Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Gewoon quiche

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Sat, November 06, 2010 11:49:50
Vorige week mochten de drie finalisten van Masterchef (BBC) een dag koken in het beste restaurant ter wereld. Dat is niet langer El Bulli, maar het Deense Noma. De bekroonde chef heeft er zijn handelsmerk van gemaakt om uitsluitend te werken met lokale producten. Op het bord verschijnen kruiden en planten die bijeengeplukt zijn op het strand. De presentatie is enorm vernieuwend, frivool en fris. Kleine schilderijtjes die niet enkel op borden worden gepresenteerd, maar ook op stenen bijvoorbeeld. Ik had er natuurlijk al over gelezen, maar ik had nog nooit beelden gezien van hoe het er in die keuken aan toe gaat. Ken je het gevoel, als je begint te beseffen dat je verliefd bent? Een wee gevoel in je maag, gejaagd, opgewonden. Ik realiseerde me hoe weinig ik eigenlijk kan. Ik bedenk wel eens iets, maar je kunt me echt geen vernieuwer noemen. Die creativiteit ontbreekt me totaal. Ik zou zo graag leren, mezelf verder ontplooien. Mijn eigen stem vinden in de keuken. Dat gaat natuurlijk nooit lukken, tenzij ik mijn job en sociaal leven opgeef en voortaan enkel nog in de potten en pannen ga roeren. De vraag is: wil ik dat wel? Ik heb nu eenmaal gekozen voor mijn gezin. En dat vraagt zo veel energie dat het sterrenkoken er voor mij wel nooit zal inziten. De voorbije week was mijn dochter zo ziek dat ze meer dan een kilo vermagerde. Dat is zeer veel, als je maar 7,5 kilo weegt. Ze hongerde zichzelf uit door elke vorm van voedsel te weigeren. Op zo'n momenten krijgt eten weer haar oorspronkelijke betekenis: calorieën innemen om in leven te blijven. Inmiddels gaat het beter, maar ik heb toch mijn toevlucht moeten nemen tot onorthodoxe methodes. Kind & Gezin zou niet kunnen lachen met chocomelk in de papfles, vermoed ik. Of een stuk witte chocolade om op te sabbelen. Ach ja, vanaf volgende week schakelen we wel weer over op fruitpapjes en geplette patatjes. In de tussentijd probeer ik haar smaakpapillen te prikkelen met lekkere geuren. Een quiche in de oven bijvoorbeeld. Simpele, ouderwetse eenvoud. Geen zalfje, streepje of torentje op het bord kan daar tegenop.

Voor 1 quiche
een pak uitrolbaar bladerdeeg - 3 stengels prei - 1 broccoli - een pakje wilde gerookte zalm - 4 eieren - 2 dl room - een kopje geraspte gruyère - peper - zout - nootmuskaat

Zo maak je het
Het probleem met de meeste quiches is dat ze veel te vochtig zijn. Je kunt echt een verschil maken door deze tips toe te passen.

1) Haal het bladerdeeg 20 minuten op voorhand uit de koelkast, anders kun je het moeilijk uitrollen. Verwijder het bakpapier dat eronder zit niet. Leg het bladerdeeg in een taartvorm die wat dieper is (4 à 5 cm). Vouw de randjes op naar binnen, maar zorg ervoor dat ze nog steeds boven de rand van de taartvorm uitkomen. Je kunt het deeg even voorbakken, dan weet je zeker dat de bodem niet vochtig is straks. Ofwel denk je foert, ik neem het risico. Meestal zeg ik foert, maar als je het toch wilt voorbakken, bedek het deeg dan met bakpapier en giet er een bodempje gedroogde erwten in (of mais, of bonen, of speciale bakparels die hiervoor dienen). Bak de bodem op deze manier 15 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven. Verwijder daarna het bakpapier met de vulling.

2) Snij de bovenkant (donkergroen) van de stengels prei. Halveer ze in de lengte en spoel ze grondig onder koud stromend water. Meestal zit er modder en zand tussen de verschillende laagjes. Laat goed uitlekken en snij de prei dan in dunne plakjes. Verhit boter in een pan en bak de prei kort aan. Ze moet niet bruin worden. De bedoeling is dat de prei haar vocht een beetje loslaat. Dat zou anders in de quiche terechtkomen, en voor je het weet is 'ie toch soggy. Laat de prei uitlekken in een vergiet. Druk al het vocht eruit. Verdeel de prei vervolgens over de bodem van de taartvorm.

3) Breng een diepe pan water aan de kook. Voeg een eetlepel zout toe. Snij de broccoli in roosjes en kook ze 2 minuten. Giet af en spoel meteen met koud stromend water, zodat de broccoli stopt met koken. Ze zal op deze manier ook mooi groen blijven. Laat de broccoli ook goed uitlekken.

