Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Pasta all'arrabiata

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Sun, November 07, 2010 09:37:12


Ik heb zo'n 300 kookboeken en minstens 200 exemplaren van kooktijdschriften, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit een recept voor 100% naar de letter heb nagemaakt. Steven vindt dat bizar. "Zo blijf je altijd dezelfde dingen maken en leer je niets bij!" Hij heeft een punt natuurlijk. Het beste voorbeeld is pastasaus: ik ben dol op pikante tomatensaus en noem elke creatie in die richting voor het gemak "pasta all'arrabiata". Letterlijk vertaald betekent dit "kwade saus". Het is een Italiaanse klassieker, zoals pasta puttanesca. Ik bestel het graag in Italiaanse restaurants, omdat het een goede graadmeter is voor de kwaliteit van het restaurant. Het is zo eenvoudig, dat je er al snel de mist mee kan ingaan. Soms krijg je een bord penne met pikante rode saus zonder meer. Geen smaak, enkel pikanterie waar je een rood hoofd van krijgt en drie liter water bij moet drinken. Een andere keer komt er een saus met diepgang, waar je verschillende lagen in proeft. Pikant, ja, maar ook verse kruiden, een beetje wijn, knoflook... rustig roerend samengesmolten tot een perfect homogeen smakende saus. Gisteren zat ik te lezen in mijn Joods-Italiaans kookboek en daar vond ik eindelijk een recept voor arrabiata dat me kon boeien. Ik besloot het letterlijk na te maken, maar daar ben ik uiteraard niet in geslaagd. Ik kon niet anders dan er mijn eigen twist aan geven. Het resultaat was verbluffend. Ongelooflijk dat je met zo weinig ingrediënten zo'n zalige saus kunt maken. Het was pikant, ja, maar niet té. De keuze van tomaten is volgens mij ook cruciaal. Uiteraard kun je een blikje gepelde tomaten nemen, niks mis mee. Maar ik koos voor de ' Sweet Pink' tomaten. Ze zijn rozer dan onze tomaten en komen oorspronkelijk uit Japan. Ze zijn gekweekt om "umami" te smaken. Je weet wel, naast zuur-zout-zoet-bitter is dat de vijfde smaak die best omschreven kan worden als "hartig" (Je kunt ze kopen bij Delhaize). De toevoeging van ansjovis kan je misschien afschrikken, maar ik beloof dat je er uiteindelijk niets van merkt. Ik serveerde mijn pasta met een kalfskotelet (die ik gemarineerd had in rozemarijn, tijm, citroenschil, knoflook en olijfolie).

Voor 4 personen
6 Sweet Pink tomaten - 1 dl olijfolie - 1 gedroogd rood Spaans pepertje - 1 theelepel grof zeezout - de naaldjes van 1 takje verse rozemarijn - 2 takjes verse tijm - 2 blaadjes salie - 1/2 theelepel gedroogde oregano - 2 grote tenen knoflook - 6 ansjovisfilets (opgelegd in olijfolie) - 1 dl rode wijn - 400 g pasta

Zo maak je het
Breng een grote pan water aan de kook. Verwijder de groene steeltjes van de tomaten en maak aan de onderkant met een scherp mes een kruisvormige insnijding. Dompel de tomaten elk 15 seconden onder in kokend water en leg ze dan meteen in een kom ijskoud water. Verwijder de schillen, die nu heel gemakkelijk zullen loskomen. Snij elke tomaat in 4 partjes en verwijder met een keukenmesje alle pitjes en zaadlijsten. Snij de partjes tomaat in blokjes (of prak ze fijn met een pureestamper).
Giet de olijfolie in een pannetje met dikke bodem. Verhit op een matig vuurtje. Voeg het verkruimelde Spaans peperjte toe met het zeezout. Snij de rozemarijn, de tijm en de salie zo fijn als je kunt. Super fijn dus, er mogen geen grote stukjes meer zijn. Voeg ze toe aan de olie met de oregano. Voeg dan de knoflook en de ansjovis toe. Prak deze in de olie met een vork tot ze helemaal uit elkaar zijn gevallen. Ze zullen uiteindelijk smelten in de saus.
Laat even sudderen, maar zorg ervoor dat de knoflook niet bruin wordt.
Ovvergiet met de rode wijn en laat deze bijna volledig wegkoken.
Voeg dan de tomatenstukjes toen en laat zonder deksel op de pan ± 30 minuten sudderen, zodat de saus mooi kan inkoken.
Kook de pasta gaar, giet af en meng met de saus.
Als je te veel saus hebt, kun je die makkelijk nog enkele dagen bewaren in een potje.

