Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Gepofte aardappel met feta

Gevulde groentenPosted by Evelien Rutten Fri, June 04, 2010 16:00:21

Mijn personal trainer en ik, wij lachen wat af. (U leest het goed: een personal trainer. Ik heb met geld gesmeten.) In mijn inmiddels veel te kleine sportoutfit sta ik twee keer per week voor een spiegel van 100 vierkante meter de meest bespottelijke bewegingen te maken. Kleine, makkelijke oefeninkjes die mij over enkele maanden terug in staat zullen stellen om een buikspieroefening tot een goed einde te brengen zonder verstuikte rug.
Na het uurtje stretchen & rekken van deze ochtend stapte ik voor het eerst in 2 jaar op een loopband. Niet om te joggen (God beware me), maar om zeer snel een helling op te wandelen. Na 15 minuten stond ik zo zwaar in het zweet dat ik de handdoek in de ring gooide. Het voelde aan alsof ik 3 marathons na elkaar had gelopen, dus een rondje sauna na de douche zou deugd doen. En dan zit je daar op je handdoekje, 12 kilo te zwaar, een lijf dat louter uit michelinbanden lijkt te bestaan en een vuurrode kop. Je zou denken dat je dan klaar bent voor enkele therapeutische 'voel je goed in je vel'-sessies bij Ingeborg. Ik voel me out of shape, dat klopt. En fenomenaal conditieloos. Maar het doet me tegenwoordig niet zo veel meer. Ik zal er alles aan doen om terug gezond en fit te zijn, maar ik laat het mijn humeur niet meer bederven. Vorige week interviewde ik nog een 21-jarig meisje met een eetstoornis. Een droom van een kind, lang en blond, zeer intelligent. Alles mee om gelukkig te zijn, maar toch zo verdrietig en zwartgallig... Neen, dan vind ik van mezelf dat ik -dik & al- toch meer uit het leven pers. En over citroenen gesproken: ik ken nog een heerlijk receptje met feta en citroen. Geserveerd in een gepofte aardappel, dus trek hier wel wat tijd voor uit. Het effect van de kruiden in de aardappel is fenomenaal. Je kunt de aardappels ook al een dag op voorhand voorbereiden en laten marineren voor je ze klaarmaakt in de oven. Het resultaat is verbluffend lekker, zelfs zonder de feta. Onthoud dat maar voor je volgende bbq, als er weer iemand vraagt naar patattensalaat. En in de tussentijd: geniet complexloos van dit blote benenweer!

Voor 4 aardappels (denk toch 2 per persoon)
4 middelgrote, hardkokende aardappels - 4 takjes rozemarijn - 4 takjes tijm - 4 blaadjes salie - 4 laurierblaadjes - olijfolie - peper - zout - een pak feta - 1 rode ui, fijngesneden - de geraspte schil van 1 citroen - enkele blaadjes babyspinazie, fijngesneden - 1 rode ui, fijngesneden - 4 blaadjes munt, fijngesneden

Zo maak je het
Halveer de aardappels in de lengte, maar snij ze niet helemaal door. Vul ze op met de rozemarijn, de tijm, de salie en de laurierblaadjes. Bedruppel met olie en breng op smaak met peper en zout. Duw terug helemaal dicht. Wikkel elke aardappel in aluminiumfolie en leg 1 uur in een op 180°C voorverwarmde oven. Prak intussen de feta korrelig met een vork. Meng met de rest van de ingrediënten. Voeg nog een scheutje olijfolie toe en breng op smaak met peper en zout. Haal de aardappels uit de oven en verwijder de aluminiumfolie. Haal de kruiden uit de aardappels en vul ze op met de fetamengeling.


  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post169

Marokkaanse koolrolletjes

Gevulde groentenPosted by Evelien Rutten Fri, September 19, 2008 18:30:55
Blog Image
"Toekomstige schoonzonen en -dochters moesten eerst de gowompki-test ondergaan voor ze écht thuishoorden in onze familie."