4) Snij de wilde gerookte zalm in reepjes. Ik kies altijd voor wilde zalm omdat die niet zo vettig is en véél meer smaak heeft dan de gekweekte brol. Verdeel de broccoli en de zalm over de prei.

5) Klop in een kom de eieren los met de room. Voeg de geraspte kaas toen en breng op smaak met peper, zout en nootmuskaat. Giet dit mengsel in de taartvorm.

6) Zet de quiche ± 45 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven. Check met een satéprikker of de vulling gaar is. Serveer met een slaatje.

  • Comments(5)//www.evelienkooktlekker.be/#post182

Toen mij werd gevraagd een nieuwe oven uit te testen...

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Fri, October 01, 2010 15:35:22


... zei ik natuurlijk geen nee!

Eén van de voordelen van mijn beroep is dat ik kleine pakketjes krijg in de post. Geef toe dat dat leuk is: een kartonnen doos met jouw naam erop. Je scheurt de bovenkant haastig open met een brievenopener en vouwt de flapjes naar buiten. De inhoud durft te variëren. Van een koelbox met fishsticks of stinkkaas tot een fles bacardi pina colada: in de culinaire journalistiek kun je alles verwachten. Meestal deel ik deze cadeautjes met mijn collega's. Soms mag ik ook een restaurant uittesten. Maar dat doe ik niet zo graag, want als ik ergens gratis heb gegeten, vind ik het ongepast om een negatieve kritiek te schrijven. Dus blijf ik meestal weg van de free meals.

Enkele maanden geleden kreeg ik echter een aanbod dat ik niet kon weigeren: een gloednieuwe oven, aan huis geleverd, om enkele weken uit te testen. Alright! Kom maar hier met die handel denk je dan. Tot het moment is aangebroken en er een koerier voor je deur staat met een doos die je niet alleen kan dragen. Dus wacht je tot je man thuis is en maak je vervolgens ruzie over welke kant eerst door de deur moet. Als de doos eindelijk is binnengedragen, geraakt hij niet door de keukendeur dus zit je in de gang te rommelen en te vloeken en te scheuren in het karton. Als het monsterlijke ding eindelijk is uitgepakt, blijk je geen plaats te hebben en moeten enkele keukenapparaten tijdelijk verhuizen naar andere lokaties, zoals onder het bed en op de kleerkast. Een hoop gedoe dus. Elke keer als je de keuken binnenkomt, erger je je kapot aan de nieuwe aanwinst die eigenlijk gewoon in de weg staat. Het binnendragen vroeg zo veel energie, dat je er niet aan toekomt om de gebruiksaanwijzing te lezen. Er zijn ook te veel rare knopjes aan die oven. Je hebt geen zin om uit te zoeken hoe het allemaal werkt. Na één week zet je de oven al eens aan en uit. Je ziet dat het lampje werkt en dat is voorlopig genoeg. Na drie weken krijg je een e-mail met de vraag of je de oven al goed hebt kunnen uittesten. Je voelt je schuldig en leest eindelijk de gebruiksaanwijzing. Je besluit broccoli te stomen. Makkelijk, geen gezever. Steven komt thuis en zegt dat hij nog nooit zulke lekkere broccoli heeft gegeten. Die boodschap mail je vervolgens naar de brave pr-man: "Oven is reeds uitgetest. Nog nooit zulke lekkere broccoli gegeten. Maar moet nog verder testen, heb nog niet alle functies uitgeprobeerd." In de tussentijd bak je cakes, quiches en taarten in je oude, normale oven. Het blinkende inox geval vergaart stof en krijgt een nieuwe functie: tafeltje voor ongeopende brieven. Een maand later krijg je opnieuw een mail. "Heb je de oven al grondig kunnen evalueren?" Je zucht eens diep en koopt opnieuw een stronkje broccoli, omdat dat de vorige keer zo goed gelukt was. Je denkt bij jezelf dat je het haaaaat om zo onder druk gezet te worden. Je besluit dat je super conservatief bent en helemaal geen zin hebt om nieuwe toestellen uit te testen. Maar je voelt je zo schuldig dat je toch besluit om er een blog aan te wijden.