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post183

Een hoofdstukje over ravioli

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Wed, October 14, 2009 18:53:12

Had ik al gezegd dat Steven van boeken houdt? U denkt nu waarschijnlijk aan een schattig boekenrekje met mooie, 19de-eeuws uitziende hardcovers. Zoiets zag u al vaker bij mensen thuis die graag met een roman en een kopje thee in een gezellige leeszetel vertoeven. Zo was ik zelf ook in het pre-Steven tijdperk. Ik had één goedgevuld boekenrek, met daarnaast nog wat rondslingerende boeken op het toilet en naast mijn bed. Ik beschouwde mezelf als een belezen persoon, met wie je een ernstig gesprek kon aangaan over hedendaagse en soms zelfs iets klassiekere literatuur.
Toen Steven bij mij introk, wist ik natuurlijk dat hij van boeken houdt. Maar ik had geen idee welke proporties die liefhebberij na jaren verzamelen had aangenomen. Ik, een belezen persoon? In vergelijking met Steven was ik een Suske en Wiske-lezer. Tijdens de verhuis werden er enkele dozen met boeken in mijn appartement gesleept. Niet lang daarna volgde een boekenrek. Daarna nog een. En vandaag woon ik in een bibliotheek, met zo'n 60 vierkante meter boeken tegen de muren van mijn appartement. De laatste 25 vierkante meter werden vorig weekend binnengehaald, inclusief vernuftig boekenrek.

Als u echter dacht dat die boeken er staan om te lezen, dan dwaalt u.

Een voorbeeld. Vorig weekend kreeg ik van Steven de nieuwe van Tom Lanoye cadeau. Hardcover, eerste druk, gesigneerd door de auteur himself. Maar nog voor ik een blik kon werpen op de handtekening, trok hij het boek weer uit mijn handen. Ik kreeg de preek die ik al vaak heb gehoord en die ik nog veel vaker zal horen tijdens ons hopelijk langdurig samenzijn.

"Je hebt gekookt. Ga eerst je handen wassen. Ik zal alvast de cover verwijderen voor je het boek bepotelt, dan blijft die tenminste maagdelijk wit. En voorzichtig lezen hè, zonder de rug te kraken. Bij nader inzien... Zullen we dit exemplaar niet gewoon in het rek zetten en wachten op de pocket? Dan koop ik die wel voor je zodat dit exemplaar mooi gaaf blijft."

U denkt nu waarschijnlijk dat ik dit verzin, maar helaas. Eén keer heb ik uit protest en een beetje voor de grap een eerste druk van "Catcher in the Rye" meegenomen in bad. Als ik wil dat onze relatie standhoudt, mag ik zoiets nooit meer doen, heb ik geleerd. Je moet respect hebben voor je man. En ook voor zijn geschenkjes.

Ik had al eerder verteld dat hij me een ravioli-machine uit Italië cadeau deed. Gelukkig niet om achter glas te zetten, maar om te gebruiken. Enkele weken geleden besloot ik het ding uit zijn verpakking te halen en over te gaan tot actie. Omdat ik niet houd van half werk, maakte ik ineens drie soorten ravioli. Een soort degustatie-menu in drie gangen, met een paar vrienden erbij die ik in een opwelling uitnodigde. Tijdens het maken van de ravioli verloor ik echter mijn gebruikelijke cool. Evelien, het zes maanden zwangere monster, gooide met dingen. Zoiets doet zij normaal nooit, maar dat rotmachientje leek een eigen leven te leiden. Steven verscheen met een wit gezicht aan de keukendeur, blij dat het een keukenapparaat was en geen eerste druk van het één of ander. Ik vloekte nog eens goed door, haalde drie keer diep adem en begon opnieuw. En kijk, oefening baart kunst. In een mum van tijd produceerde ik zo'n 80 stuks ravioli. Met drie verschillende vullingen. Tijdens het degusteren kwamen die met de gerookte kaasvulling als grote favoriet naar voren, daarom geef ik enkel dat recept. Het is onwaarschijnlijk eenvoudig en eigenlijk heb je er niet eens een raviolimachine voor nodig... Gerookte kaas vind je in de meeste supermarkten, ze is in plastic verpakt zoals mozzarella. Gebruik zeker de juiste bloem, ander krijg je van die vieze, slijmerige, naar niets smakende misbaksels. Pastabloem is gemaakt van harde tarwe, meestal staat er iets als "OO" (dubbele O) op de verpakking. Na het kneden wel netjes je handjes wassen: proper zijn kan een relatie redden.