U had erbij moeten zijn. Lang, lang geleden, tijdens onze Poolse familiefeesten. Elke gelegenheid was goed om een borrelglas wodka ad fundum achterover te slaan. Ik krijg een warm gevoel in mijn buik als ik terugdenk aan mijn grootouders die nauwelijks Nederlands spraken, maar met wie ik naadloos kon converseren in een soort Nederduits. Op tafel stonden steevast augurken, zilveruitjes en Poolse worst. Maar de pièce de résistance was een grote ketel gevulde koolrolletjes. Wij noemden dat "gowompki" (fonetisch geschreven), wat zoveel betekent als 'gevulde duifjes'. Toekomstige schoonzonen en -dochters moesten eerst de gowompki-test ondergaan voor ze écht thuishoorden in onze familie. Wie het niet lustte, kon rekenen op gezucht, gefluit en scheve blikken. En zo denk ik er eigenlijk nog steeds over.

Naarmate mijn culinaire horizon zich verruimde, ontdekte ik dat zowat elke cultuur één of andere versie maakt van gevulde koolrolletjes. Bij ons zat er gewoon gekruid gehakt in, soms gemengd met een beetje rijst. Vandaag liet ik mij inspireren door Marokkaanse gevoelens en mengde het gehakt met couscous. Het zorgt ervoor dat de koolrolletjes niet te zwaar zijn. De lekkere specerijen, de rozijnen en de pijnboompitten maken dit gerecht helemaal af.

Dit heb je nodig voor 4 personen

1 witte kool (of een savooikool) - zout - 2 uien - 2 teentjes knoflook - een groot blik gepelde tomaten (gemixt) - 1 runderbouillonblokje - peper - zout - een snufje cayennepeper - een kopje couscous - een handvol fijngesneden peterselie - 2 eetlepels pijnboompitten, grofgemalen - een kopje gele rozijnen, grofgesneden - 1 eetlepel gedroogde munt - 1 theelepel kaneelpoeder - 400 g kalfsgehakt

Zo maak je het

1) Zet een grote pan water op het vuur en voeg 1 eetlepel zout toe. Snij voorzichtig zo'n 8-tal blaren van de kool, probeer ze zo heel mogelijk te laten. Kook ze per 3 zo'n 5 minuten in het water. Schep ze eruit en laat meteen afkoelen in een bak koud water. Snij de dikke, witte nerven eruit.

2) Fruit intussen 2 fijngesneden uien en 2 teentjes knoflook in een grote pan (waar een deksel opkan). Ik doe dit in mijn brede, gietijzeren Creuset-pan. Voeg de gepelde tomaten toe en breng aan de kook. Breng op smaak met het bouillonblokje, peper, zout en cayennepeper. Laat zachtjes pruttelen met het deksel erop.

3) Doe de couscous in een grote kom en overgiet met kokend water (tot er nog 1 cm water boven de couscous staat). Laat 5 minuten staan en roer dan los met een vork. Meng achtereenvolgens met de peterselie, de pijnboompitten, de rozijnen, de munt, het kaneelpoeder en het gehakt. Breng flink op smaak met peper en zout en meng goed.

4) Leg een koolblad voor je en leg er een handje van het mengsel op. Rol dicht en vouw de zijkanten naar onder. Druk een beetje aan, zodat het koolrolletje zich 'zet'. Dit is een beetje geklieder, maar het moeten geen perfecte rolletjes zijn. Mijn moeder bond ze vast met een touwtje, maar dat vind ik teveel gedoe. Zo lukt het ook wel. (Dit gaat trouwens beter met savooi dan met witte kool, maar ik vind witte kool iets lekkerder)

5) Leg ze nu naast en op elkaar in de saus, met de vouwkanten uiteraard naar beneden. Zet het vuur zachter. Ik zet mijn pan nu met deksel erop 1 uur in een op 180°C voorverwarmde oven. Je kunt de pot ook rustig op een zacht vuurtje 1 uur laten sudderen. Niet te veel roeren, dan gaan de rolletjes kapot.

Serveer met gekookte aardappels of brood.

TIP: Als je wat van het gehaktmengsel over hebt, kun je er overheerlijke gehaktballetjes van maken! Bak ze gewoon in olijfolie. (De echte luieriken denken nu bij zichzelf: skippen die koolrolletjes! Hier met die ballen!)

