Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Een zalige & snelle visschotel

VisPosted by Evelien Rutten Thu, October 28, 2010 17:13:53

Als je deze blog regelmatig leest, herinner je je misschien dat ik in maart met Hera naar het ziekenhuis moest. En dat ik me daar vijf dagen ka-pot heb verveeld. Vandaag zit ik helaas in exact hetzelfde kamertje. Dit keer heeft ze geen buikgriep, maar een virale infectie op de longen. Wie ooit een kortademige, hijgende, koortserige baby in zijn armen heeft gehouden -een hele nacht- weet hoe zielig dat dat is. Nu ligt ze zelfs niet eens in mijn armen, maar in het triestigste ziekenhuisbed aller tijden, met tralies die bijna tot aan het plafond reiken. Mocht ze haar actieve, gibberige zelf zijn, ze zou het bed met haar verbeten vuistjes dooreen rammelen en alle alarmen tegelijk doen afgaan. Maar niets van dat alles. Ze ligt plompverloren, op haar buik, tussen de speeltjes, met open ogen, starend naar de rode lettertjes op de monitor. Af en toe draait ze haar hoofdje moeizaam in mijn richting, om te kijken of ik nog in de kamer ben. Ja dus. En wie weet voor hoe lang! Gelukkig kon ik nog net op tijd (voor onze kamer het label "besmettelijk" kreeg) een zestal tijdschriften kopen in het souvenirswinkeltje. Inmiddels is mijn laptop ook hier geraakt dus het sociaal isolement is voorbij. Nu is het enkel nog wachten tot half 9, dan komt Steven.
Inmiddels kreeg ik ook mijn eerste maaltijd: een niet nader te identificeren visfilet uit de diepvries met boontjes en puree. Aangezien je niet weet wat de volgende plateau brengt, eet je dat dan maar gewoon braafjes op. Vorige week maakte ik zelf vis in de oven, zeewolf meerbepaald. Het is een niet zo dure, redelijk vaste witte vis. Verder nam ik mijn toevlucht tot kant-en-klaar. Ja, dat doe ik ook wel eens. Maar dan wel op zo'n manier dat niemand het merkt, hi hi. Bij Delhaize verkopen ze plastic potjes met versgemaakte humus, pesto, tapenade en andere lekkertjes. Pokkeduur, maar af en toe vind ik het zalig om 's avonds gewoon een paar van die potjes open te trekken, ze over te scheppen in mooie aardewerken kommetjes en er een Turks brood bij te eten. Bij mijn visgerecht koos ik voor salsa verde (dat is een mengeling van groene kruiden, olijven, pijnboompitten, parmezaan en olijfolie) en bedekte ze verder met gehalveerde kerstomaatjes. Salsa verde is niet zo overheersend en intens van smaak als pesto, ook al zitten er min of meer dezelfde ingrediënten in. Dit gerecht is ideaal als je midden in de week snel-snel iets gezonds wilt klaarmaken. Maar dan écht snel hè! De vis moet twaalf minuten in de oven en hupsakee: dinner is on the table. Daar kunnen ze hier nog iets van leren.

Voor 4 personen
4 zeewolffilets - peper - zout - een potje salsa verde - een bakje kerstomaten - olijfolie

Zo maak je het
Breng de visfilets eerst op smaak met zwarte peper en grof zeezout. Bestrijk ze dan met de salsa verde. Leg ze naast elkaar in een ovenschaal en bedek met de kerstomaten. Bedruppel met wat olijfolie en zet 12 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven. Ik serveerde het met puree en spinazie.

  • Comments(13)//www.evelienkooktlekker.be/#post181