Bij deze: de LG Duochef oven is erg mooi en stoomt als de beste. Vooral broccoli. Zo lekker hebben we ze nog nooit gegeten.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post174

Lasagne met ballen

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Sat, September 25, 2010 20:50:44

Weet je wat ik tot nu toe het meeste miste, met zo'n baby en al? Je zou denken dat het de drank is. Maar die ondeugd heb ik inmiddels ruimschoots ingehaald. En weet je wat? Het doet me niks meer, met een misselijkmakende kater 's ochtends een omelet staan bakken en cola drinken. Geef mij maar driekwart fles wijn, netjes verspreid over een hele avond. Een beetje "loecht in de kop", zonder de neveneffecten. Of laat op stap gaan, nog zoiets. Mij zogenaamd keihard amuseren op de dansvloer, tot half zes in de ochtend. Laat het zijn! Ik ben gans gelukkig als ik om 11 uur 's avonds met de Humo of de Delicious in bed mag kruipen. Enkel het geluid van een gezellig slapende baby op de achtergrond. Nee jong. Datgene wat ik het allermeeste miste, ontdekte ik vandaag, was een dagje van pure, saaie, ouderwetse verveling. Opstaan zonder noemenswaardig plan. Geen shopping list. Geen afspraken met vrienden. Geen gerij en geloop. Gewoon een regenachtige dag met een stapel kranten. Een baby die zich amuseert in de box, een man die het nut er niet van inziet om zijn pyjama uit te trekken. Doelloos de kasten open en dicht trekken. Een half koekje eten. Een kwartier later de andere helft. Naar de DVD van The September Issue kijken en je afvragen hoe ernstig je die Anna Wintour eigenlijk moet nemen. Vier tassen koffie drinken. Drie kwartier uit het raam staren naar de tieners uit de buurt die één of ander dansje oefenen. Je beseft pas hoe zalig het is om niets te doen te hebben, als je altijd iets te doen hebt.

Het was de ideale dag voor een ovenschotel, nog eens een lekkere lasagne waar we twee dagen van kunnen eten. Ik verwerkte elk stuk groente dat we in huis hadden in de saus. En just for the hell of it besloot ik om geen bolognaisesaus te maken, maar allemaal kleine gehaktballetjes en die als kleine soldaatjes in het gelid over de laagjes te verdelen. Ik kan het niet laten om te denken: zeer kindvriendelijk. Zo dadelijk mag de schaal uit de oven en trekken we een fles wijn open. Hera ligt in bed, het schemert, de dag is bijna ten einde. En morgen, dan zien we wel weer.

Lasagne met ballen
Voor 4 personen
2 uien - 8 stengels bleekselder - 4 wortels - 3 paprika's, in verschillende kleuren - 1 courgette - 3 teentjes knoflook - 2 eetlepels tomatenpuree - 2 blikjes gepelde tomaten - een bosje verse oregano - 1 runderbouillonblokje - peper - zout - 1 eetlepel tijm - 1/2 theelepel cayennepeper - 600 g gemengd gehakt - 2 sneetjes witbrood - een scheutje melk - een ei - ± 8 blaadjes lasagne - 4 sneetjes jonge kaas - een scheutje room - versgeraspte parmezaan

Zo maak je het
Snij de uien fijn en fruit ze glazig in olijfolie. Snij de selder, de wortels, de paprika's en de courgettes in zeer kleine blokjes en voeg ze toe. Laat meebakken. Voeg dan de geperste teentjes knoflook en de tomatenpuree toe. Overgiet met de gepelde tomaten. Voeg de oregano, het bouillonblokje, peper en zout, tijm en cayennepeper toe. Doe het deksel op de pan en laat een uurtje zachtjes pruttelen.
Week het brood in de melk en knijp het uit. Voeg het met het ei toe aan het gehakt. Breng goed op smaak met peper en zout. Meng goed en rol er balletjes van zo groot als een knikker. Bak ze mooi bruin in olijfolie.
Verdeel 1/3 van de saus over een ovenschaal. Bedek met lasagnevellen (ongekookt, ze worden vanzelf gaar straks). Verdeel hierover opnieuw 1/3 van de saus. Leg er een laag op van plakjes kaas. Verdeel hierover de helft van de gehaktballetjes en overgiet met een scheutje room. Beleg opnieuw met lasagneblaadjes en de rest van de saus, de rest van de gehaktballetjes en een goede laag parmezaan.
Zet 40 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven. Laat 10 minuten rusten uit de oven en zet de schotel dan op tafel.

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post173

Zomerse lasagne

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Wed, July 01, 2009 21:34:40

Het was vandaag dag één van de solden. Aangezien mijn lichaam sinds kort bijzonder rare proporties aanneemt, is 90 procent van mijn kleren nu te klein of te strak of te raar. Ik kan u verzekeren: it sucks big time. Mocht het bij een opbollend buikje blijven, waar ik met een zachte blik naar kon staren terwijl ik er teder over wreef met mijn beide handen, dan hoorde u mij niet klagen. Helaas is elke ronding aan mijn lijf op hol geslagen. Er viel dus niet langer aan te ontkomen: ik stapte voor het eerst in mijn leven binnen bij Fragile, een zaak voor zwangerschapskledij. Niet in Antwerpen, waar alle bolle fashionistas zich tegelijk naar binnen wurmen, maar in het veel rustigere filiaal te Lier (tip van een collega!). Meteen viel mij de warme, zachte sfeer op. De verkoopsters glimlachten naar mij alsof we al jaren een groot geheim deelden. Ze lieten me met rust en waren sereen aanwezig in de achtergrond. En zo hoort het. Want toen ik een prachtige rode jurk aantrok in het pashokje, kon ik wel huilen. Waar is mijn lichaam naar toe?! Steven staarde me aan met een grote grijns. "Ja liefje, je bent nu eenmaal zwanger... En ik vind je héééééél mooi." Yeah right. Voortaan ga ik wel alleen shoppen.

