Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Pasta zoals een boswandeling

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Thu, October 16, 2008 23:47:43
Blog Image
Vanaf het moment dat ik voor het eerst voet zette op Italiaanse bodem (27-12-1994) was ik verloren. Met mijn ouders was ik daarvoor nooit verder geraakt dan de Ardennen, de Belgische kust en eenmalig de Costa Brava. Ik was niet voorbereid op zoveel schoonheid, zo veel... kwaliteit. Mijn vriend Robin deelt die passie voor Italië. Met hem kan ik urenlang doorbomen over truffels, porcini en parmezaan.

Als ik een restaurant moet uittesten (er zijn ergere jobs, ik weet het), is het heerlijk om dat met hem te doen. Hij heeft een open, nieuwsgierige geest en wil alles proeven. Daarnaast heeft hij ook een mening over alles, dus we vervelen ons nooit. Zodra de gerechten op tafel komen, wordt er gesnuffeld, gekeken, geprikt, geproefd, gepraat, gezucht en gedeeld. We analyseren het eten tot op het bot en sluiten schaamteloos onze ogen van genot. Zelfs als het eten slecht is, amuseren we ons.

Gisteren zaten we tegenover elkaar in een erg sjiek Brussels etablissement. Het hele menu was uitstekend, maar sta mij toe een speciale vermelding te geven aan mijn voorgerecht: een lauw soepje van foie gras met eekhoorntjesbrood en croûtons. Héérlijk. Zo fluwelig, zo herfstig, zo juist. Het inspireerde mij vandaag om een pastasaus te maken die volledig smaakt naar een boswandeling in de herfst. Ik begon met een klassieke ragu (bolognaise), maar voegde in het begin al een handvol fijngesneden bospaddestoelen toe. Ik liet de saus 3 uur pruttelen (prioriteiten stellen in het leven!) en werkte ze daarna af met verse stukjes walnoot, kerstomaat, de rest van de paddestoelen (kort gebakken), bladpeterselie, rucola, gedroogde parmaham, parmezaan en truffelolie. Zeer veel ingrediënten, ik weet het, maar de saus op zich is ook al lekker!

Dit heb je nodig voor een grote ketel saus
2 uien, fijngesneden - olijfolie - 10 plakjes pancetta, fijngesneden - 250 g gemalen biefstuk - 250 g kalfsgehakt - 3 teentjes knoflook, fijngesneden - 3 wortels, in stukjes - 4 stengels selder, fijngesneden - een groot glas rode wijn - een tube tomatenpuree (van Heinz) - 1/4 liter runderbouillon (eventueel van een blokje) - een blikje gepelde tomaten, in stukjes (of 5 verse tomaten, gepeld en ontpit) - 2 laurierblaadjes - enkele takjes tijm - 1 eetlepel oregano - 6 sneetjes parmaham - een kommetje bospaddestoelen - 250 g kastanjepaddestoelen - enkele oesterzwammen - peper - zout - 1 theelepel truffelolie - een handvol stukjes walnoot - een handvol kerstomaten, in kwartjes - een bakje rucola - bladpeterselie - parmezaan

Zo maak je het
1) Fruit de uien glazig in olijfolie. Voeg de pancetta toe en laat even meebakken. Voeg dan de gehakte biefstuk en het kalfsgehakt toe en bak al roerend kruimelig.

2) Voeg dan de knoflook, de wortels en de selder toe.

3) Overgiet met de wijn en laat deze volledig wegkoken. Voeg dan de tomatenpuree toe en roer goed. Overgiet met de runderbouillon en de gepelde tomaten. Breng aan de kook.

4) Voeg laurier, tijm en oregano toe. Snij de helft van de bospaddestoelen in kleine stukjes en voeg ze toe. Laat deze saus nu 2 à 3 uur pruttelen. Proef op het einde of er peper en zout bijmoeten.

5) Leg de sneetjes parmaham naast elkaar op een bakplaat en zet deze 30 minuten in een op 160°C voorverwarmde oven. De ham wordt nu mooi krokant.