Dit heb je nodig voor 4 personen
300 g pastabloem (bv. van De Cecco, verkopen ze bij Delhaize) - 4 (zo vers mogelijke) scharreleieren - peper - zout - 200 g gerookte kaas - olijfolie - 6 eetlepels fijngesneden bieslook

Zo maak je het
Zeef de pastabloem en meng ze met drie eieren en een scheutje olijfolie tot een niet plakkerig, elastisch deeg. Dit duurt wel even als je het met de hand doet en het is geen licht karwei. Gebruik eventueel een keukenrobot, maar eindig toch liefst met een vijftal minuutjes kneden met de hand. Gebruik de muis van je hand en draai voortdurend met het deeg. Dan gebeurt er "iets" chemisch waardoor het deeg egaal en elastisch wordt. Kneed liever iets te lang dan te kort. Verpak het deeg dan in plastic folie en laat het minstens 30 minuten rusten in de koelkast.
Maak intussen de vullilng. Rasp de gerookte kaas (of snij het in kleine stukjes). Meng met het laatste (losgeklopte) ei en breng op smaak met peper en zout.
Haal het pastadeeg dan door de pastamachine en maak zo dun mogelijke lasagnevellen. Bestrooi ze met bloem. Als je een pastamachine hebt, lees dan grondig de gebruiksaanwijzing en maak ravioli met de vulling. Als je geen pastamachine hebt, leg dan een groot vel voor je. Leg telkens een theelepel van de vulling op 5 cm van elkaar. Bedek met een vel dat even groot is. Druk de randen rond de vulling goed aan, zorg ervoor dat er geen lucht meer tussenzit. Snij er nu ravioli van. Leg ze naast elkaar op een bebloemde schaal (niet op elkaar, dan gaan ze aan elkaar kleven). Gebruik eventueel een rond vormpje om de ravioli uit te snijden, of maak vierkantjes.
Kook deze in zout water tot ze komen bovendrijven. Verhit intussen een flinke scheut goede olijfolie in een pan. Giet de ravioli voorzichtig af en meng ze met de olijfolie, de bieslook, peper en zout. Serveer meteen.




  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post149

Pasta met... alles*

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Thu, April 30, 2009 20:34:50

* spek - ui - Spaanse peper - venkel - courgette - rozemarijn - laurier - look - groene olijven - kappertjes - tijm - tomaten - geitenkaas - parmezaan - krulandijvie - peterselie - bieslook - lenteui

Morgen is het 1 mei. Voor u betekent dat "een vrije dag", maar voor de gemiddelde Genkenaar is dat een feestelijke hoogdag. Zelfs voor hen die 10 jaar geleden naar Antwerpen uitweken. Noem mij ouderwets, maar ik ben dol op de Genkse bloemenstoet (mét mei-koningin), de rommelmarkt, de optredens, de reuzengrote kermis en het vuurwerk 's avonds laat. Een aaneenschakeling van folkloristische feestelijkheden, waarbij je voortdurend oude bekenden tegen het lijf loopt. Omdat het dit jaar op een vrijdag valt, blijf ik waarschijnlijk wel tot ergens halverwege het weekend bij mijn vader logeren.

En daarom moest vanavond mijn koelkast leeg. Meestal slaag ik erin om 'm min of meer binnen de hygiënische normen te houden, maar af en toe treedt er een soort van verzadigingseffect op. Half aangesneden groenten, vergeten kaasjes, restjes salami en massa's kruiden smeken mij om ze op te gebruiken. Maar dan koopt Steven weer nieuwe kaas. Of gaan we drie dagen na elkaar op restaurant. En dan breekt er een week aan waarin we enkel Thais willen eten. En dan zit je daar met je krulandijvie, je venkelknollen en spekjes. Alsof de crisis iets is van de jaren '20.