Maar dit geheel terzijde natuurlijk. Er moest ook nog gekookt worden. De koelkast zat vol restjes van de voorbije dagen. Ik verwerkte ze allemaal in deze supersnelle, bijzonder goed geslaagde zomerse lasagne. Normaal ben je uren bezig met lasagne, maar ik gebruikte enkele interessante short cuts. Met deze temperaturen moet je zo snel mogelijk op je terras gaan zitten met een cocktail (in mijn geval: spa bruis) en de oven het werk laten doen! Bij de ingrediënten ga ik exact opnoemen wat ik gebruikt heb, maar maak vooral je eigen versie. Je hoeft de vellen lasagne niet voor te koken, ze zullen vanzelf zacht worden. Al mijn ingrediënten waren ook koud toen ik eraan begon, je hoeft niets op te warmen.

Dit heb je nodig voor 3 à 4 personen
olijfolie - 6 à 8 gedroogde lasagnevellen - 1 klein potje tomatensaus met basilicum van Delhaize - 1 grote pot tomatensaus met spekjes van Delhaize - 4 eetlepels pesto - 4 grote San Marzano tomaten (langwerpige), in plakken - 6 lente-uitjes, fijngesneden - 20 zwarte olijven, in ringen gesneden - 1,5 gegrilde kipfilet, in piepkleine stukjes - een grote handvol rucola - peper - zout - versgemalen parmezaan - 1 bol buffelmozzarella

Zo maak je het
Verwarm de oven voor op 180°C. Bestrijk een rechthoekige ovenschaal met olijfolie en 2 eetlepels tomatensaus met basilicum. Leg hierop 2 vellen lasagne. Bestrijk ze zeer lichtjes met pesto. Beleg vervolgens met plakjes tomaat, stukjes kip, lente-uitjes, olijven en rucola. Bestrooi met peper, zout en lekker veel parmezaan. Verdeel hierop de rest van het potje tomatensaus met basilicum. Leg hierop 2 nieuwe vellen lasagne en bestrijk ze opnieuw lichtjes met pesto. Maak exact hetzelfde laagje als ervoor, maar schep hier nu de helft van de tomatensaus met spekjes over. Beleg opnieuw met 2 vellen lasagne en maak nog 1 laagje. Beleg dit met de in plakjes gesneden mozzarella. Sluit de ovenschaal af met aluminiumfolie (dan worden de lasagnevellen mooi gaar en drogen ze niet uit) en zet ze 40 minuten in de oven. Haal op het einde het vel aluminiumfolie weg en laat de kaas even bruinen onder de gril. Serveer met Turks brood. Hééééérlijk!

TIP: je kunt ingrediënten weglaten, maar Steven en ik waren het erover eens dat de combinatie tomaat, spek en olijf het geheim was van deze lasagne.

  • Comments(4)//www.evelienkooktlekker.be/#post137

Scharrelkip met citroen & kruiden

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Sun, June 14, 2009 10:05:56

Dit weekend stond er in De Standaard Magazine een kwisje: welk soort foodie ben jij? Er was sprake van de geitenwollensokken foodie die het heerlijk vindt om zelf aardappels te rooien en bio-wortels te degusteren. Ja, daar herkende ik me al meteen in. Als het aardappelveld van mijn vader 'rijp' is, sta ik me daar elk jaar met een schop in het zweet te werken. De tweede soort foodie was de boho: een exemplaar dat houdt van de nonchalante wereldkeuken. Ah ja, dat was ik dan ook. Niemand wordt gelukkiger van tapas en mezze dan ondergetekende. De derde foodie was de fastfood variant. Oeps... Heb ik nu net geen lichte verslaving ontwikkeld voor de halve literpotten bio-tomatensoep met tijm van de Delhaize? Guilty! De laatste foodie was de Foodie met grote F. De kenner, de snob, de michelinsterrenman- of vrouw. En ik dacht meteen terug aan mijn lunch bij Dôme vorige week. En het groot aantal dure gadgets in mijn keuken...

Help!!! Ik ben een Foodie tot de vierde macht!