6) Als de saus lang genoeg geprutteld heeft, snij je de paddestoelen (allemaal) in plakjes. Bak ze op een hevig vuur kort in olijfolie. Voeg de walnoten toe. Breng op smaak met peper, zout en truffelolie.

7) Kook intussen de pasta gaar en giet ze af. Meng de pasta in een kom met saus (net zoveel als je lekker vindt, vries de rest in) en de paddestoelen. Roer goed.

8) Garneer met stukjes kerstomaat, rucola, bladpeterselie, parmezaan en gedroogde parmaham.
Blog Image

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post54

Pasta Express II

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Sun, October 05, 2008 18:51:46
Blog Image
Pasta met courgette, zwarte olijven, ricotta en citroen

Dit heb je nodig voor 4 personen

2 courgettes, in kleine stukjes - 1 dl olijfolie - 200 g zwarte olijven, ontpit en fijngesneden - 4 teentjes knoflook, fijngesneden - de geraspte schil van 1 citroen - 200 g ricotta - 400 g pasta naar keuze - zwarte peper - zout - oude parmezaanschilfers - bladpeterselie

Zo maak je het

Bak de stukjes courgette kort maar hevig in olijfolie. Voeg de olijven, de knoflook en de citroenschil toe. Haal van het vuur, de knoflook mag niet aanbranden. Kook de pasta beetgaar in zout water en giet af (bewaar een beetje van het kookvocht). Meng de pasta met het courgettemengsel. Voeg dan de ricotta toe en meng goed (of meng de ricotta pas op het bord). Breng goed op smaak met zwarte peper en zout. Garneer met de parmezaanschilfers en bladpeterselie.

  • Comments(4)//www.evelienkooktlekker.be/#post47

Italian style weekend (Pasta Express I)

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Sun, October 05, 2008 18:39:07
Blog Image
Deze ochtend werd ik gewekt door een lief, zacht kinderstemmetje. "Evelien? Evelien? Evelien? Ben je wakker? Evelien?" Het zevenjarig jongetje dat in mijn oor stond te fluisteren was Helder, de zoon van mijn beste vriendin Hanne. Tien seconden later lag hij naast me onder het donsdeken met zijn koude voetjes tegen mijn benen. Een half uur daarna kwam Pim, zijn driejarig broertje binnen gestommeld. Hij wurmde zich jaloers tussen ons in, zodat ik er maar de brui aan gaf en opstond. Koffie zetten in een huis dat ik intussen beschouw als mijn tweede thuis. Hanne werd geboren toen ik vier jaar oud was, een beetje verderop in de straat. Er is niemand op deze aarde die zoveel over mij weet als zij. Als ik ernstig in de penarie zit, zucht ze diep en vraagt ze zich af wat "we" nu moeten doen... Hanne is mijn warme deken, mijn maatje, mijn vertrouwenspersoon, mijn drinkezusje. Er is geen bloedband tussen ons, maar ze hoort voor 100 % bij mijn familie. Gisterenavond kraakten we samen een fles cava en babbelden over het leven & het universum terwijl de tearjerker I am Sam opstond. Af en toe, bij de emotionele scenes, stopten we met praten en huilden dan gezellig samen in de maat. Omdat Antwerpen te ver weg is van Genk in het midden van de nacht, bleef ik fijn logeren. 's Ochtends, nadat ik door haar twee zonen kordaat uit bed was geduwd, nam ze me mee naar een geweldige Italiaanse supermarkt in Winterslag, waar ik me altijd een beetje Alice in Wonderland voel. Honderden soorten pasta van De Cecco (mijn lievelingsmerk), verse ricotta, heerlijke vleeswaren... Met twee grote zakken vol lekkers vertrok ik naar het huis van mijn vader, waar ik à l'improviste twee snelle pasta's in elkaar flanste voor hem, zijn vriendin en mijn broer Jan. In mijn eerste pasta verwerkte ik pancetta (Italiaanse charcuterie), salie en uien. In de tweede pasta (zie volgende post) koos ik voor courgette, zwarte olijven, knoflook, ricotta en geraspte citroenschil. Serveer ze eventueel samen op één bord (een 'duo' van pasta, zoals ze dat soms noemen in restaurants).

