Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Ola Pola... Waterijs!

What's on my mindPosted by Evelien Rutten Sat, June 26, 2010 15:16:56

Studio 100 en ik zullen nooit goede vrienden worden. Ik hou mijn hart vast voor de dag dat Hera een K3 boekentas wil voor Sinterklaas, waar dan een Piet Piraat boterhammendoos in past vol boterhammen met Samson-worst. Ik verafschuw de leeghoofdige, fantasieloze, slecht geschreven scenario's van Mega Mindy en Kabouter Plop en hoop dat niemand het ooit in zijn hoofd haalt om ons zo'n DVD cadeau te doen. Laat staan dat wij ooit één voet binnen Plopsaland zullen zetten, waar onderbetaalde jobstudenten je zo veel mogelijk geld uit de zakken proberen te kloppen met Bumba-souvenirs.

En toch. Een tijdje geleden ben ik tot mijn grote verbazing gevallen voor een merchandizing product van De Studio. Aangezien ik nog al-tijd borstvoeding geef en dus nog steeds geen melkproducten tot mij neem, ben ik genoodzaakt creatief om te springen met nagerechten. Probeer op de menukaart van een gemiddeld restaurant maar eens iets te vinden waar geen boter, melk of room in is verwerkt. Onmogelijk, tenzij je keer op keer genoegen neemt met een coupe aardbeien zonder slagroom, met enkel een zielig takje munt ter garnituur. De goedbedoelde fruitsla's komen mij de oren uit. Ik wil onderhand een dozijn bollen ijsroom, een doos pateekes met slagroom en een liter chocomousse. Liefst allemaal achter elkaar.

Toen ik onlangs volledig gefrustreerd de ijskar met het jolige melodietje door de straat hoorde rijden, besefte ik plots dat die mens niet enkel cornetto's en pistacheijs verkoopt (waar de boze koemelkproductjes inzitten), maar ook raketten en calypso's! Mijn kinderhart uit de jaren '70 maakte een klein sprongetje van blijdschap toen ik ongeduldig de wikkel verwijderde van een bevroren staafje kleurstoffen.

Een dag later ging ik in de supermarkt op prospectie in de diepvriesafdeling, waar ik het assortiment waterijs aan een grondige screening onderwierp. Mijn oog viel op een doos Plop-ijsjes, die volgens de verpakking slechts 25 cal per stuk bevatten. In de doos zat een assortiment citroen, sinaas en aardbei. Mijn eerste Plopper was een citroentje: een berijmde, bijna transparant gele cilinder. Na de eerste lik was ik eigenlijk al verloren en voelde ik me weggezogen worden naar het reclamespotje van Fa uit de jaren '80: de wilde frisheid van limoenen gecombineerd met een exotische waterval. Aangezien één zo'n staafje slechts 25 cal bevat, besloot ik meteen de volgende twee smaken te testen. Jongens toch, wat een genot. Inmiddels ben ik al twee keer een nieuwe doos gaan halen en is er een volgorde van lekkerheid opgetreden in mijn hoofd. Mijn nummer 1 is de aardbei, gevolgd door de sinaas en dan de citroen.

Misschien komt het omdat ik mezelf al zo lang lekkere dingen moet ontzeggen en is de waanzin in de kop, maar tot die tijd blijf ik lekker verder likken. Schol!

  • Comments(30)//www.evelienkooktlekker.be/#post171