Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Linguine met paddestoelen en rucola

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Mon, August 11, 2008 22:55:16
Blog Image
"Ge zijt moddervet, Evelien. Doe er iets aan."

Op 1 oktober 2001 stopte ik voorgoed met roken. Cold turkey. Van 30 zelfgerolde sigaretten per dag naar nul, zip, noppes. Een interessante ervaring waar ik niet helemaal zonder slag of stoot ben uitgekomen. Stoppen met roken is moeilijk, dat weet iedereen. Om het makkelijker te maken, stond ik mezelf toe een week lang alles te eten waarin ik zin had. Die losbandige week deinde uit tot een jaar. Op 1 oktober 2001 zag ik er behoorlijk normaal uit. Op 1 oktober 2002 woog ik 30 kilo meer en was 'normaal' een vage herinnering.

Wat ik uit mijn buitenproportionele periode heb onthouden, is dat de omvangrijke medemens het moeilijk heeft op manieren die de mageren onder ons zich niet kunnen voorstellen. Smalle terrasstoeltjes. De veiligheidsriem in een vliegtuigzetel. Oogcontact op straat, of het gebrek daaraan.

Maar de bedoeling van deze blog is niet om u van het eten af te houden.

Een vriend sprak de reddende woorden die mij uit mijn lethargie haalden: "Ge zijt moddervet, Evelien. Doe er iets aan." Twee weken later stond ik zo rood als een biet te steppen in een fitnesscentrum. Ik gooide twee vuilniszakken rommel weg en vulde mijn koelkast met elke beschikbare groente uit de supermarkt. Ik verloor langzaamaan 27 kilo en zie er op dit moment weer behoorlijk normaal uit. Een slanke den zal ik nooit zijn, maar man... Wat voel ik mij goed in mijn vel. Een likje photoshop zou hier en daar geen kwaad kunnen, maar I don't give a damn. En dat meen ik. Ik wil leven, genieten.

Tijdens mijn trage race naar een normaal gewicht, bedacht ik voortdurend lichtere versies van caloriebommen. Eéntje daarvan was een magere spaghetti carbonara. Een instant succesnummer dat ik sindsdien ben blijven maken en perfectioneren. Eigenlijk is dit geen carbonara meer, maar een volledig nieuw pastagerecht.

Dit heb je nodig voor 4 personen

400 g linguine (de meest sexy pasta aller tijden, zuig er maar eens aan zoals Lady en de Vagebond...) - zout - olijfolie - 100 g magere bacon, in stukjes - 500 g kastanje champignons (met bruin hoedje), in plakjes - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - zwarte peper uit de molen - 2 dl light room - een pakje rucola - 40 g parmezaan, in schilfers - 4 lente-uitjes, in dunne ringen gesneden

Zo maak je het

Kook de linguine in zout water. Bak intussen de bacon tot hij lekker ruikt in olijfolie. Schep uit de pan en draai het vuur hoog en voeg eventueel een klein beetje extra olijfolie toe. Bak nu de champignons snel en hevig tot ze goudbruin zijn. Doe de stukjes bacon er terug bij en ook de knoflook. Overgiet met de room en laat eventjes inkoken. Breng op smaak met zwarte peper (zout hoeft niet wegens de bacon). Voeg de helft van de rucola toe, roer goed en haal van het vuur. Giet de linguine af en meng met het paddestoelenmengsel. Schep op 4 borden. Garneer met de overgehouden rucola, de parmezaan en de lente-uitjes (eventueel ook pijnboompitjes).

TIP: gebruik witte champignons als je wilt, of oesterzwammen. Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de subtiele, nootachtige smaak van de kastanje champignon. De echte fijnproevers voegen nog 1 theelepel truffelolie toe aan de saus.


Blog Image

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post10