Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Toscaanse dagen

What's on my mindPosted by Evelien Rutten Tue, August 11, 2009 08:31:47

Mijn lieve bloglezeres, kijk even goed naar bovenstaande foto. Laat de schattigheid tot u doordringen en leun rustig achterover met een beginnende glimlach. Hier vertoefde ik dus de afgelopen weken. Een zalige plek, middenin een bos bovenop een berg, in een minuscuul dorpje in Toscane. Mijn eerste vakantie samen met Steven. De grote relatietest, noemen ze zoiets ook wel eens. Wat denkt u? Hebben we ruzie gemaakt? Slecht gegeten? Elkaar net niet verlaten? Niets van dat alles. We hadden een hemelse periode zonder internet en volle agenda. We stonden op als we wakker werden, aten exact waar we zin in hadden, lazen een dozijn boeken, maakten fotogenieke ritjes met de auto, keken naar de hertjes voor onze deur en plonsten af en toe in het zwembad.

Ik zou zeggen: u had erbij moeten zijn, maar dan lieg ik. Het was fijn dat u zo ver weg was en dat wij helemaal alleen waren. Ik kan me zelfs niet herinneren hoe lang geleden het was dat ik de tijd nam om op een drempel te gaan zitten en drie kwartier lang gewoon maar naar de speelse capriolen van een kat te kijken.

Tijd. Ik mis het nu al. Ik ben één dag terug en heb alweer uren tekort in een dag. Vooral omdat ik iedereen wil vertellen hoe fijn het was. Hoe lekker ik gegeten heb ook. Bereid u voor op een aantal redelijk Italiaans getinte blogs. Ik ga u vertellen over de beste slager van Italië, waar we aan tafel mochten aanschuiven voor 6 uitmuntende vleesgerechten. Of La Casa di Caccia, waar we na een wilde rit van drie uur eindelijk terechtkwamen in de wild-hemel. En dan heb ik het nog niet eens gehad over La Trattoria in Doccia, waar Steven en ik ons net geen indigestie aten. Of de keren dat ik zelf kookte, geïnspireerd door obscure Italiaanse kookboekjes.

To be continued!

(ook fijn om terug te zijn, trouwens)

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post140