Blog Image

  • Comments(5)//www.evelienkooktlekker.be/#post36

Gevulde paprika uit Eveliens kindertijd

Gevulde groentenPosted by Evelien Rutten Wed, September 03, 2008 08:25:26
Blog Image
"Rechtopstaand op de trappers, mijn neus hoog in de lucht, probeerde ik te raden wat we die avond zouden eten."

Ik was niet altijd de multiculturele alleseter die ik vandaag ben. Nu ja, "alleseter" is relatief. Dit is een lijstje van wat ik nog steeds niet lust, na veel proeven en proberen in allerhande bereidingen:

- kippenlevers ("De smaak van geronnen bloed")
- Okra ("Slimy little suckers")
- Américain, préparé en aanverwanten ("Wie eet nu rauw gehakt???")
- Leverpaté ("Zo korrelig en bitter")
- Zeeëgel ("Ge breekt dat open en dan... slijm")
- Krab in warme bereidingen ("Die misselijkmakende geur...")
- Andouillette AAAA (Mijn vriendin Evi dacht een passende bereiding te kennen, maar helaas)

Gelukkig is er véél meer wat ik wel lekker vind, getuige deze blog over mijn grote liefde.

Lang, lang geleden, uit de tijd van aardappelen, patatjes en groenten, was er slechts één gerecht dat me de ogen deed sluiten van puur genot. Als ik met mijn fietsje van school kwam, reed ik voorbij de keuken. Langs de dampkap kwamen mysterieuze kookgeuren naar buiten. Rechtopstaand op de trappers, mijn neus hoog in de lucht, probeerde ik te raden wat we die avond zouden eten. En als ik de geur ontwaarde van gevulde paprika's in tomatensaus, was heel mijn puberproblematiek bijzaak. Smullen zou ik!

Het is een onorthodoxe manier van groenten vullen en bereiden, maar het recept is van mijn moeder. Door de jaren heen heb ik vanalles willen veranderen en toevoegen, maar niets heeft hetzelfde effect als de pure, originele versie.

Dit heb je nodig voor 4 personen

4 paprika's (doe maar rode of gele, niemand wil ooit de groene) - 500 g gemengd gehakt - een snee brood - peper - zout - paprikapoeder - een ei - 2 uien, grofgesneden - 2 blikken gepelde tomaten, in stukjes - 1 runderbouillonblokje - 1 kilo zachtkokende aardappels

Zo maak je het

Halveer de paprika's en verwijder de zaadlijsten. Laat de snee brood even weken in een bord melk of water en knijp het dan uit met je vingers. Meng het gehakt met dit brood, peper, zout, wat paprikapoeder en een ei. Meng goed. Vul de paprika's op met dit mengsel. Heb je gehakt over, maak er dan balletjes van, voeg dit later toe aan de saus.
Fruit de uien in wat boter of olijfolie. Overgiet met de gepelde tomaten en breng aan de kook. Voeg het bouillonblokje toe en breng verder op smaak met peper, zout en paprikapoeder. Leg de gevulde paprika's hierin met de gehaktkant naar beneden. Laat 5 minuten pruttelen en draai ze dan om. Laat met het deksel op de pan nog 45 minuten zachtjes garen. Kook intussen de aardappels en giet ze af.

Voor mij was het cruciaal dat er bloemige aardappels bij werden geserveerd met véél tomatensaus.

TIP: Als ik dit vandaag maak, heb ik altijd te veel. Uit ervaring weet ik dat je de paprika's perfect met de saus kunt invriezen. Heeft totaal geen invloed op de smaak.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post24

Gevulde courgettes uit de Provence

Gevulde groentenPosted by Evelien Rutten Fri, August 01, 2008 09:03:03
Blog Image "Omdat mijn lieve familie 'droge worst' (a.k.a. salami) niet echt als vlees beschouwt, had ik toch al één been om op te staan."

Als ik dit schrijf ben ik nog geen vijf dagen terug van vakantie. Twee weken in de Provence met het gezin van mijn broer Peter. Drie volwassenen die perfect op elkaar zijn ingespeeld en twee kinderen met een voorkeur voor 'morilles en cocktails'. Mijn tijd in Seillans bestond voornamelijk uit niets doen. Vergis je niet: niets doen is een kunst. