Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Rock 'n' pizza

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Sat, May 12, 2012 13:05:02

Het idee dat mijn eigen oven een perfecte pizza kan produceren, heb ik na talloze experimenten al lang laten varen. Voor de ultieme pizza-ervaring heb je eigenlijk een tuin nodig, waarin een handige schoonvader een steenoven voor je metselt. Een oven die je vervolgens met hout opstookt tot een paar honderd graden celcius en waarin een pizza na 3 minuten crisp en goudbruin gebakken is. Ik heb dit allemaal niet en kan dus geen "echte" pizza's maken. Dat neemt niet weg dat ik af en toe een rolletje kant-en-klaar pizzadeeg koop, ik ben ook maar een mens. Tegenwoordig ben ik met dat deeg aan het experimenteren en één van de grootste successen is het hapje dat je op de foto ziet (net voor het de oven ingaat): pizzarolletjes.
Het is simpel: beleg een kant-en-klaar pizzadeeg met je topping naar keuze. Rol het op tot de vorm van een stokbrood. Snij deze in plakjes van 2 cm. Leg deze plakjes plat in een ovenschaal en bak ze af. Je krijgt dan mini-spiraaltjes van pizzadeeg, ideaal voor feestjes of als aperitiefhapje. Het is origineler dan mini-pizza's en het heeft gewoon meer beet, zoals een kleine quiche of groententaart maar dan zonder gedoe. Dit is mijn favoriet versie: zeer simpel met een beetje gehakt en rucola.

Pizzarolletjes met gehakt en rucola

Dit heb je nodig voor ± 10 rolletjes.
1 kant-en-klaar pizzadeeg - 4 à 5 eetlepels tomatensaus (eventueel kant-en-klaar, bv. van Bertolli) - 125 g bio varkensgehakt - peper - zout - oregano - een bosje rucola - mozzarella, in kleine blokjes gesneden - olijfolie

Zo maak je het
Verwarm de oven voor op 220°C. Rol het pizzadeeg uit en bestrijk het met de tomatensaus. Breng het gehakt in een kom op smaak met peper, zout en oregano. Verdeel het in kleine hoopjes over het deeg. Niet te dik beleggen! Bestrooi met de rucola en rol de pizza nu voorzichtig op tot de vorm van een stokbrood. Snij er met een scherp mes plakjes van (2 cm dikte) en leg deze naast elkaar op een met bakpapier beklede ovenplaat.
Bestrooi de rolletjes met wat mozzarella, peper en zout. Bedruppel met wat extra olijfolie en zet 12 à 15 minuten in de oven, tot het deeg mooi goudbruin is en het gehakt gaar.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post193

Sferische olijven

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Wed, May 09, 2012 10:04:00
U kijkt naar deze foto en denkt: olijf. Mis! Dit is namelijk geen échte olijf zoals u en ik hem kennen uit het potje. Het is het product van enkele uren poedertjes mengen en chemische baden maken. Mag ik u voorstellen: dit is een sferische olijf. Een wonderlijk staaltje van de moleculaire keuken. Wie erop bijt, moet zijn mond goed dicht houden want deze olijf is... vloeibaar!

Ik heb inmiddels mijn diploma kok gehaald in de avondschool, maar volg nog steeds les in de gespecialiseerde modules. Dit semester is dat "recepties en ontvangsten". Gisteren kregen we een gastles van Jamel Wauters, de grote autoriteit op het gebied van de moleculaire keuken. Hij heeft demonstraties gegeven aan alle grote en minder grote chefs van de Benelux, dus je kunt wel raden dat het interessant was. Persoonlijk stel ik me altijd wel vragen bij die vreemde poedertjes, texturen en wolken, maar het bestaat nu eenmaal. De grote hype is uiteraard al voorbij, maar net zoals bij de Nouvelle Cuisine zullen er hier ook elementen blijven voortbestaan op een iets realistischer niveau. Een paar maanden geleden interviewde ik Jean-Paul Perez, dé food-expert van Vlaanderen die zowat elk restaurant al heeft uitgeprobeerd. Ik vond zijn visie op de moleculaire keuken razend interessant. Een klein uittreksel uit het interview:

U gaat bijna dagelijks uit eten en heeft daardoor een goed zicht op de heersende trends in de restaurantwereld. Wat is u de laatste jaren opgevallen?

