn. Ik kook. Ik creëer smaak. Maar Koen? In zijn hart is hij een Chef. Als hij niets anders meer deed, zou hij El Bulli van de kaart vegen (bij wijze van spreken). Hij houdt me wakker, doet me twijfelen aan succesnummers en drijft me af en toe tot waanzin (professioneel aangelegd kruidentuintje op mijn terras? Hallo? Waar ben je?).

Iedereen heeft een Koen nodig in zijn leven.

Blog Image



  • Comments(4)//www.evelienkooktlekker.be/#post7