Vanavond greep ik in. Alles wat naar salmonella of lysteria rook, verdween onherroepelijk in de vuilnisbak. De rest verwerkte ik in een pasta. Hoe zouden ze zoiets noemen in een gemiddelde brasserie? Pasta folle? Pasta van de chef? Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik mezelf nog heb ingehouden. Deze ingrediënten passen smaakgewijs bij elkaar. De combinatie venkel - groene olijven - tijm - geitenkaas is sowieso een klassieker. Wees ook niet bang van de krulandijvie, ze zorgt voor een zeer pittige, knapperige, interessante crunch.

De groene boontjes, de cheddarkaas, de hummus, de kookham en de champignons liet ik achterwege. Zij zullen het nog even moeten uithouden tot na het weekend.

Dit heb je nodig voor 4 personen
125 g gerookt spek, in stukjes - 1 rode ui, fijngesneden - 1 Spaans pepertje, ontpit en fijngesneden - 1/2 venkelknol, fijngesneden - 1/2 gele courgette, fijngesneden - 1 grote tak rozemarijn - 1 takje tijm - 2 kleine laurierblaadjes - 1 eetlepel kappertjes - een handvol groene olijven, fijngesneden - 3 teentjes knoflook - 4 grote tomaten, in stukken - een grote handvol krulandijve - bieslook - peterselie - lente-uitjes - zachte geitenkaas - parmezaan - peper - zout - 1 theelepel paprikapoeder - 400 g pasta (best korte pasta, zoals penne)

Zo maak je het
Bak de spekblokjes goudbruin in een pan zonder vetstof. Je hoeft geen extra olie toe te voegen, gebruik de vrijgekomen vetstof uit de spekjes. Voeg dan de ui, het Spaans pepertje en de venkel toe. Roer goed en laat 10 minuten zachtjes garen. Voeg dan de courgette, de rozemarijn, de tijm, de laurierblaadjes, de kappertjes en de olijven toe. Laat opnieuw 5 minuten garen. Voeg dan de knoflook toe en meteen daarna de tomaten. Laat 25 minuten pruttelen met deksel op de pan. Breng dan op smaak met peper, zout en paprikapoeder. Kook de pasta beetgaar. Giet af en meng met de saus. Voeg eventueel een flinke scheut olijfolie toe als het wat te droog lijkt. Voeg dan de fijgnesneden krulandijvie, bieslook, peterselie en lente-uitjes toe. Roer de kruiden goed door de pasta en werk dan af met stukjes geitenkaas en parmezaan.

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post120

Bolognaise: niet de échte, maar zoals ze zou moeten zijn.

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Fri, March 20, 2009 07:36:05

Twee dagen na elkaar pasta? Moet kunnen als je ziek bent. Gisteren waagde ik mij aan de grootste klassieker aller tijden: spaghetti bolognaise. Niemand, maar dan ook niemand kan beweren dat hij of zij het ultieme recept kent (historisch verantwoord en al) van bolognaisesaus. Zelfs in Bologna verschillen de meningen. Er zijn wel een aantal typisch Vlaamse "fouten" die we kunnen identificeren.

- Bolognaise bevat geen varkensgehakt, maar runder- of kalfsgehakt.
- Bolognaise bevat geen paprika, champignons, courgettes of aubergines. Wel ui, wortel en selder.
- Bolognaise is niet klaar in een wip en een gauw. De saus moet uren sudderen.
- Bolognaise wordt niet op smaak gebracht met een Piet Huysentruyt kruidenmix. Sorry Piet.

Natuurlijk is het recept van uw moeder/vader/vriend/vriendin het beste recept ter wereld. En natuurlijk geloof je voor geen meter dat iemand anders het beter kan. En toch, beste lezer. En toch. Het kan geen kwaad om eens over de haag te kijken en binnen te loeren in de keuken van een ander. Al is het maar om uw eigen recept te verfijnen. Aangezien ik de hele dag ziek thuis was om vanuit mijn bed te werken (zelfstandigen kennen geen moment van rust, enkel koken zorgt voor wat afleiding in hun hectische leven), heeft mijn bolognaisesaus hier uren staan pruttelen. Elke keer als ik een nieuwe pot thee ging zetten, roerde ik even en snoof ik de alsmaar heerlijker wordende geuren op in de keuken.