Maar als ik heel eerlijk ben, ben ik gewoon een verdoken huisvrouw. Ja, ik maak "carrière" zoals ze zeggen. Ik heb een geweldige job die redelijk veel van mijn tijd in beslag neemt. Ik heb geweldige vrienden en veel boeiende activiteiten. En toch... Het allerliefst trek ik mij terug in de keuken om urenlang te roeren in tomatensauzen. Ik voel me stiekem een "petite tzigane", zoals iemand me ooit noemde. Vooral als ik in een kleurrijke jurk met de deuren wagenwijd geopend en de zon die binnenkomt, een maaltijd bereid voor mijn geliefde(n). Ik ben gemaakt om te koken voor een groot gezin. Ik ben opgegroeid met twee broers en een zus, kleine porties zitten gewoon niet in mijn systeem. Daarom ook krijgt mijn liefje altijd de restjes van de vorige dag mee in zijn lunchpakket en heb ik een overvolle diepvries.

Eén van mijn favoriete 'gezinsmaaltijden' is kip uit de oven. Bestaat er een geur (buiten appeltaart) die huiselijker aandoet? Is er een gerecht democratischer dan een grote scharrelkip die verdeeld wordt in borstvlees, vleugeltjes, pootjes en dijen? Gisterenavond trakteerde ik Steven op mijn idee van perfect domestic bliss. Ik bakte de kip op een rooster in de oven, met daaronder een bakplaat met aardappeltjes. Het vet en de sappen van de kip sijpelen tijdens het bakken over de aardappels, die daardoor een heerlijk knapperige korst krijgen. De kip zelf vulde ik op met verse kruiden, een citroen en knoflook.

Mag ik ook nog eens hameren op het belang van het soort kip? Laat goedkope 'braadkippen' uit de supermarkt alsjeblieft liggen... Ze komen uit gruwelijke, donkere batterijen. Die kippen zagen nooit het daglicht en kunnen gewoon niet gezond zijn. Het vlees kun je met je vingers tot moes knijpen. Mensen vinden het zielig als zeehonden, lammetjes of kalfjes geslacht worden, maar als ze een paar euro extra moeten uitgeven voor een kip die wél in goede omstandigheden is kunnen groeien, houden ze de vinger op de knip. Kippen zijn jammer genoeg geen schattige dieren. Dierenracisme is het! Kip zou terug de status van luxeproduct moeten krijgen, zoals een halve eeuw geleden. Af en toe een prachtexemplaar kopen en het met respect behandelen. En niet elke dag een paar triestige, goedkope kipfilets in de wok gooien.

Ik kocht een heerlijke, grote scharrelkip van 13 euro. En dat is de normale prijs voor zo'n beestje. (Oeps... Foodie nummer vijf is opgestaan: de preker!)

Dit heb je nodig voor 4 personen
een grote scharrelkip - peper - zout - 1 citroen - 5 tenen knoflook, gepeld - 2 grote takken rozemarijn - 5 takjes tijm - 2 laurierblaadjes - olijfolie - ± 10 krielaardappeltjes, geschild

Zo maak je het
Breng de kip aan de binnenkant goed op smaak met peper en zout. Snij de citroen rondomrond een beetje in, maar snij ze niet helemaal door. Steek ze samen met de kruiden en de knoflook in de buikholte van de kip. Smeer de kip aan de buitenkant helemaal in met wat olijfolie. Breng opnieuw op smaak met peper en zout. Masseer peper en zout goed in de kip. Verwarm de oven voor op 190°C. Leg de kip op een rooster. Besmeer de bakplaat met wat olijfolie en leg de krielaardappels erop. Plaats de bakplaat onder het rooster met de kip. Tijdens het bakken zullen er sappen en vet vrijkomen van de kip die over de aardappels sijpelen. Roer de aardappels af en toe om met een houten lepel. Laat de kip 1 uur en een kwartier in de oven staan, maar verlaag de temperatuur na 45 minuten naar 160°C. 

Leg de gebakken kip op een schaal en schik de aardappels errond. Breng deze zeker nog even op smaak met wat zout. Laat de kip enkele minuten rusten voor je ze aansnijdt, anders lopen alle sappen eruit. Serveer met kropsla en mayonaise.

TIP: we hadden nog veel vlees over. Dat plukte ik van de kip en sneed ik in stukjes. Laat goed afkoelen. Meng dan met fijngesneden bieslook, peterselie, mayonaise, peper en zout. Heerlijke kipsla voor tussen een pistoleetje!

