Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Einde van een tijdperk

What's on my mindPosted by Evelien Rutten Thu, May 24, 2012 21:54:32

Daarnet legde ik Hera voor de allerlaatste keer te slapen in haar bedje, hier in ons appartement in Antwerpen. Morgen is de dag voor onze verhuis en dan gaat ze bij haar grootmoeder logeren. Ik wiegde haar in mijn armen, vertelde nog eens over ons nieuwe huisje en dat dit haar laatste nachtje hier was. Ze keek me met grote ogen aan. "Ga je dit altijd onthouden, meisje?" "Ja mama."
Officieel is het appartement niet meer van ons, gisteren is de akte verleden. Maar we hebben 'vruchtgebruik' tot en met zaterdag. Nog twee dagen dus.
Ook al kijk ik enorm uit naar ons nieuw leven, toch overvalt mij nu plots een vlaag van melancholie. Hier beleefden Steven en ik onze turbulente begindagen. Hier zag ik twee streepjes op een zwangerschapstest (en gooide ik er ongeveer vijf negatieve in de vuilnisbak). Hier droeg ik Hera binnen, vijf dagen na haar geboorte. Hier liep ik hele nachten rondjes met een krijsende baby in mijn armen. Hier gaf ik borstvoeding. Hier zette Hera haar eerste stapjes. Hier vond het "Komen Eten"-avontuur plaats. Hier bedacht ik dat ik misschien een blog moest schrijven. Hier sprak Hera haar eerste woordjes. Hier vloekte ik, huilde ik, lachte ik, was ik dronken van geluk (en ook wel van een paar wijntjes, af en toe). Hier besloot ik om 'echt' freelancer te worden en niet enkel meer voor één tijdschrift te werken. Hier waren feestjes, etentjes, ruzies. Hier mislukten keer op keer mijn zachtgekookte eitjes. Hier maakte ik voor het eerst varkenswangetjes. Hier gaf ik Steven en Hera miljoenen kusjes.

Zou zoiets eigenlijk blijven hangen in een appartement? Lang nadat we al weg zijn?

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post196