Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Rösti

Bijgerechten/sauzenPosted by Evelien Rutten Mon, April 26, 2010 16:40:12

Er was een tijd dat ik nog niet kon koken. Ik had wel talent, goesting en doorzettingsvermogen, maar het ontbrak me aan kennis en ervaring. Die heb ik opgedaan met zeer veel trial and error. Zo was mijn spaghettisaus altijd veel te waterachtig (oplossing: saus laten inkoken). Of kwam er een flinke plas water in mijn pan als ik stoofvlees wou klaarmaken (oplossing: vlees met kleine beetjes tegelijk bakken). Tijdens mijn studententijd overleefde ik op roerei met stukjes ui, paprika, oregano en... sojasaus. Niet meteen het culinaire hoogstandje waarmee je later beroemd wil worden. Met de jaren leerde ik mezelf steeds beter uitdrukken in de keuken. Ik heb een geheugen als een zeef, maar alles wat te maken heeft met koken kan ik verbazingwekkend goed onthouden. En toch bleven er altijd blinde vlekken in mijn repertoire. Ik heb geen idee hoe je moet beginnen aan zeeëgel, om maar één voorbeeld te noemen. Gelukkig is dat zo'n exotisch ingrediënt dat het niet opvalt. Maar ook bij de meest banale recepturen verlies ik soms de pedalen. Als er één gerecht is waar ik al een paar keer flink de mist mee ben ingegaan, dan is het de oerklassieke aardappelpannenkoek. Het was een wederkerend fenomeen uit het repertoire van mijn lieve Poolse mama, maar om heel eerlijk te zijn denk ik niet dat haar recept helemaal klopte. Meestal kreeg je een vettige, bleke schijf rauwe aardappel op je bord. Misnoegd haalde ik er mijn neus voor op met een hautain geformuleerd "neen, dit eet ik niet." Ja, zo'n puber was ik dus.
Maar als je dan als professional de culinaire wereld induikt, word je vroeg of laat toch geconfronteerd met het fenomeen aardappelpannenkoek, meestal onder de iets hippere naam "rösti". Eerst imiteerde ik mijn moeder. Grmmpf... Daar werd niemand gelukkig van. Later zocht ik het in Duitse kookboeken, Franse kookboeken, tijdschriften en noem maar op. Ik ergerde me rot, want het lukte me gewoon niet om een knapperig aardappelpannenkoekje te fabriceren. Dé persoon die mij het licht in de aardappeloogjes liet zien, is Ester. Met haar volg ik al enkele jaren een opleiding tot kok en we staan trouw elke week naast elkaar in de potten te roeren. Zij groeide op in Oostenrijk en toonde me hoe je de perfecte rösti in elkaar flanst. Zoals steeds in het leven, geldt ook hier: eenvoud siert. Laat alle barokke toevoegingen (geraspte ui, look, kaas...) gewoon weg. Concentreer je op de aardappel en niets anders dan de aardappel.

Voor 4 personen
4 grote, bloemige aardappels - zout - boter - olijfolie

Zo maak je het
Schil de aardappels en rasp ze. Waag het niet de geraspte aardappels te spoelen! Je hebt het zetmeel nodig. Het enige dat je moet doen is het vocht er goed uitknijpen. Meng meteen met flink wat zout (zeker een halve eetlepel). Geen peper. Om de één of andere reden smaakt het beter met enkel zout. Voeg zeker geen ei, bloem of kaas toe. Het gaat hier om de pure, eenvoudige smaak van aardappel.

Verhit een pan met anti-aanbaklaag. Laat ze echt goed heet worden. Smelt hier een klontje boter in met een geutje olijfolie. Leg nu in de pan enkele (niet te dikke) hoopjes van het aardappelmengsel en druk ze plat. Zorg dat je pan bijna vol ligt, anders brandt de boter aan. Zet het vuur meteen lager.

En nu: step away from the pan. Laat alles rustig bakken, zeker 4 à 5 minuten. Draai de platgedrukte hoopjes voorzichtig om en laat nog 3 à 4 minuten verder bakken. Weersta aan de verleiding om de hoopjes te willen verschuiven in de pan. Laat er rustig een korst op komen.

Laat nu even uitlekken op keukenpapier en serveer meteen. Heel lekker bij vis of vlees.




  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post162