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post132

(Een soort van) Moussaka

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Tue, June 09, 2009 17:07:25

Ik heb een volledige Billy-boekenkast van Ikea met alleen maar kookboeken. Van de meest obscure onderwerpen (Pennsylvania Dutch, Vedische kookkunst, Rauw) tot Gordon Ramsay: ik ben helemaal mee. Maar ik kan me niet herinneren dat ik een recept ooit volledig naar de letter heb gevolgd, cakes en taarten buiten beschouwing gelaten. Als ik verlegen zit om inspiratie, zet ik me in de zetel met 3 à 4 kookboeken. Ik lees, ik blader, ik bestudeer de foto's... En dan zet ik alle boeken weer terug. Ik trek naar de keuken en maak een synthese van wat ik las. Een kookboek is een inspiratiebron, geen bijbel die je gedwee moet volgen. Helemaal anders is mijn liefje Steven. Zonder recept is hij verloren. Improvisatie is niet aan hem besteed. Ook al gaat hij een eenvoudig groentensoepje maken, dan nog zal hij én Jamie Oliver én Carluccio én Jane Grigson consulteren. Drie uur later is hij terug van de winkel, totaal negerend wat er in huis is. Heeft iemand trouwens nog wat chilipepertjes nodig? Elke keer als dit ingrediënt in een recept vermeld wordt, koopt Steven een hoeveelheid pikanterie waar een Chinees restaurant drie maanden mee voortkan. Als we samen koken, raakt hij wel eens in de war van mijn jazz-achtige benadering van koken. Ik proef, ik denk na, probeer een beetje van dit, laat iets weg... Tegenwoordig geef ik Steven één makkelijke opdracht, zoals het grillen van aubergines, terwijl ik sauzen in elkaar draai. Zo ging het ook met deze moussaka. In de keuken lagen twee Griekse kookboeken opgengeslagen. Ik las ze diagonaal en begon eraan. Het werd een combinatie van twee recepten, met nog een paar kleine koppige aanpassinkjes van mijnentwege. En Steven? Die vond het heerlijk!

Dit heb je nodig voor 4 personen
2 aubergines - 1 courgette - 1 rode paprika - 2 uien, fijngesneden - 400 g rundergehakt - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - een glas witte wijn - 2 eetlepels tomatenpuree - 6 tomaten, ontpit en in kwartjes - 1 theelepel gedroogde tijm - 1 theelepel kaneelpoeder - 1 eetlepel oregano - 1 theelepel gedroogde munt - 2 laurierblaadjes - peper - zout - 4 grote aardappels, geschild en in zeer dunne plakjes (3 mm) - 2 potjes Griekse yoghurt - een pakje feta

Zo maak je het
Snij de aubergines in plakken van 1 cm. Doe hetzelfde met de courgettes. Bestrijk ze lichtjes met olijfolie (gebruik een penseel) en gril ze in een grilpan (of in de oven onder de gril). Zet ze even weg. Snij de paprika in kwartjes en verwijder de zaadlijsten. Leg ze met de velkant naar boven onder de gril, totdat het vel zwart blakert. Wikkel ze dan in aluminiumfolie en laat ze afkoelen. Verwijder daarna de zwarte vellen en snij in kleine blokjes.
Maak intussen de saus. Fruit de uien glazig in olijfolie. Voeg het gehakt toe en bak het al roerend korrelig. Voeg dan de knoflook toe. Overgiet met de wijn en laat ze wegkoken. Voeg dan de tomatenpuree, de tomaten en een beetje water toe. Breng aan de kook en voeg de tijm, het kaneelpoeder, de oregano, de munt en de laurierblaadjes toe. Laat 30 minuten pruttelen zonder deksel, zodat de saus goed kan inkoken. Breng op smaak met peper en zout. Voeg de blokjes gegrilde paprika toe en laat ze 5 minuten meekoken.
Neem nu een grote ovenschaal en schep er een bodempje van de saus in. Schik hierop de helft van de gegrilde aubergines. Beleg met 1/3 van de aardappelplakjes. Schep hierover opnieuw wat van de saus. Leg hierop alle courgetteplakjes en 1/3 van de aardappels. Schep hierop opnieuw tomatensaus, de rest van de aubergines en de rest van de aardappels. Verdeel de laatste restjes tomatensaus hierover. Schep de Griekse yoghurt erover en de verkruimelde feta.
Zet de schaal 1 uur in een op 180°C voorverwarmde oven. Check met een mes of de aardappelplakjes zacht zijn, anders kun je ze nog 10 minuten terugzetten. Laat de moussaka zeker 5 à 10 minuten rusten voor je ze aansnijdt, dan is ze steviger.

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post131

Witloof & hesp uit de oven op z'n Italiaans

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Sat, May 30, 2009 09:21:32
Gisteren kocht ik de lelijkste sandalen die er bestaan. En dan heb ik het niet over Birkenstocks. Dat zijn nog pareltjes van elegantie in vergelijking met de gedrochten die ik me aanschafte.

Het komt zo.