Pasta met gekarameliseerde ui en pancetta

Dit heb je nodig voor 4 personen

6 kleine uien, in zo dun mogelijke ringen gesneden - 1 dl olijfolie (lijkt veel, maar dit wordt de saus!) - 10 sneetjes pancetta, fijngesneden - 8 blaadjes salie, zeer fijn gesneden - zwarte peper - zout - 4 tomaten, gepeld, ontpit en in stukjes gesneden - 400 g pasta naar keuze

Zo maak je het

Fruit de uien in de olijfolie tot ze lichtbruin zijn (in een braadpan). Voeg dan de pancetta toe en bak even mee. Voeg dan de salie toe en roer goed. Breng op smaak met peper en zout. Kook de pasta beetgaar in zout water. Giet ze af, maar bewaar een kopje van het kookvocht. Meng de pasta met de uien-pancettasaus. Mocht het te droog zijn, kun je een beetje van het opgevangen kookvocht toevoegen. Voeg op het laatst de stukjes tomaat toe en meng goed. Serveer meteen.

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post46

Pasta met cantharellen

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Wed, September 10, 2008 22:44:41
Blog Image
"Er wonen een paar Polen bij ons in de straat die ook wel een cantharelletje lusten, recht uit de grond."


Ik ben Evelien Rutten en verslaafd aan paddestoelen plukken. Het spijt me, beste natuurvrienden. Ik weet dat het verboden is om ze uit hun natuurlijke biotoop los te rukken, maar ik ben toch geen kindermoordenaar. Laten we wel wezen.

In sommige culturen wordt er jacht gemaakt op goud, parels of diamanten, maar in onze familie heerst dus een ware paddestoelengekte. Vooral sinds mijn Russische schoonzus Olga in ons leven verscheen, zo'n 12 jaar geleden. Voordien waren wij al redelijk bedreven in het herkennen van eekhoorntjesbrood, maar deden verder niets met die informatie. Olga groeide echter op in een familie waar paddestoelen op tafel worden gezet zoals jonge kaas bij ons. Zij herkent vanop 20 meter afstand een berkenboleet, een cantharel, echt eekhoorntjesbrood, jong eekhoorntjesbrood en de minderwaardige kastanjeboleet. Dat zijn de lekkerste paddestoelen die 'bij ons' in de Limburgse bossen makkelijk te vinden zijn, mits enig speurwerk.

En beste vrienden, het seizoen is losgebarsten. De herfst loert om het hoekje en dat betekent dat wij vanaf nu bijna wekelijks terug te vinden zijn in het kleine bosje achter de Kattevennen in Genk. We trotseren teken, kruisspinnen en doornige struiken terwijl we voorovergebogen, langzaam voortbewegend, naar de grond staren. Nee, ik preciseer de locatie niet. Wij hebben het plekje ontdekt waar de grootste schatten te vinden zijn en gaan er nog net niet in camouflagedracht heen. Want let wel: wij zijn niet de enige paddestoelenplukkers uit de buurt. Er wonen een paar Polen bij ons in de straat die ook wel een cantharelletje lusten, recht uit de grond.

Terug thuis met onze mand vol geurige schatten, wordt er vrijwel meteen een pan boter op het vuur gezet en een sjalot gefruit. Olga verwijdert vakkundig de insektjes en slechte stukken. Na een laatste inspectie (zitten er echt geen giftige exemplaren bij) worden ze in de hete pan gegooid. Sissssssss.... Die geur, beste vrienden, die smaak... Een kus van moeder natuur.

Deze pasta met cantharellen maakte ik vandaag klaar met een pakje cantharellen uit de Delhaize. Om alvast in the mood te komen voor het échte werk.

Dit heb je nodig voor 2 personen

200 g pasta naar keuze - zout - een pakje groene aspergepunten, in stukken gesneden - olijfolie - 6 plakjes Tiroler speck (gezouten, gedroogde ham), in reepjes gescheurd - peper - een pakje cantharellen, goed schoongeborsteld - een beetje room - 1 eetlepel fijngesneden bladpeterselie

Zo maak je het

Kook de pasta gaar in zout water. Bak intussen op een zeer heet vuur de aspergepunten kort in olijfolie. Voeg het speck toe en roer nog 1 minuut. Schep uit de pan op een bord. Giet opnieuw een scheutje olijfolie in de pan en bak nu de cantharellen 1 à 2 minuten. Breng op smaak met peper en een beetje zout. Schep het aspergemengsel terug bij de cantharellen en overgiet met een klein scheutje room. Giet de pasta af en meng met de saus. Bestrooi met peterselie en serveer meteen.

TIP: Paddestoelen moet je altijd op een heet vuur bakken, anders laten ze al hun vocht los. Je wilt ze lekker knapperig, niet zompig. Spoel ze daarom liever ook niet af onder water als ze wat vuil zijn. Ze zullen het vocht razendsnel absorberen. Borstel ze schoon met een (ongebruikt) borsteltje waarmee je de afwas doet of schaf je zo'n speciaal paddestoelenborsteltje aan.


Blog Image

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post29

Spaghetti à la waterzooi

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Mon, September 01, 2008 19:45:49
Blog Image
"Door de week? Zot! Dat is toch iets voor 't weekend!"

Niet elke vorm van routine valt onder de categorie 'te mijden indien je een boeiend leven wilt'. Zo is het erg prettig dat als ik op de redactie ben, ik steevast rond 16u in de namiddag een culinair onderonsje heb met mijn collega's Judith en Joke. Eén van ons komt vroeg of laat met 'de vraag' op de proppen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de naam van die persoon meestal begint met E en eindigt op velien Rutten. Maar soms is het ook Joke of Judith.

De vraag luidt als volgt: "Weten jullie al wat je gaat eten deze avond?"

Joke reageert meestal als eerste: "Beginnen jullie daar nu weeral over? 't Is nog maar 16u. Ik ben efkes weg hoor."
Judith zet zich recht in haar stoel, trekt verwachtingsvol haar wenkbrauwen op en gooit haar idee in de groep.

Vandaag verliep het gesprek als volgt:

Judith: "Ik heb nog pitabroodjes en kip."
Evelien: "Ge kunt mini-pizza's maken van die broodjes. Of nee, snij uw kip in reepjes en bak ze met oregano, ui en knoflook en doe die in de broodjes."
Judith: "Oh ja, dat klinkt goed. Met maïs. Dat ga ik doen."
Evelien: "Kip. Ja. Daar heb ik precies ook zin in."
Judith: "Ge kunt dat hebben hè? De laatste tijd eet ik dat echt veel."
Evelien: "Waterzooi. Zou ik geen waterzooi maken?"
Joke (vanuit de verte): "Waterzooi? Zei Evelien waterzooi? Oh nee... Hmmm..."
Judith: "Door de week? Zot! Dat is toch iets voor 't weekend!"
Evelien: "Ja maar nee, een snelle versie hè. Met bouillonblokjes. Alles snel in één pot."
Judith: "Ja, als ge dat zo uitlegt klinkt het nog acceptabel."
Evelien: "Maar ik heb eigenlijk ook zin in pasta. Zou dat niet gecombineerd kunnen worden? Pasta met een waterzooi-saus?"
Judith: "Probeer het eens. Als het er goed uitziet op uw blog maak ik dat misschien ook eens."

Aldus geschiedde.

