Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Macarons met chocolade

ZoetPosted by Evelien Rutten Fri, October 15, 2010 12:58:23

Sinds september volg ik mijn voorlaatste module in de kokschool: à la carte koken. Concreet betekent dit dat we met een klein groepje van ± 10 studenten koken voor betalende gasten. Jawel: échte mensen. Tot nu toe kookten we enkel zo'n beetje voor onszelf. Aangebrand, te gaar of nog rauw? Too bad. Dit keer ligt de lat dus véél hoger. Het mag niet mislukken. Iedereen krijgt vooraf een taak en is verantwoordelijk voor zijn gerecht. Zo heb ik al twee keer de voorgerechten moeten maken. Eén keer cocquilles, één keer foie gras. Maar dan met een hoop foefelarij en garnituurkes en sauskes die er zeer sjiek uitzien op het bord. Ik moet toegeven dat ik ontzettend geniet als ik daar met vier pannen tegelijk op het vuur sta te zweten en de chef met galmende stem "J'ANNONCE!" roept en wij allemaal tegelijk "OUI CHEF" terug moeten roepen. Erg Hell's Kitchen, maar dan zonder het getier en gevloek. Het is erg belangrijk om rustig te blijven en niet te panikeren. Zo kwam ik vorige week tot de vaststelling dat ik eigenlijk nog nooit zelf rauwe foie gras had gebakken. En dan moet je plots een heel voorgerecht uit je mouw schudden met een perfect rosé gebakken stukje foie. "Euh, chef?" fluisterde ik onze sympathieke docent Wout toe. "Kun je mij nog even snel de principes van foie gras uitleggen voor ik ze de vernieling inbak?" "Dan doen we à la minute, Evelien. Ik kom dan wel naast je staan."
En zo leer je in luttele seconden, onder druk, weer iets bij.
Je zou denken dat ik na al die jaren ervaring alles wel al eens een keertje heb gemaakt. Helaas. Er bestaan ook zo veel recepten! Volgens mij kun je je hele leven elke dag iets nieuws koken. En dan ben je er nog niet.
Zo stonden er twee weken geleden macarons op mijn programma. Al vaak gegeten, nog nooit klaar gemaakt. Ik kocht enkele zomers geleden wel al een Frans macarons-kookboekje. Lach niet, maar ik heb er toch enkele keren een woordenboek moeten bijsleuren. Of weten jullie misschien wat 'fouetter' of 'en raclant les parois' betekent? Het basisrecept leek tamelijk eenvoudig, maar neen hoor. Wat een ellende! Beslag te lopend, oventemperatuur te hoog, alles wat mis kon gaan ging mis. Ik heb inmiddels drie keer opnieuw macarons gemaakt en denk dat ik het nu wel wat in de vingers heb. Tijd dus om het zeer concreet (inclusief waarschuwingen) op mijn blog te posten. Dit is een recept voor de geoefende amateur-kok met tijd. Beginnelingen kopen ze voorlopig best nog even in de supermarkt of bij de bakker.

Ik gebruikte als vulling een crème van chocolade, maar je kunt er ook confituur tussen smeren. Let op: neem géén shortcuts. Doe exact wat er staat, anders eindig je met een hoopje prut.

Voor ± 30 macarons
Voor de macarons: 3 eiwitten (op kamertemperatuur) - 100 g poedersuiker (gezeefd!) - 100 g gemalen amandelen - 100 g fijne griessuiker - enkele druppels eetbare kleurstof (bv rood voor roze macarons) -> je vindt deze bij de bakproducten

Voor de vulling: confituur of 1,5 dl room en 200 g pure chocolade

Zo maak je het
1) Meng het gezeefde poedersuiker met het amandelpoeder. Gebruik eventueel een garde (een klopper), dat mengt wat makkelijker.

2) Klop nu de eiwitten met een theelepel van de fijne griessuiker tot sneeuw. Gebruik een GROTE kom! Voeg dan de rest van de griessuiker én de kleurstof toe en klop verder tot je glanzende, mooie pieken hebt die goed blijven rechtstaan en er uitzien als marshmallows. Wees niet te snel tevreden, er mag beneden geen plasje lopend eiwit meer liggen. Wees voorzichtig met de kleurstof: voeg beetje bij beetje toe.

3) Spatel nu zéér voorzichtig met een houten lepel (begin met een beetje) het amandelmengsel door de eiwitten. Maak scheppende bewegingen en ga zeker tot de bodem en de randen van de kom. Als je te lang schept, worden de eiwitten terug vloeibaar en mislukt het. Wat je nodig hebt, is een dikke, luchtige massa die niet uitloopt als je er een druppel van op het aanrecht laat vallen.

4) Neem een bakplaat en bedek deze met bakpapier. Verwarm je oven voor op 150°C (liefst geen hete lucht aanzetten).

5) Schep het mengsel in een spuitzak. Gebruik een spuitmond (niet gekarteld) met een doorsnede van 8 mm. Spuit nu heel voorzichtig rondjes van zo'n 3 cm doorsnede. Je mag ze vlak naast elkaar spuiten, want ze zullen niet uitlopen. Let op: als er een puntje opstaat van het spuiten, maak het dan glad, want het gaat niet vanzelf weg.

6) Zet de bakplaat 13 minuten in de oven. Maar blijf erbij staan: misschien is jouw oven heter dan de mijne en zijn ze sneller klaar. Ze mogen niet barsten, dat betekent dat de oven te heet is.

7) Gebruik een spatel om de macarons van het bakpapier te scheppen. Laat ze afkoelen en maak intussen de vulling. Let op: ze zijn enorm fragiel. Handle with care!

8) Breek de chocolade in stukjes en doe ze in een kom. Breng de room aan de kook en giet ze over de chocolade. Roer tot je een smeuïge massa hebt. Laat even opstijven.

9) Neem een koekje en bestrijk de onderkant met een kleine theelepel chocolade. Druk er voorzichtig een ander koekje tegenaan. Leg op een schaal. Voilà!



  • Comments(5)//www.evelienkooktlekker.be/#post177