's Ochtends besliste ik hooggehakt te gaan werken. Geen kunst aan. Op de redactie van 'het tijdschrift' word ik meestal niet onderworpen aan een hindernissenparcours of hobbelige kasseiweg. De enige hindernis die ik daar tegenkom, is de grote mand chocolade die standaard naar mij staat te lonken. Ineens was het middag. Mijn werk zat er quasi op voor de week. Het was zonnig. En had ik geen fijne, nieuwe cosmeticaproductjes verdiend na zo'n lange periode van non-stop werken? En misschien zelfs een zomerjurkje of twee? Ik besloot dus te gaan shoppen, zoals dat verwacht wordt van de vrouwen die bij 'dat tijdschrift' hun boterham verdienen (naast nagels lakken en vijlen). Op mijn hoge hakken vertrok ik koelbloedig richting stad. Ik heb collega's die opstaan en gaan slapen met killer heels. Hoe ze het doen, beats the living crap out of me, maar ik ben dus werkelijk kreupel na een half uur hooggehakt stappen op de Meir. Zeker omdat het 30°C was en ik zowat weggleed in mijn eigen schoenen. Dus had ik op d'n duur nog maar één doel voor ogen: sandalen kopen! Met de minuut werd ik depressiever. Nooit eerder had ik in de gaten wat voor gedrochten er onderaan mijn benen hangen. Nikske gracieus, nikse mooi gebogen, nikse elegant. Brede klompvoeten zonder vorm heb ik. Elke sandaal die ik paste, leek de symptomen te verergeren. Uiteindelijk kon het me niet meer schelen. Na de zesde winkel vond ik een paar dat min of meer comfortabel aanvoelde en zei dat ik ze zou nemen. Buiten op een bankje wisselde ik mijn elegante hakjes in voor de sandalen die nu reeds achteraan in de kast staan, om nooit ofte nimmer meer gedragen te worden. Moet ik mij schamen voor mijn irrationeel vrouwelijk gedrag? Of werp ik de schuld als een mantel van mijn schouders en zeg ik 'pff... iedereen heeft recht op een moment van zinsverbijstering'? Ik kies voor het laatste. En over irrationeel gesproken: donderdagavond had ik zin in winter-eten. Het werd witloof met hesp en kaas in de oven. Niet op de gewone, Vlaamse manier, maar op z'n Italiaans. Met parmaham en parmezaanse kaas. Dit is een gerecht waarbij je zwaar de mist kunt ingaan. Waterig witloof, te lopende kaassaus... Als je mijn instructies volgt maak je voortaan de béste witloof met kaas en hesp in de oven. Gewoon doen hoor. Ook al is het 24°C.

Dit heb je nodig voor 4 personen
8 stronkjes witloof - roomboter (geen bakboter) - peper - zout - het sap van 1/2 citroen - een groot pak parmaham - gewone bloem (niet zelfrijzend) - 1/2 liter volle melk - nootmuskaat - 50 g geraspte parmezaan - 50 g smeltmozzarella (ziet eruit als geraspte gruyère)

Zo maak je het
1) Smelt een flinke klont boter in een pan met dikke bodem (waar een deksel op past). Leg de stronkjes witloof naast elkaar in de pan (gebruik eventueel 2 pannen).

2) Bestrooi met peper en zout en bedruppel met het citroensap. Giet er een heel klein beetje water bij en doe het deksel op de pan.

3) Laat 45 minuten zachtjes gaarstoven. Draai de stronkjes af en toe om en controleer of ze niet te bruin worden. Ze mogen lichtjes karameliseren, maar niet aanbranden. Giet er eventueel een heel klein geutje water bij (maar echt niet te veel!).

4) Controleer met een mes of ze gaar zijn. Laat ze dan goed uitlekken in een vergiet.

5) Leg 1 à 2 plakken parmaham op elkaar en leg hier een stronkje witloof op. Rol goed op. Ga zo verder. Leg alle ingrwikkelde stronkjes naast elkaar in een ovenschaal.

6) Maak nu de béchamelsaus. Smelt 2 eetlepels boter (met een hoopje, niet afgestreken) in een steelpan. Voeg 2 eetlepels bloem toe en roer goed. Het vuur moet niet te hoog staan.

7) Je krijgt nu een papje dat eruit ziet als flensjesbeslag. Als je een hele droge, korrelige smurrie hebt, moet je meer boter toevoegen. Laat dit 2 minuten heel zachtjes, pruttelend garen. Als je meteen melk zou toevoegen, smaakt de saus naar bloem. De bloem moet eerst de kans krijgen om te garen.

8) Voeg dan beetje bij beetje de melk toe en roer goed. Zodra alle melk is toegevoegd, moet je de saus nog 5 minuten zachtjes laten pruttelen. De meeste mensen halen de pan van het vuur zodra de saus gebonden is, maar je moet geduld hebben. Door verder te pruttelen, krijg je een prachtige, satijnachtige witte saus.

9) Haal de pan nu van het vuur en voeg de parmezaan toe. Breng verder op smaak met peper en nootmuskaat (geen zout! zit al in de kaas). Roer goed tot alle kaas is gesmolten. Giet de saus over de witloofstronkjes. Bestrooi met de mozzarella en zet 20 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven. Serveer met puree.