Dit heb je nodig voor 4 personen
400 g volkoren pasta - zout - boter - 2 sjalotten, in reepjes - 2 grote wortels, in lucifers gesneden - het wit van 2 stengels prei, in reepjes (even lang als de wortels) - enkele champignons, in plakjes - 2,5 dl kippenbouillon - 2 takjes tijm - 1 laurierblad - 3 kipfilets, in reepjes - 2 dl light room - peper - peterselie - lente-uitjes

Zo maak je het
Kook de pasta in zout water. Fruit intussen de sjalotten glazig in boter. Voeg de wortels en stukjes prei toe. Laat enkele minuten roerend bakken. Voeg dan de champignons toe en bak ze even mee. Overgiet met de kippenbouillon en voeg de tijm en het laurierblad toe. Als alles goed kookt, schep je de kippenreepjes erbij. Laat nog enkele minuten garen en voeg dan de room toe. Laat inkoken tot een smeuïg sausje. Breng op smaak met peper en zout. Giet de pasta af en meng met de waterzooisaus. Garneer met veel peterselie en lente-uitjes.

Ik denk dat ik 12 keer 'mmmmmmmm' heb gezegd tijdens het eten...

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post23

Pikante pasta in 13 minuten

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Fri, August 29, 2008 00:09:16
Blog Image
"Na zoveel zeemzoeterigheid stond mijn maag dus naar een hartig, robuust en pikant gerecht."


Vandaag had ik welgeteld één uur tussen thuiskomst van mijn werk en opnieuw vertrekken naar een feestje van Diesel. Aangezien zo'n gelegenheid toch wel wat make-up en vestimentaire planning vergt, was ik bijna gestopt bij Beni Falafel. Een kant-en-klaar zaakje waar ze hun falafel nog à la minute maken: een succes tot ver buiten Antwerpen. Ik vertraagde voor de deur, maar trok toen toch weer op en reed stante pede naar huis, waar ik in welgeteld 13 minuten een pasta in elkaar flanste. Ik had een hele dag niets anders gedaan dan problemen oplossen en brainstormen met mijn collega's. Tijdens zo'n marathon-vergadering worden we altijd volgestopt met chacha's, cakejes en een klein trosje druiven - voor de vorm. Na zoveel zeemzoeterigheid stond mijn maag dus naar een hartig, robuust en pikant gerecht. Ik wou pit, vuur en kanonschoten. Ik gebruikte één van mijn lievelingsingrediënten, chorizo, gecombineerd met sjalot, knoflook, tomaat, pikante peper en kappertjes. Een bom!

Tijdens het feestje bij Diesel werden dure, trendy hapjes geserveerd. Nogal a-typisch voor mij, maar ik heb er niet eens naar gekeken! Evelien was satisfied.

Dit heb je nodig voor 4 personen
400 g penne - zout - olijfolie - 2 à 3 sjalotten, in ringen gesneden - een stuk pikante chorizo van zo'n 7 à 8 cm, in stukjes gesneden - 2 gedroogde Spaanse pepertjes (of 1/2 theelepel pili pili) - 3 teentjes knoflook, geperst - 5 tomaten, in grove stukken gesneden - 1 theelepel oregano - 2 eetlepels kappertjes - een bosje bladpeterselie, grofgesneden - versgeraspte parmezaan

Zo maak je het
Kook de penne gaar in zout water. Fruit intussen de sjalotten met de chorizo in wat olijfolie. Voeg de Spaanse pepertjes en de knoflook toe en laat even meebakken. Voeg dan de tomaten toe en zet het vuur hoog. Breng op smaak met de oregano en laat koken tot de tomaten een beetje uit elkaar vallen. Voeg de kappertjes toe. Proef of er nog zout en peper bij moet. Giet de penne af en meng met de saus. Schep op 4 borden en bestrooi met de peterselie en parmezaan.

TIP: verwijder de Spaanse pepertjes uit de saus voor je de pasta serveert. Je wilt vuurwerk, geen Australische bosbrand.



Blog Image

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post21

X-rated risotto

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Tue, August 19, 2008 21:28:54
Blog Image

"Geen vanille-achtige toestanden van aaitjes en kleine kusjes. Kaas is zoals... Inderdaad. Zo dus."

Vandaag ging het op mijn werk over Belgische kazen. Voor mijn neus stond een schaal die de kamer vulde met een onweerstaanbaar aroma. Voor sommigen een delicate kwestie. Mijn beste vriendin Hanne is één van de meest ruimdenkende mensen die ik ken, maar als het op kaas aankomt is ze plots een Bush in het kwadraat: "Destroy! Kill! Hunt it down!".

