Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Vlierbessensiroop

ZoetPosted by Evelien Rutten Fri, September 11, 2009 19:25:11

De telefoon gaat. Het is de mama van Steven. "Ha dag Evelien. Wilde gij vlierbessen?"
"Euh... Ja?"
"Ik breng ze vrijdag!"

En zo stond er deze middag ineens een wasmand zelfgeplukte (met liefde, zonder twijfel) vlierbessen in mijn keuken. Ik krabde even aan mijn steeds grijzer wordende haardos en probeerde de zwerm vliegjes te negeren. Met vlierbessen kun je maar één ding doen: vlierbessensiroop maken. Een gezond, natuurlijk drankje tegen griep en verkoudachtige aandoeningen. Ideaal voor vrouwen die géén medicijnen mogen nemen, zoals de zwangeren onder ons. Maar hoe begin je aan zoiets? En vooral: hoe lang duurt het?!

Ik stond een tijdje wijfelend voor mijn rek met kookboeken, maar wist eigenlijk al meteen dat tussen de Gordons, Jamies en Nigella's nergens een verwijzing te vinden zou zijn naar vlierbessen. Ik googelde dan maar wat. Op één of andere bio-boerenwebsite vond ik de werkwijze. Terwijl ik met blote handen de besjes van de takken gritste, sprong ik af en toe gillend achteruit. Een spin. Een oorworm. Een rups. De flinke boerendochter in mezelf vermande zich en werkte zich noest doorheen de volledige wasmand. Liters siroop zou ik maken!

Ik steriliseerde alvast één lege wijnfles (spoelen met kokend water) en legde de ongebruikte kurk klaar die de mama van Steven, voorzienig als ze is, had achtergelaten.

Het is de bedoeling dat je de bessen met een bodempje water aan de kook brengt. Easy peasy.

Zodra alle besjes gebarsten zijn en hun sap vrijgeven, giet je het hele goedje door een zeef in een grote kom. Goed aandrukken met de bolle kant van een lepel. Niks aan de hand, enkel een paar dieppaarse spatjes op mijn houten aanrecht. Die slijten wel weg met de jaren. What's next?

"Giet de vloeistof door een neteldoek in een geëmailleerde pan."

Huh? Hallo?! Thank God heb ik een maand geleden mijn eerste neteldoek gekocht, die vind je tegenwoordig gewoon bij Delhaize. Het lijkt op een keukenhanddoek, maar is veel grover geweven. Onze grootmoeders hadden zo'n doeken standaard in huis om confituur te maken en ik was hetzelfde van plan. Met zo'n baby in je buik krijg je ongelooflijke nestdrang en confituur maken maakt daar nu eenmaal deel van uit. Als je geen neteldoek in huis hebt, gebruik dan een keukenhanddoek. Dompel deze wel eerst een paar minuten onder in een pan kokend water, zo verwijder je resten van wasmiddel. Leg de vochtig gemaakte neteldoek of handdoek in een zeef boven de pan en giet de vloeistof erdoor. Op deze manier verwijder je de laatste onzuiverheden zoals velletjes, takjes en vliegjes (brrr).

Bij gebrek aan geëmailleerde pan gebruik ik een koperen. Ik heb ongeveer een liter vloeistof, dus daar moet een kilo suiker bij (de verhouding is steeds 50/50). Eventueel ook een paar kruidnagels. Ik besluit avontuurlijk te zijn en voeg een theelepel vijfkruidenpoeder toe. Dat is een Chinese specerijenmengeling die gevoelsmatig goed past bij vlierbessen (in mijn hoofd toch).

Ik laat de hele brij inkoken tot een ingedikte siroop, zoals grenadine. Af en toe schep ik het schuim eraf met een eetlepel and that's it. Geen liters, maar net genoeg voor die ene fles. Ik proef even. Heerlijk! Het vijfkruidenpoeder was een -ahum- geniale ingeving. Ik giet het hele goedje door een trechtertje (helaas heb ik enkel een mini-exemplaar). Kurk erop en de koelkast in. Goed voor enkele maanden. Laat die Mexicaanse griep maar aanrukken!



  • Comments(6)//www.evelienkooktlekker.be/#post147