Misschien moet ik u de redenen geven waarom ik denk dat mijn versie van deze klassieker misschien wel de lekkerste is?

- Ik maal mijn eigen gehakt in de gehaktmolen: een mengsel van rund en kalf. Mij zullen ze niet liggen hebben met hun afval!
- Samen met de uien bak ik een handvol fijngesneden pancetta: smaakmaker van jewelste.
- Ik voeg tijm, laurier én verse rozemarijn toe.
- Ik gebruik zeer goede rode wijn in de saus, geen brol.
- De saus mag bij mij uren sudderen. Ik ben niet ongeduldig.

Dit heb je nodig voor 4 personen
2 uien, fijngesneden - olijfolie - 100 g pancetta, fijngesneden - 500 g gemengd gehakt (rund/kalf) - 2 grote wortels, heel fijn gesneden - 100 g knolselder of 2 stengels groene selder, zeer fijn gesneden - 3 teentjes knoflook, fijngesneden - een groot blikje (of twee kleine) tomatenpuree - een groot glas rode wijn (liefst zware, bv. Argentijnse Malbec) - 2,5 dl kalfsfond (eventueel kant-en-klaar uit een bokaaltje, van Lacroix) - een groot blik gepelde tomaten (als er goede, verse tomaten zijn in de zomer, gebruik dan die) - 3 laurierblaadjes - een grote tak rozemarijn - enkele takjes tijm - 1 eetlepel oregano - een snufje cayennepeper - zwarte peper - zout

Zo maak je het
Fruit de uien glazig in olijfolie. Voeg de pancetta toe en laat ze meebakken tot ze lichtjes bruint. Voeg dan het gehakt toe en blijf roeren tot het kruimelig is en niet meer roze. Voeg dan de wortels, knolselder en knoflook toe. Laat rustig meebakken. Schep er dan de tomatenpuree bij en roer goed. Laat deze even meebakken (dan verdwijnt de bittere smaak van de puree). Overgiet met de wijn en laat deze bijna volledig wegkoken. Voeg dan de fond en de gepelde tomaten toe. Nu mag je ook de laurierblaadjes, de rozemarijn, de tijm, de oregano en de cayennepeper toevoegen. Doe het deksel op de pan en laat minstens drie uur zachtjes sudderen. Persoonlijk schep ik af en toe het vet van de saus met een eetlepel. Op het einde heb je wel een koffiekopje vol! Laat ze nog een beetje inkoken zonder deksel. Breng op het einde de saus op smaak met peper en zout. Van deze saus heb je niet zo veel nodig bij de spaghetti, ze is erg geconcentreerd van smaak! Gebruik ze eventueel ook als basis voor lasagne.

PS: Gisterenavond zag ik een eerste voorstukje van "Komen Eten" voor volgende week. Mijn hart stond even stil toen ik mezelf totaal onverwacht op tv zag. Binnen die tien seconden zag ik alles waar ik voor vreesde: de sirtaki, de polonaise, Evelien die haar vingers verbrandt en een uit de context gerukte oneliner.

  • Comments(8)//www.evelienkooktlekker.be/#post106

Pasta met Italiaanse ham

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Wed, March 18, 2009 19:36:08

Ik spreek u toe vanuit mijn bed, alwaar ik door het raam de zon op spectaculaire wijze zie ondergaan. Antwerpen is oranje. En ik ben ziek. Ziek en alleen. Er is niemand die kippensoep voor me maakt. Niemand die vraagt of ik nog een aspirientje kan gebruiken.

Als er een man in je leven komt, denk je dat je binnen bent voor de regen. Nooit meer miserie. Nooit meer verlangen naar de troostende hand van je mammie als je bibberend van de koorts door de regen naar de apotheek strompelt.

Neen dus. Steven is met zijn vrienden vertrokken naar een concert in Brussel, nadat hij beleefd informeerde 'of het wel zou gaan'. Sindsdien bedenk ik in mijn bed wat er allemaal mis kan zijn met mijn lichaam. Passeerden reeds de revue: longontsteking, lymfeklierkanker, klierkoorts en appandecites.