Zij zegt "zweetvoeten", ik zeg "aards genot".

Ik begrijp mensen die geen sterke kaas lusten. Het is zoals een felle emotie: niet te negeren. Maar wie zijn hart en smaakpapillen heeft opengesteld voor de meest magische materie die ooit uit melk werd voortgebracht, weet dat kaas pure seks is. Op de goede manier dan. Geen vanille-achtige toestanden van aaitjes en kleine kusjes. Kaas is zoals... Inderdaad. Zo dus.

Een goede kwaliteit kaas mag je niet zomaar 'eten'. Kaas moet je proeven. Een klein stukje, geen grote homp. Niet knabbelen, maar laten smelten op je tong. Wachten tot het aroma als een kleine vulkaan tot uitbarsting komt. Vandaag proefde ik een brokkelige, oude Belgische schapenkaas die me onbeschaamd deed kreunen van genot. Zo'n complexe smaak. En ze bleef maar duren. Het stukje dat overbleef, kreeg ik mee naar huis. In de auto, met de in cellofaan verpakte kaas naast mij op de passagierszetel, vroeg ik me af wat ik zou doen met mijn diep-oranje trofee. Lang moest ik niet nadenken: in een risotto verwerken natuurlijk.

Risotto is zo mogelijk even sexy als kaas: een rijkdom aan complexe smaken in één bordje romige rijst. De oscar voor hoofdaroma zou vandaag gaan naar de schapenkaas. Dan blijft er weinig ruimte over voor andere ingrediënten. Die zouden dan toch maar overstemd worden. Geen paddestoelen dus deze keer, zoals ik mijn risotto normaal klaarmaak.

Ik koos voor een zeer eenvoudige versie met erwtjes en rucola. Toen ik 'm opat op mijn balkon, kwamen enkele buren stiekem door hun raam naar buiten gluren. Wie oh wie maakte daar toch van die rare kreungeluiden...

Dit heb je nodig voor 4 personen

4 sjalotten, fijngesneden - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - 1 eetlepel boter - 2 kopjes (± 300 g) risottorijst (arborio of carnaroli) - 1 glaasje witte droge wijn - ongeveer 1 liter kippenbouillon (zelfgemaakt of van 2 bouillonblokjes) - 1 kopje diepvrieserwten - een pakje rucola (of bladpeterselie spinazie...), fijngesneden - 100 g oude schapenkaas, geraspt (of pecorino, parmezaan...) - zwarte peper

Zo maak je het

1) Fruit de sjalotten op een laag vuur glazig in de boter. Dit mag 10 minuten duren, hoe langer, hoe meer aroma. Maar laat ze zeker niet bruin worden! Voeg dan de knoflook toe en laat nog 2 minuten zachtjes verder garen.

2) Voeg nu de rijst toe en roer goed. Elk korreltje moet met boter bedekt zijn. Overgiet met de wijn en laat deze al roerend volledig wegkoken.

3) Voeg nu één pollepel van de kokende bouillon toe en roer met een houten lepel. Voeg beetje bij beetje, al roerend bouillon toe (dit proces duurt zo'n 18 minuten). De risotto mag nooit te veel bouillon bevatten, maar mag ook niet droogstaan. Door het roeren "masseer" je de rijst en komt het zetmeel naar buiten. De rijst zal tijdens het koken ongelooflijk toenemen in volume.

4) Proef of de rijst zacht is, maar nog een klein beetje 'beet' heeft. Dan is ze goed. De risotto moet nu een beetje lijken op rijstpap. Het is dus mogelijk dat je niet alle bouillon gaat opgebruiken. Indien je daarentegen te weinig hebt, voeg je gewoon nog wat water toe aan de risotto en kook verder tot de rijst de juiste gaarheid heeft.