TIP: ik gebruik vérse melk, die vind je in het koelvak in de supermarkt.

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post127

Ovenschotel met gegrilde aubergine

Uit de ovenPosted by Evelien Rutten Sun, March 15, 2009 19:45:20

Het is zondag.

Op de achtergrond klinkt Chopin.
Steven pakt dozen uit en vult geconcentreerd zijn boekenrek met boeken (hij zit toch al bij de K van Kundera). As we speak toont hij me een klein, bruin boekje en vraagt of ik al ooit een eerste druk van Thomas Mann heb gezien. Nu dus wel.
Deze ochtend ging ik naar de bakker om pistolets te kopen.
Ik maakte een smeuïg roerei van scharreleieren.
Ik bezocht een Italiaanse supermarkt en kocht zalige charcuterie (plus Poolse worst en zuurkool, voor later deze week).
Om 4 uur at ik een bokkenpootje (twee, om eerlijk te zijn) bij de ouders van Steven.
Voor mijn neus staat een glas Portugese rode wijn.
In de verte hoor ik het gebrom van een vliegtuig.

En ondertussen heb ik een kanjer van een aubergineschotel in de oven staan, waar ik anderhalf uur mee bezig ben geweest. Het is losjes gebaseerd op de Italiaanse klassieker "melanzane parmiggiano": een ovenschotel met tomatensaus, gebakken aubergines, parmezaan en mozzarella. Omdat ik zo veel groenten en charcuterie in huis had, begon ik natuurlijk al meteen te freewheelen. Alles begint met een lekkere tomatensaus. Je kunt honderden short cuts nemen (zoals tomaat uit blik), maar ooit moet je toch eens deze versie maken. De fijngesneden pancetta (Italiaanse charcuterie) die ik in het begin toevoeg, geeft een heerlijke volle smaak aan de saus. Alsof je stukjes spek toevoegt, maar dan zonder het vet. Normaal gezien moet je de aubergines bakken in olijfolie, maar ik gril ze liever. Veel minder vettig én je verkrijgt een lekkere, rokerige smaak. Verder voegde ik artisjokharten toe en veel kruiden. De schotel lijkt een beetje op lasagne, maar omdat er geen pasta inzit is ze veel lichter.

Dit heb je nodig voor 4 personen
2 uien, fijngesneden - olijfolie - 100 g pancetta, fijngesneden - 100 g knolselder, fijngesneden - 3 kleine wortels, fijngesneden - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - een glas rode wijn - 12 romatomaten, gepeld en ontpit - een grote tak verse rozemarijn - enkele takjes tijm - 1 laurierblad - 1 theelepel oregano - 1 verkuimeld, gedroogd, Spaans pepertje - 4 aubergines, in langwerpige plakken van 1 cm dik gesneden - 100 g parmezaan, versgemalen - een handvol bladpeterselie - een handvol basilicumblaadjes - 8 artisjokharten, fijngesneden (eventueel uit blik) - een pakje mozzarella

Zo maak je het
Fruit de uien glazig in olijfolie. Voeg de pancetta toe en laat 5 minuten meebakken. Voeg dan de knolselder, de wortels en de knoflook toe. Laat even meebakken en overgiet met de rode wijn. Laat deze volledig wegkoken en voeg dan de romatomaten toe. Roer goed. Voeg de rozemarijn, de tijm, het laurierblad, de oregano en het Spaans pepertje toe. Laat 45 à 60 minuten zachtjes pruttelen. Roer af en toe. Breng op smaak met peper en zout. Gril intussen de aubergines in een grilpan. Ik bestrijk ze eerst zeer lichtjes met olijfolie (gebruik een penseel). Als het jou niet uitmaakt, bak ze dan gewoon in de pan. Dan moet je wel gigantisch veel olie gebruiken.
Snij de peterselie en de basilicum fijn en meng de kruiden met wat olijfolie.
Maak nu de ovenschotel.
Schep een laagje tomatensaus op de bodem van een grote ovenschaal. Leg hier bovenop een laagje aubergines. Bestrijk deze met 1/3 van het peterselie-basilicummengsel en bestrooi met de helft van de parmezaan. Schep hier weer wat saus bovenop en verdeel de artisjokharten erover. Maak opnieuw een laagje met de aubergines. Bestrijk opnieuw met 1/3 van de kruiden en bestrooi met de rest van de parmezaan. Schep er weer tomatensaus over en leg de laatste plakken aubergine er bovenop. Bestrijk met de rest van de kruiden en giet de rest van de saus erover. Beleg met plakjes mozzarella en zet 40 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven. Laat 10 minuten rusten voor je de schotel aansnijdt.



  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post103
Next »