Daarnaast zijn we nog maar vijf luttele dagen verwijderd van mijn rampzalige tv-debuut op vijftv, alwaar ik zal afgaan voor de natie. Er werd mij meegedeeld dat de kijkcijfers van "Komen Eten" week na week spectaculair stijgen. Gedaan dus met de gezellige anonimiteit van mijn blogje. Ik zal nagestaard worden. Met luide bulderlach nagewezen. Ja, ik maak me ernstig zorgen.

En dat als je ziek bent.

Het heeft me er echter niet van weerhouden te koken. Voor mezelf dus. Bibberend voor de koelkast probeerde ik te bedenken wat ik zou maken. Een pasta. Warm & troostend. Deze saus maakte ik volledig van restjes, je kunt hier dus eindeloos op variëren. De charcuterie kun je bv. vervangen door salami. De aubergine door champignons. De bouillon door tomatensaus of room. De peterselie door basilicum. Enz...

Dit heb je nodig voor 4 personen
400 g pasta - 2 uien, in halve ringen gesneden - olijfolie - een tak rozemarijn - 8 plakjes pancetta, fijngesneden - 4 plakjes Italiaans speck (ja, met ck) of andere charcuterie), fijngesneden - 1 grote aubergine of courgette, in blokjes - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - 1/2 liter runderbouillon - 8 artisjokbodems (opgelegd in olie), in stukjes - peper - zeer veel bladpeterselie, grofgesneden (beschouw het als een ingrediënt, niet als garnituur) - 2 eetlepels geroosterde pijnboompitten - parmezaan

Zo maak je het
Fruit de uien glazig in olijfolie met de rozemarijn. Voeg de charcuterie toe en laat ze enkele minuten meebakken. Voeg dan de aubergine of courgette toe en roer goed. Laat meebakken. Voeg dan de knoflook toe. Roer en overgiet met de bouillon. Laat 15 minuten pruttelen. Kook intussen de pasta gaar. Voeg op het laatst de artisjokbodems toe aan de saus en breng op smaak met peper. Bind de saus eventueel met maïzena express. Meng de pasta met de saus en de bladpeterselie. Garneer met de pijnboompitten en de parmezaan.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post105

Frisse pasta met sjalotten, salami en kappertjes

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Mon, January 05, 2009 21:15:57
Blog Image

Morgen moet ik een examen afleggen. Gelukkig geen Wiskunde, Frans of Esthetica. Wie deze blog regelmatig leest, weet dat ik in de avondschool een opleiding volg tot kok. Momenteel volg ik de module nagerechten en morgen moet ik dus bewijzen dat ik wel degelijk banketbakkersroom van crème anglaise kan onderscheiden. Het zal geen lachertje worden, want ik moet in een tijdspanne van 90 minuten gevulde soesjes maken (from scratch!) en crêpes suzette (geflambeerd en al). De controlefreak in mezelf besloot om alles één keer op voorhand te maken, een zogenaamde test run. Toen ik dat een week geleden voorstelde aan mijn lieve vriend Steven, gooide die olie op het vuur en verhoogde hij de stress-factor met tien punten. "Zal ik mijn vrienden anders uitnodigen om te komen proeven? Dan ontmoet je hen ook eens."

En zo zat ik dus gisteren met vijf wildvreemde mensen in huis. Stevens beste vrienden, die mij allemaal van kop tot teen kwamen keuren. Boeiende mensen. En vooral ook lastige mensen. Mensen die allemaal iets anders bestelden: koffie, espresso, groene thee, rooibosthee, Earl Grey en gerookte thee. Alsof ik al niet genoeg werk had gehad. Met mijn hoofd een hele dag in de oven en non-stop eieren stijfkloppend. Maar het waren toch wel schatjes.

Na al die zeemzoeterigheid stond mijn hoofd vandaag naar zuur, hartig en zout. Onlangs ontdekte ik opgelegde sjalotjes in wijnazijn: waarom heeft nog nooit iemand mij verteld dat die zo verrukkelijk zijn? Ik ontwikkelde in een mum van tijd een kleine verslaving en eet ze nu bij zowat alles. Van boterhammen, gebraad tot deze pasta.