5) Haal van het vuur en voeg de diepvrieserwten (ze ontdooien meteen), de rucola, de schapenkaas en flink wat zwarte peper toe. Roer goed om. Doe het deksel op de pan en laat 3 minuten staan. De risotto zal zich nu 'zetten'. Schep uit en serveer onmiddellijk.

Blog Image

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post16

Linguine met paddestoelen en rucola

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Mon, August 11, 2008 22:55:16
Blog Image
"Ge zijt moddervet, Evelien. Doe er iets aan."

Op 1 oktober 2001 stopte ik voorgoed met roken. Cold turkey. Van 30 zelfgerolde sigaretten per dag naar nul, zip, noppes. Een interessante ervaring waar ik niet helemaal zonder slag of stoot ben uitgekomen. Stoppen met roken is moeilijk, dat weet iedereen. Om het makkelijker te maken, stond ik mezelf toe een week lang alles te eten waarin ik zin had. Die losbandige week deinde uit tot een jaar. Op 1 oktober 2001 zag ik er behoorlijk normaal uit. Op 1 oktober 2002 woog ik 30 kilo meer en was 'normaal' een vage herinnering.

Wat ik uit mijn buitenproportionele periode heb onthouden, is dat de omvangrijke medemens het moeilijk heeft op manieren die de mageren onder ons zich niet kunnen voorstellen. Smalle terrasstoeltjes. De veiligheidsriem in een vliegtuigzetel. Oogcontact op straat, of het gebrek daaraan.

Maar de bedoeling van deze blog is niet om u van het eten af te houden.

Een vriend sprak de reddende woorden die mij uit mijn lethargie haalden: "Ge zijt moddervet, Evelien. Doe er iets aan." Twee weken later stond ik zo rood als een biet te steppen in een fitnesscentrum. Ik gooide twee vuilniszakken rommel weg en vulde mijn koelkast met elke beschikbare groente uit de supermarkt. Ik verloor langzaamaan 27 kilo en zie er op dit moment weer behoorlijk normaal uit. Een slanke den zal ik nooit zijn, maar man... Wat voel ik mij goed in mijn vel. Een likje photoshop zou hier en daar geen kwaad kunnen, maar I don't give a damn. En dat meen ik. Ik wil leven, genieten.

Tijdens mijn trage race naar een normaal gewicht, bedacht ik voortdurend lichtere versies van caloriebommen. Eéntje daarvan was een magere spaghetti carbonara. Een instant succesnummer dat ik sindsdien ben blijven maken en perfectioneren. Eigenlijk is dit geen carbonara meer, maar een volledig nieuw pastagerecht.

Dit heb je nodig voor 4 personen

400 g linguine (de meest sexy pasta aller tijden, zuig er maar eens aan zoals Lady en de Vagebond...) - zout - olijfolie - 100 g magere bacon, in stukjes - 500 g kastanje champignons (met bruin hoedje), in plakjes - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - zwarte peper uit de molen - 2 dl light room - een pakje rucola - 40 g parmezaan, in schilfers - 4 lente-uitjes, in dunne ringen gesneden

Zo maak je het

Kook de linguine in zout water. Bak intussen de bacon tot hij lekker ruikt in olijfolie. Schep uit de pan en draai het vuur hoog en voeg eventueel een klein beetje extra olijfolie toe. Bak nu de champignons snel en hevig tot ze goudbruin zijn. Doe de stukjes bacon er terug bij en ook de knoflook. Overgiet met de room en laat eventjes inkoken. Breng op smaak met zwarte peper (zout hoeft niet wegens de bacon). Voeg de helft van de rucola toe, roer goed en haal van het vuur. Giet de linguine af en meng met het paddestoelenmengsel. Schep op 4 borden. Garneer met de overgehouden rucola, de parmezaan en de lente-uitjes (eventueel ook pijnboompitjes).

TIP: gebruik witte champignons als je wilt, of oesterzwammen. Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de subtiele, nootachtige smaak van de kastanje champignon. De echte fijnproevers voegen nog 1 theelepel truffelolie toe aan de saus.


Blog Image

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post10
« PreviousNext »