Perez: “We zitten momenteel op een keerpunt. Begin jaren ’90 kwam Ferran Adrià van El Bulli met een speels antwoord op de nouvelle cuisine. Smaken werden nog wel op een klassieke manier gecombineerd, maar hij ging spelen met temperatuur en textuur. Ik zal een eenvoudig voorbeeld geven. Hij voegde lucht toe aan een simpele mayonaise, die daardoor veel minder vettig en lomp werd. Dezelfde mayonaise, een totaal ander mondgevoel. Hij ging ook steeds verder in het creëren van een verrassingselement. Eten werd al snel een zintuiglijke totaalervaring. Uiteraard werd zijn visie gekopieerd. Denk maar aan Heston Blumenthal van The Fat Duck. Daar moest je op een bepaald moment tijdens het eten een hoofdtelefoon opzetten met de juiste muziek, enkel en alleen om in de best mogelijke sfeer te komen. Uiteindelijk ging het alleen nog maar om de techniek. Dat is nu wel een beetje voorbij.”

Was de moleculaire keuken enkel maar een hype?

Perez: “Persoonlijk denk ik dat je zo’n extreem technische fase nodig hebt om weer verder te evolueren. De meeste koks hebben ontzettend veel nieuwe technieken geleerd. Er zijn apparaten ontwikkeld waarmee je verbluffende resultaten bereikt. Denk maar aan de Thermomix: het is een keukenrobot die 12000 toeren per minuut draait, opwarmt, afkoelt… Je kunt er een gazpacho in maken die zo fijn gemalen is, dat je hem niet meer hoeft te zeven. Alle moleculen blijven bewaard, waardoor je het maximum aan smaak uit de tomaten kunt halen. De slimste, meest getalenteerde koks van het moment zijn nu technisch in staat om een ingrediënt echt te laten schitteren. Het show-element is van ondergeschikt belang. De koks die op dit moment nog steeds de techniek gebruiken omwille van de techniek, om te tonen wat ze allemaal kunnen, die zijn niet meer mee met de tijd.”



Toen de les begon, was ik aanvankelijk nogal sceptisch, maar de lesgever wist me toch te bezielen. We maakten enkele hapjes klaar die nog herkenbaar waren als écht eten, maar dan opgeleukt met enkele molecuaire foefjes. Wie zich wil wagen aan de sferische olijven, dit is het recept! De poedertjes worden tegenwoordig als pakket aangeboden in de gespecialiseerde kookwinkels. Je hebt ook een weegschaal nodig die tot op de gram weegt.

Sferische olijven in gemarineerde olijfolie

Dit heb je nodig
-200 g olijven met pekelwater (dus: weeg goed af! het hoopje olijven met een geut pekelwater moet samen 200 g wegen) -> geen olijven op olie!
- 4 g gluco (een mix van calciumzouten)
- 1 g xantana (gefermenteerd maïszetmeel)
- 1500 g Spa blauw (geen kraantjeswater, daar zit te veel kalk in)
- 7,5 g algin (product op basis van algen)
- 1/2 liter olijfolie
- smaakmakers: knoflook, rozemarijnblaadjes (zonder de tak!), tijmblaadjes (eveneens zonder de tak!), schil van citroen, limoen en sinaasappel