Dit heb je nodig voor 4 personen
200 g droge worst, in kleine stukjes (een goede Ardeense salami) - olijfolie - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - een bokaaltje sjalotten (opgelegd in wijnazijn), uitgelekt - 3 eetlepels kappertjes - 2,5 dl light room - peper - zout - 4 eetlepels fijngesneden bladpeterselie - 6 lente-uitjes, in ringen gesneden - 400 g pasta - parmezaan

Zo maak je het
Bak de stukjes droge worst zacht in olijfolie, tot ze zelf olie beginnen los te laten. Voeg dan de knoflook toe en laat even meebakken. Snij de sjalotten in kwartjes en voeg ze samen met de kappertjes toe. Overgiet met de lichte room en breng op smaak met peper en zout. Laat eventjes inkoken. Kook de pasta gaar en giet ze af. Meng de pasta met de saus en bestrooi met de peterselie en de lente-uitjes. Werk af met versgeraspte parmezaan.

TIP: vervang de salami eventueel door stukjes gedroogde Italiaanse ham (prosciutto).


  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post85

Perfecte pasta pomodoro

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Sat, November 08, 2008 14:24:05
Blog Image
Ik ben grootgebracht met Mama Miracoli. Elke woensdag maakte mijn moeder één pakje klaar voor haar vier kinderen. De pot was nog niet van het vuur gehaald of wij vochten al voor de saus en de laatste kruimels parmezaanachtige kaas. En na 2 minuten slierten slurpen renden we van tafel met een oranjerode kin. Soms koop ik het nog wel eens, zo'n kartonnen doosje. Terwijl ik de geheime kruidenmengeling toevoeg aan het pakje tomatenpuree, ruik ik de keuken van lang geleden. Als 9-jarige heb je geen idee wat je meeneemt naar je 35ste...

Maar natuurlijk heb ik inmiddels mijn eigen mama miracoli-saus ontwikkeld. Met verse tomaten, ui, knoflook, oregano en basilicum. Het is een perfecte zaterdagmiddagsaus of een goede basis voor andere pastasauzen. Voeg bv. ansjovis, Spaanse peper, olijven en kappertjes toe et voilà: pasta puttanesca.

Dit heb je nodig voor 4 personen
8 à 10 pruimtomaten - 1 ui, zeer fijngesneden - 1 Spaans pepertje - olijfolie - 1 theelepel gedroogde oregano - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - 10 blaadjes basilicum - 1 theelepel suiker - peper - zout - 400 g spaghetti

Zo maak je het
Breng een grote pot water aan de kook. Maak met een scherp mes een kruisje op de steelaanzet van elke tomaat. Dompel elke tomaat 20 seconden in het kokende water. Schep ze dan uit het water met een lepel of schuimspaan. (In dit water kun je straks de pasta koken) Verwijder de losgekomen velletjes van de tomaten. Snij elke tomaat in 4 en verwijder de pitjes en het slijm errond. Dit kun je doen met een theelepel, maar ik gebruik mijn duim.

Verhit een flinke scheut olijfolie in een diepe pan. Fruit de ui met het Spaans pepertje zeer langzaam op een laag vuurtje (zo'n 10 minuten). Voeg dan de oregano en de knoflook toe. Laat nog zo'n 5 minuten fruiten. Let op: ui en knoflook mogen niet verkleuren. Haal het Spaans pepertje nu uit de pan en gooi het weg.

Voeg de gepelde en ontpitte tomaten toe aan de uien, met 5 basilicumblaadjes en de suiker. Doe het deksel op de pan en laat ± 25 minuten pruttelen, tot je min of meer een egale saus hebt. Haal het deksel dan van de pan om de saus een beetje te laten inkoken (kook nu je pasta gaar).

Proef, en breng op smaak met peper en zout. Snij de rest van de basilicumblaadjes fijn en voeg ze toe aan de saus. Giet er nu nog een extra scheut olijfolie bij.

Giet de pasta af en meng ze in de pan met de saus.

