Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Terug naar Italië

What's on my mindPosted by Evelien Rutten Tue, September 01, 2009 09:13:53

En dan kom je thuis, zo uitgeperst als een citroen. Een dag waar geen einde aan leek te komen. Iedereen die je pad kruiste, had wel een op- of aanmerking. Probleem na probleem moest worden aangepakt. In de lift ben je bijna te moe om op het knopje te drukken. Je duwt op de bel van je eigen appartement, omdat je de energie niet meer hebt om de deur zelf open te doen. De deur gaat open, en daar staat Steven. Hij heeft pretlichtjes in zijn ogen die hij subtiel probeert te onderdrukken. Mijn aangeboren alertheid laat me in de steek. Ik mompel iets als "honger liefje" en laat mijn tas op de grond vallen. "Wat heb je gemaakt?" "Oh, iets". Ik begin vermoeid te vertellen over de ellende van de dag als mijn oog plots op de tafel valt. Een wirwar van wit, rood, wijn, pasta, kaarsen, chocolade, kaartjes en... cadeautjes!!!! "We zijn weer in Italië!" roep ik. "Ja, dat had je nodig hè?" fluitstert Steven. Op de tafel heeft hij -erg artistiekerig- een soort tableau vivant gecreëerd met alle postkaartjes die hij daar kocht, rekeningen van restaurants, naamkaartjes van leuke winkels, reisgidsen, een zonnebril en die ene goede fles olijfolie. "Als antipasti serveer ik brood met truffelboter, rauwe groenten met olijfolie en insalata capresi. De primi piatti is pasta pesto met gegrilde courgettes & aubergines. Als secundo nogmaals pasta, maar dan met ragu van everzwijn." 

De vervelende dag is vergeten. Terwijl de zon langzaam ondergaat boven Antwerpen, schenken we een glaasje wijn uit (voor mij een kleintje) en luisteren we naar de muziek die opstond tijdens de reis. Ik open mijn cadeautjes, die hij (echt waar!) al in Italë had gekocht en weken aan een stuk verborgen heeft kunnen houden. Het Joods-Italiaans kookboek dat ik te duur vond. De beste koffie. Delicatessen. Ouderwets talkpoeder voor de baby. Heerlijk geurende zeepjes. Een raviolimachine. 

Dit weekend maak ik voor hem de ravioli met gerookte kaas en truffelolie. Beloofd!


  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post144