Zo maak je het
Maak eerst de gemarineerde olie. Verhit de olie lichtjes tot 50°C. Voeg de smaakmakers toe en haal van het vuur. Giet in een wekpot.
Mix de olijven met het pekelwater zo fijn mogelijk in de blender. Druk deze massa door een zeer fijne filter (in de les gebruikten we een micron zeef, oftewel oliefilter). Voeg eerst de gluco toe, mix goed. Voeg dan de xantana toe en mix opnieuw.
Maak het alginbad. Giet een deel van het water in de blender, zodat de messen nat zijn. Voeg dan de algin toe en mix kort. Voeg de rest van het water toe en laat mixen tot het water licht stroperig is.
Neem een klein maatlepeltje (zoals voor koffie) en schep er een beetje van het olijvensap in. Ga met het lepeltje naar het alginbad en draai het voorzichtig om, zodat het als een dikke druppel in het water valt. Draai het met een lepeltje nog enkele keren om en laat 3 minuten liggen. Deze druppel zal stollen in de vorm van een olijf: aan de buitenkant komt een gelatineus laagjes dat de vloeibare inhoud beschermt.
Schep het eruit met een kleine schuimspaan en dep de onderkant van de schuimspaan even af op een handdoek (er mag geen water meer kleven aan de olijf). Laat deze voorzichtig in de olie vallen. Je kunt ze op deze manier, in de koelkast, toch zeker enkele weken bewaren. Waarschuw je gasten wel dat ze hun mond dichthouden bij het eten van deze vloeibare olijf.

TIP: kies olijven die jij zelf lekker vindt!

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post191

Kipspiesjes met satésaus

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Mon, December 20, 2010 22:17:04

Wij zijn nogal zot van Kerstmis, mijn man en ik. Het duurt nog vijf dagen voor het officieel zo ver is, maar as we speak speelt er hier op de achtergrond al één van de playlists die Steven elk jaar opnieuw samenstelt. Met Kerstmuziek dus. De Duitse houten 'rauchermänner'-beeldjes blazen hun wierookjes uit en de lichtjes van de kerstboom fonkelen de hele dag door. We drinken zware rode wijnen en discussiëren urenlang over de cadeautjes die we gaan kopen. We veranderen honderd keer van mening, want "het moet wel kloppen hè". Morgen moet ik zwezeriken bestellen (voor de avontuurlijke kant van de familie) en een kalfsgebraad (voor de meer traditionele eters). En de hapjes! Man! Daar heb ik met mijn schoonmoeder al dagen over vergaderd. Ze haalde al haar fingerfood-kommetjes uit de kast (ovaal, vierkant, rechthoekig, rond, stervormig, kommetjes, ...) met de vraag: wat doen we en waarin serveren we het. Na vele uren brainstormen zijn we twee weken geleden tot de volgende conclusie gekomen: een gegrilde tijgergarnaal, een stuk foie gras met kweeperengelei, carpaccio, een krokant gebakken stukje zwezerik en een kreeftensoepje. Voor elk wat wils dus.

Mocht je zelf nog op zoek zijn naar receptjes voor lekkere hapjes, dan moet je dit zeker eens proberen. Onlangs maakte ik voor een tijdschrift kipspiesjes met satésaus. Ik had nog nooit satésaus gemaakt en improviseerde er op los. Iets met pindakaas, kokosmelk en currypasta leek me wel lekker. En lekker was het. Zo yummie dat ik nu al weet dat het ten huize Rutten-Van Ammel een klassieker gaat worden. Het is waanzinnig snel klaar en een ongelooflijke crowd pleaser. Wie mij niet gelooft, ga het maar vragen aan de babysit die de restjes heeft opgegeten en nu elke avond aan de telefoon hangt met de vraag wanneer ze alstublieft mag terugkomen.

Voor 4 personen
4 eetlepels pindakaas - ± 1 dl kokosmelk - 3 eetlepels rode currypasta (kant-en-klaar) - 4 kipfilets, in repen - sojasaus - honing - sesamzaadjes

Zo maak je het
Doe de pindakaas in een steelpan met de kokosmelk en de currypasta. Roer, en verwarm een beetje. Proef of het lekker is en voeg eventueel meer kokosmelk of currypasta toe. Ik heb het ook op gevoel gemaakt. De hoeveelheden zijn eerder summiere aanwijzingen.
Marineer de repen kipfilet twintig minuten in een flinke scheut sojasaus en enkele eetlepels honing. Rijg ze dan aan spiesjes en leg ze naast elkaar in een ovenschaal. Zet 12 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven. Bestrooi daarna met sesamzaadjes en serveer met de pindasaus.

  • Comments(29)//www.evelienkooktlekker.be/#post188

Spicy nuts

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Sat, November 27, 2010 14:01:03
As we speak is mijn man boodschappen aan het doen voor zijn befaamde "spekkoek". Een Indonesisch dessert (kent u veel Indonesische desserts? Nee? Dacht ik al) waar hij al twee jaar met een glazige blik naar refereert. Die spekkoek klinkt zo goor dat ik 'm zelf nog niet eens in mijn zevende leven zou maken, maar vandaag is de dag aangebroken dat ik 'm zal voorgeschoteld krijgen. Ik hou u op de hoogte.

Om heel eerlijk te zijn ben ik niet zo'n zoetebek. Pas op, zet een chocoladecake in mijn buurt en het hek is van de dam, maar als ik voor de rest van mijn leven moest kiezen tussen zoet en zout, wist ik het wel. Als kind al droomde ik over een wereld die volledig uit chips bestond, zodat ik maar mijn tong moest uitsteken om altijd en overal die zalig zilte krokantigheid te ervaren. In mijn -ahum- jeugd, waren er twee variëteiten: zout en paprika. Ik lustte ze allebei even graag. In de late jaren '80 werd het aanbod wat groter, met exotische smaken als bolognaise, milanese en pickles. Ook rare vormpjes als hula hoops en ringlings deden hun intrede. Tegenwoordig is het aanbod helemaal ontploft met smaakjes als "Spicy Asia", "Sour cream & chives" en "Black pepper". Helaas voor de creatieve marketingmensen... Na tien blaadjes van elke nieuwe chips verlang ik weer naar mijn all time favorite: geribbelde paprikachips van Lays (vroeger Smiths). Niet dat ik vaak chips eet, maar af en toe moet het gewoon weer even. En dan is het van de baan voor een maand of twee, drie.

In de tussentijd probeer ik een beetje verstandiger te snacken. Noten bijvoorbeeld. Ze zijn goed voor je hersenen en zo. Maar mijn God, wat zijn ze saai. Onlangs vond ik een manier om een pak ordinaire studentenhaver een boost te geven van wel heb je me daar. Het resultaat was hoogst verslavend! Het principe is eenvoudig: je bakt de noten in een pan met een paar kruiden (ik koos voor rozemarijn, kaneel, komijn en chili) en wat suiker. De suiker gaat lichtjes karameliseren, waardoor de andere kruiden aan de noten blijven 'plakken'. Je krijgt dan een licht pikante, kruidige noot met een beetje plakkerig zoete ondertoon. Jongens toch, als je dit op tafel zet voor je gasten, willen ze blijven slapen en nooit meer naar huis gaan. Het allerleukste aan dit recept? Het is klaar in 3 minuten!

Voor 4 personen
± 4 handen gemengde noten (NIET geroosterd of gezouten!) - olijfolie - een tak rozemarijn - 1 theelepel komijnpoeder - 1 theelepel kaneelpoeder - 1/2 theelepel chilipoeder - 2 eetlepels lichtbruine suiker (kinnekessuiker) - zwarte peper uit de molen - fleur de sel

Zo maak je het
Verhit een scheutje olijfolie in een braadpan. Voeg de zeer fijngesneden rozemarijn toe en laat eventjes aanbakken. Voeg dan de komijn, kaneel en chili toe. Roer goed en doe dan de noten in de pan met de suiker. Roer goed en laat enkele minuten heet worden, zodat de suiker lichtjes kan smelten. Breng dan op smaak met peper en zout. Het lekkerst zijn de noten warm, maar je kunt ze ook op voorhand maken.

