Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Fleur de sel (viva la vida)

What's on my mindPosted by Evelien Rutten Sun, October 12, 2008 15:24:05
Blog Image
Ik kan u meedelen dat u tot nu toe gemiddeld met z'n zestigen per dag een bezoekje brengt aan deze blog. Met uitschieters van 270 en 4. Soms zit ik me in te beelden wie u allemaal bent, want ik krijg absurd goede reacties. Zowel van vrienden als van volslagen onbekenden. En dan was er natuurlijk die ene opmerking "dat ik precies doe alsof ik een ik-weet-niet-hoe-interessant leven heb". Dat zette me aan het denken. Want... die opmerking klopt als een bus. Mijn leven IS razend interessant. Ik geloof rotsvast in het principe van keuzes maken. Elke dag kun je honderd keer ja of nee zeggen. We leven allemaal in een labyrinth van beslissingen. Er is een periode geweest in mijn leven dat ik tegen alles nee zei. Lekker veilig en bekend. Tegenwoordig durf ik meer ja zeggen. God weet dat ik daardoor al veel verdriet heb gehad en bijna letterlijk met mijn hoofd tegen de muur ben gelopen. Maar daar tegenover staat dat ik soms bijna zweef van geluk. Dat ik op dit moment in mijn leven kansen krijg waar ik nooit van had durven dromen als kind. Zo was ik er als veertienjarige van overtuigd dat ik zou eindigen als gefrusteerde postbode met een kapotte fiets. Het heeft zelfs geen haar gescheeld of ik stond nog steeds in de bumperhal van Ford Genk mistlampen in te bouwen.

Maar wat heeft dat allemaal te maken met het kleine hoopje zout dat ik deze morgen heb gefotografeerd?

Ten eerste: dit is geen 'zout', maar fleur de sel. Zoutbloesem. Het zijn de fragiele, aromatische kristallen die zeer voorzichtig worden afgeschraapt van zoutbekkens in de Guerande. Hoe dat precies in zijn werk gaat, kun je opzoeken op Wikipedia.

Ten tweede: fleur de sel is een keuze. Je kunt je hele leven gelukkig zijn met gewoon keukenzout: af en toe gebruik je te veel of te weinig. Je doet het in de afwasmachine, strooit het op de stoep als het gesneeuwd heeft en mindert er een beetje mee op doktersadvies. Maar fleur de sel... Mijn God! Zelfs een banaal slablaadje krijgt een ziltige, krokante beet die je tien keer langer bijblijft. Fleur de sel is een bewuste beslissing. Eigenlijk is het een ingrediënt op zich, niet louter een smaakmaker. Je opent het deksel van het ronde doosje. Met twee vingers pak je voorzichtig een paar geurige kristallen die een beetje aan je vingertoppen blijven plakken. Knisperig en aromatisch. Je hebt met zorg een stukje kabeljauw gestoomd en zingt het nu de finale lof toe met die enkele korrels pure zeelucht. Gewoon keukenzout is super geconcentreerd, één keer te veel schudden met het zoutvat kan fataal zijn voor de frieten. Fleur de sel mag je wat guller gebruiken.

Te Luxe? Te overdreven culinair gedoe? In deze woelige financiële tijden wend ik mij tot Winston Churchill. In de krant las ik deze week zijn schitterende uitspraak (weliswaar over champagne): "In victory we deserve it. In defeat, we need it."

Blog Image

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post52