  • Comments(1)//www.evelienkooktlekker.be/#post67

Risotto met eekhoorntjesbrood

Pasta/risottoPosted by Evelien Rutten Mon, November 03, 2008 22:00:49
Blog Image
Ik had beloofd u op de hoogte te houden van ons binnenhuis-barbecue-avontuur dit weekend. Alles stond klaar: sausjes, gemarineerde scampi's, aardappelsla, biefstuk en visspiezen. Terwijl ik op zaterdagavond de laatste hand legde aan de barbecuesaus, gaf ik mijn broer Peter - die burgerlijk ingenieur is - de handleiding van het toestel dat we gingen uittesten. Met zo iemand in de familie moet je niet zelf gaan klungelen met schroeven en technische tekeningen. Hij las de eerste zin en begon keihard te lachen. "Regel nummer één: gebruik dit toestel NIET binnenshuis." Bleek het een 'tafelbarbecue' te zijn die je hoogstens op een overdekt terras kunt gebruiken. Had ik het persbericht niet goed gelezen of was het echt zo misleidend opgesteld? In ieder geval: tot zover onze indoor herfstbarbecue. Goed dat er nog zoiets bestaat als een oven met gril.

De oermens in mezelf had zich echter ingesteld op hete kolen en was allesbehalve bevredigd. Gelukkig was het daags nadien mooi weer en konden we op paddestoelenjacht. Groot was mijn vreugde toen ik een zeldzaam exemplaar aantrof: echt eekhoorntjesbrood. Meestal vind je in België minderwaardige boleten die er wel op lijken, maar niet hetzelfde smaken. Echt eerkhoorntjesbrood is heel stevig en verkleurt niet tijdens de bereiding. Het wordt veel gebruikt in de Italiaanse keuken (porcini), bv. in risotto. En dat heb ik er deze avond ook mee gemaakt. Je kunt vers eekhoorntjesbrood kopen in de betere supermarkt, maar bereid je dan wel voor op een stevig gat in je portemonnee. Ook lekker en iets democratischer is gedroogd eekhoorntjesbrood. Laat de paddestoelen 30 minuten weken in lauw water en verwerk ze dan verder zoals de verse exemplaren. Het gezeefde weekvocht kun je later mét de bouillon toevoegen aan de rijst. Je kunt deze risotto ook maken met gewone champignons natuurlijk. Maar als je de kans krijgt om echt eekhoorntjesbrood te proeven, moet je die niet laten liggen. Zo aards, zo dicht bij de natuur...

Meestal worden de paddestoelen apart gebakken en op het laatst toegevoegd, maar van mijn Russische schoonzus Olga heb ik geleerd dat je zo ook al in het begin kunt meebakken met de uien. Daardoor raakt de rijst helemaal doordrongen van de paddestoelensmaak. Daarnaast hou ik ervan om op de traditionele manier voortdurend te roeren in de rijst. Maar je kunt ook alle bouillon in één keer toevoegen, deksel op de pan zetten en een kwartier wachten.

Dit heb je nodig voor 4 personen
2 uien, fijngesneden - boter - 3 teentjes knoflook, fijngesneden - 4 sneetjes parmaham, fijngesneden - 2 grote eekhoorntjesbroden, fijngesneden (of een handvol gedroogde) - 400 g risottorijst (arborio of carnoli) - ± 1 liter groente- of kippenbouillon - zwarte peper - 100 g geraspte parmezaan - een handvol bladpeterselie, fijngesneden

Zo maak je het
1) Fruit de uien op een laag vuur 5 minuten in een flinke klot boter. Gebruik liefst een diepe pan met zware bodem, dat voorkomt dat de rijst straks gaat aanbakken. Voeg dan de knoflook toe en laat ze nog eens 5 minuten meefruiten. Let op: uien en knoflook mogen niet verkleuren.

2) Voeg dan de parmaham en de stukjes eekhoorntjesbrood toe. (Als je gewone champignons gebruikt, bak die dan apart en voeg ze op het einde toe) Roer goed en laat 2 minuten garen. Voeg nu ook alle rijst toe en roer heel goed.

3) De kokende bouillon moet naast de risottopan staan. Voeg nu al roerend, 1 of 2 pollepels bouillon toe. Als de rijst deze bouillon heeft opgenomen, voeg je nieuwe bouillon toe. Blijf steeds roeren en let op dat de rijst niet aanbrandt.

4) Na ± 18 minuten is de rijst beetgaar gekookt. Proef voor de zekerheid even en voeg eventueel nog wat warm water toe als de bouillon op is. Als de rijst gaar is, haal je de pan van het vuur. Breng op smaak met peper, eventueel wat zout, de parmezaan en de peterselie. Roer goed en zet het deksel op de pan.

5) Laat 2 minuten rusten en serveer meteen.

Blog Image

  • Comments(6)//www.evelienkooktlekker.be/#post65
Next »