TIP: je kunt om het even welke kruidenmengeling proberen, maar persoonlijk hou ik erg van deze mix.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post186

Summer juice!

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Sat, July 04, 2009 16:10:26
Tot u spreekt een plasje. Een gesmolten hoopje mens dat met de voeten omhoog ligt na een hele zaterdag over de Meir wandelen tijdens een hittegolf. Over enkele uren ga ik naar Leonard Cohen in het Sportpaleis, dus ik moet DRINGEND energie opdoen. Gelukkig heb ik een ge-wel-di-ge cocktail ontdekt! Geen druppeltje alcohol, maar wel bomvol vitamines. Ideaal dus voor zwangere vrouwen of niet-drinkende chauffeurs die behoefte hebben aan een beetje visuele verwennerij. De cocktail smaakt heerlijk fris; de combinatie komkommer, munt en limoen is een echte voltreffer. Je hebt er geen sapcentrifuge voor nodig, enkel een blender of goede staafmixer. Dit wordt gegarandeerd mijn favoriete sapje voor deze zomer.

Dit heb je nodig voor 4 cocktails
2 komkommers - het sap van 4 limoenen - 8 blaadjes munt - 6 eetlepels ahorn- of esdoornsiroop

Zo maak je het
Snij de komkommers in de lengte in 4. Verwijder de pitjes. Snij in stukjes en doe deze met het limoensap, de muntblaadjes en de ahornsiroop in de blender. Mix glad en proef of er nog wat siroop bijmoet. Garneer met een schijfje limoen en een takje munt.

TIP: leg de komkommers en limoenen op voorhand in de koelkast, dan heb je een koude cocktail. Je kunt ook ijsblokjes toevoegen.

  • Comments(4)//www.evelienkooktlekker.be/#post138

Crazy tapas

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Mon, May 04, 2009 21:53:50

Welkom in mijn famile. Broer Peter draagt for no particular reason een Tommy Cooper hoedje. Vader maakt nichtje Jana aan het lachen met zijn stijlvolle aloha-bloemenslinger. Neefje Maarten bestormt zijn nietsvermoedende broer Maxim met twee zwaarden. Kleine Quinten observeert.

Wederom een fijn familieweekend!

Ik probeerde heel erg om me niet als chef te gedragen in de keuken, maar kreeg toch weer rare blikken toegeworpen toen ik sprak over het concasseren van tomaten en me druk maakte over darmkanaaltjes in scampi's. Anyway. Er werd gekookt dat het een lieve lust was. Met z'n allen in de keuken. Hapjes werden uitgevonden aan de lopende band. Eén voor één werden ze geserveerd aan de gezellig gedekte tafel in de zonnige tuin. Er werd geproefd, gesmikkeld, gecomplimenteerd. Is het mogelijk dat we hier kunnen spreken van... geluk?

Ik koos drie hapjes voor jullie uit. Zeer makkelijk te maken, maar wat een waw-effect!

Paprika gevuld met feta en kruiden

Snij 3 paprika's in kwartjes. Prak een pak feta met een vork tot kruimels. Meng met een eetlepel oregano, een eetlepel fijngesneden peterselie, de geraspte schil van 1/4 citroen, een scheut olijfolie, peper en zout. Vul de paprikakwartjes hiermee op en zet ze 15 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven.

Mini-bouletjes van kip & feta

Snij 2 kipfilets zeer klein (ik gebruikte 2 messen tegelijk). Meng met 50 g verkruimelde feta, een bosje fijngesneden muntblaadjes, 2 teentjes fijngesneden knoflook, 1 theelepel korianderpoeder, een snufje pili pili, peper, zout, 1 ei en een half kopje paneermeel. Kneed er kleine bouletjes van en bak ze traag in olijfolie. Wij serveerden ze met tzatziki.


