Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Auberginepizza

Vegetarisch verantwoordPosted by Evelien Rutten Wed, November 11, 2009 11:29:09

Steven en ik genieten van een etentje bij de Cambodjaan. Ik heb hem net uitgelegd hoe je de lenterolletjes (mini-loempia's) in een slablaadje moet rollen, samen met wat muntblaadjes en reepjes komkommer. "Heerlijk!" roept hij verrast uit, "Wat een perfecte combinatie van krokant, warm, koud, knapperig en fris!"

Het Aziatische meisje dat ons bedient, werpt me een geamuseerde blik toe. Ik glimlach naar haar en wrijf onwillekeurig over mijn bolle buik. Voor haar een teken om wat meer familiaire paden te betreden. "Mooi buikje al! Hoe lang nog?" Als ik haar vertel dat ik over iets minder dan twee maanden moet bevallen, betrekt haar gezicht. "Oei, is het een tweeling misschien?"

Steven, die buiten het gezichtsveld van het meisje zijn laatste loempia naar binnen werkt, verstijft. Voor de tiende keer binnen een week meet een volslagen onbekende zich de allures aan van erkend vroedvrouw of gynaecoloog. Zonder echo, zonder meetlint, zonder duur diploma, enkel met een vluchtige blik stelt ze haar diagnose.

DIK. TWEELING.

Ik slik mijn laatste stukje dim sum door. Wat ik haar écht zou willen zeggen, is zo schadelijk voor de oren van mijn ongeboren dochter dat ik mezelf op een volstrekt laffe manier naar elk excuus in het boek hoor zoeken. "Nee hoor, er zit er maar eentje in. Maar het zit heel hoog, ik draag naar voren en heb volgens de gynaecoloog veel vruchtwater. Dan lijkt het gewoon voller dan het is." Het meisje knikt ernstig. "Is het je eerste kindje?" Ik knik bevestigend. Daarna vraagt ze hoe oud ik ben. "Zesendertig," antwoord ik naar waarheid. "Ah, dan hou je het bij eentje, neem ik aan?"

Een dikke, oude doos die het waagt een kind te kopen. Zo voel ik me als ik naar buiten waggel zonder dessert te bestellen of fooi achter te laten.

Terug thuis kijk ik naar het aangebroken pak macarons van super-patissier Del Rey, waar ik tegenwoordig een moord voor bega. Ik steek er achteloos eentje in mijn mond, zet een kopje thee en besluit wat minder noedels en rijst te eten. De dag erna waag ik me aan een experiment met aubergines. Het resultaat? Een pizza in de vorm van een grote sloef, waarmee ik elke bemoeizieke, onnadenkende zwangere-vrouwen-beledigaar een vette schop onder de kont wil verkopen.

Dit heb je nodig voor 4 personen
2 aubergines - een zakje babyspinazie - olijfolie - 1 teentje knoflook, fijngesneden - peper - zout - enkele eetlepels tomatensaus (eventueel kant-en-klaar) - 200 g feta, verbrokkeld - de geraspte schil van 1 citroen

Zo maak je het
Snij de aubergines in de lengte in plakken van 1,5 cm. Bestrijk ze lichtjes met olijfolie (gebruik een penseel) en gril ze gaar. Leg ze naast elkaar. Verhit in een pan wat olijfolie met de knoflook (laat ze niet bruinen) en voeg de spinazie toe. Roerbak deze zeer kort, ze moet net niet geslonken zijn. Breng goed op smaak met peper en zout en laat uitlekken in een vergiet. Knijp overtollig vocht eruit met je handen. Verdeel de spinazie over de plakjes aubergine. Werk verder af met tomatensaus, verbrokkelde feta en citroenschil. Zet nog enkele minuten onder de gril, tot de feta zeer licht begint te kleuren. Bedruppel dan met een heel klein beetje olijfolie en breng goed op smaak met peper en zout. Serveer meteen.



  • Comments(12)//www.evelienkooktlekker.be/#post153