Bruschetta met gekarameliseerde uien

Snij 4 uien in ringen. Bak ze zeer traag in boter tot ze goudbruin zijn (minstens 40 minuten). Voeg dan een beetje sherry en een kleine eetlepel tomatenpuree toe en laat nog even verder bakken. Snij 2 ontpitte tomaten in blokjes en meng met een handvol fijngesneden olijven, een fijngesneden teentje knoflook, peper en zout. Beleg sneetjes stokbrood met het tomatenmengsel. Schep de gekarameliseerde uien erbovenop. Werk af met fijngesneden parmaham. Zet 5 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven.



  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post121

Boterhampizza

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Mon, April 13, 2009 14:54:39

Mag ik u een fijne tweede Paasdag wensen? En meteen ook een glaasje water in uw gezicht smijten?

Voor u zich boos maakt: dat is een Poolse traditie ("dyngus dyngus") en heeft te maken met elkaar zegenen. In de Poolse enclave waarin ik ben opgegroeid, bleef het echter nooit bij 'lichtjes besprenkelen met water', zoals het moet. Neen. De Poolse buren waren voor dag en dauw uit de veren om 12 emmers water te vullen en deze in hun jeep te zetten. Ze dosten zich uit met regenjassen en gummielaarzen en vertrokken vervolgens met gierende banden. Elke Poolse vriend of kennis binnen een straal van 20 km werd getrakteerd op een genadeloze plens regenwater in zijn gezicht terwijl er luid "DYNGUS DYNGUS" werd geroepen.

Gisteren vertelde ik over deze traditie aan Steven. Nietsvermoedend werd ik deze ochtend wakker terwijl hij me iets in het oor fluisterde. "Wat?" vroeg ik, hem totaal niet begrijpend. En daarna nog eens. "Wat???"

"KIBOETS KIBOETS!" riep hij plots luid, waarna hij me over mijn wang likte.

En zo wordt de geschiedenis geschreven en herschreven.

Deze middag trakteerde ik mijn schatje op een overheerlijke lunch, die absoluut niets met Pasen te maken heeft. Ik maakte mijn koelkast leeg en fabriceerde 4 pittige boterhampizza's. Voel je vrij om zelf andere ingrediënten te gebruiken. Ik zeg maar wat: paprika, chorizo, kappertjes, basilicum, champignons... Ananas zelfs, voor de mensen die houden van de -in mijn ogen- verschrikkelijkste aller uitvindingen: pizza Hawaii.

Let erop dat je er niet te veel natte ingrediënten oplegt, dat maakt het nogal onsmakelijk om te eten. Leg de makkelijk verbrandbare ingrediënten (zoals verse kruiden) altijd onderaan.

Dit heb je nodig voor 4 boterhampizza's (2 personen)
4 sneden brood (liefst donker) - olijfolie - 1 teen knoflook, gehalveerd - 1 tomaat, in flinterdunne plakken gesneden - 2 groene Spaanse pepertjes (ja, die pikante), ontpit en fijngesneden - 3 lente-uitjes, in ringen - 4 à 5 cm droge worst (zoals salami), in stukjes - 2 artisjokharten op olijfolie, fijngesneden - 8 groene olijven, ontpit en fijngesneden - peper - zout - oregano - een stuk manchegokaas, in plakjes - een bolletje mozarella, in plakken

Zo maak je het
Toast eerst de sneden brood (zeer belangrijk, anders wordt alles wak). Besprenkel ze lichtjes met olijfolie en wrijf erover met de gehalveerde stukjes knoflook. Beleg met de plakjes tomaat (verwijder de pitjes). Bestrooi met de stukjes Spaanse peper en lente-ui. Leg hierop de stukjes worst, artisjokhart en olijf. Breng goed op smaak met peper, zout en oregano. Leg er nu de manchego en de mozarella over. Besprenkel opnieuw met olijfolie en zet 5 minuten in een op 250°C voorverwarmde oven, tot de kaas lichtbruin is en fotogeniek bubbelt.

PS: drink er een glaasje water bij. Het bodempje mag je in mijn naam in het rond splensen. Zalige Pasen!

bron foto: De Standaard

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post116

Kaaskroketjes

Aperitief & hapjesPosted by Evelien Rutten Tue, February 03, 2009 15:57:37


Tijdens mijn recente tv-avontuur (zie eerdere posts op deze blog) had ik de eer om de beste kaaskroketten van het land te proeven. Ze waren gemaakt door Maria, de 74-jarige moeder van de chef van De Schone Van Boskoop. Dat is een zeer goed restaurant. En achter elke grote chef staat een grote moeder, zeg ik maar altijd.

Maria heeft tijdens onze week samen erg veel indruk op mij gemaakt. Deze kranige dame heeft meer pit in haar lijf dan sommige veel jongere uitgebluste wezens die occasioneel mijn pad kruisen. Ik zal er nog niet te veel over verklappen, maar kijk vooral naar de uitzending op dinsdag (als het zover is, zal ik het wel met toeters en bellen aankondigen).

Maria maakte tijdens haar diner kaaskroketten als voorgerecht. Het is één van haar grote specialiteiten. Ze liet ons raden welke kazen ze gebruikt had, maar niemand had het goed: gruyère, emmentaler, Hollandse kaas en parmezaan. Een perfecte mix waar ze naar eigen zeggen lang aan heeft gesleuteld.

Ik moest aan Maria denken toen ik deze ochtend met slaapogen in mijn koelkast stond te staren naar een bordje met overschotjes kaas: Shropshire (schimmelkaas), pecorino, romige Brillat Savarin en ech lekkere Beemster. Een idee vormde zich in mijn hoofd. Terwijl Steven melk over zijn cornflakes goot, had ik al een pan op het vuur gezet en stond ik energiek de pecorino te raspen.

Niet dat ik al ooit klassieke kaaskroketten had gemaakt, maar mijn gevoel zei: dikke béchamelsaus, kaas erin laten smelten, afkoelen, bolletjes rollen, kroketjes maken. Terwijl ik deze woorden typ, neem ik een hapje van één van mijn geïmproviseerde kaaskroketten en kijk ik met een onnozele glimlach en een waas over mijn ogen naar de witte muur voor mij. Ik hoor nog net geen vogeltjes fluiten. Om het met een oude jingle van Coca Cola te zeggen: This is it!

Dit heb je nodig voor 15 kaaskroketjes
2 volle (met een bergje) eetlepels roomboter - evenveel bloem - 1/2 liter melk - peper - nootmuskaat - ± 250 g restjes kazen, geraspt en/of in stukjes gesneden (ik gebruikte Shropshire, pecorino, Brillat Savarin en Beemster) - 1 ei, losgeklopt - extra bloem - een kopje paneermeel

Zo maak je het
Maak eerst een dikke béchamelsaus. Smelt de boter in een steelpannetje op een niet te hoog vuur. Voeg de bloem toe en roer goed. Laat dit mengsel 2 minuten pruttelen voor je er melk aan toevoegt, anders krijg je een bloemsmaak. Voeg nu beetje bij beetje de melk toe en roer goed. Laat 5 minuten goed roerend pruttelen en indikken. Breng op smaak met peper en nootmuskaat. Haal de pan nu van het vuur en voeg dan de kazen toe. Als je dit doet terwijl de saus nog kookt, schift alles. Blijf roeren tot alle kazen gesmolten zijn. Giet in een kommetje en dek af met plastic folie. Laat enkele uren opstijven in de koelkast.
Rol er kleine, kegelvormige balletjes van. Haal ze eerst door bloem, dan door een losgeklopt ei en vervolgens door paneermeel. Leg ze naast elkaar op een bord en laat nog eens enkele uren opstijven in de koelkast (of vries ze in).
Frituur ze in kleine porties 2 à 3 minuten tot ze mooi goudbruin zijn.
Serveer met een schijfje citroen en eventueel (kort gefrituurde) peterselie.




  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post93
Next »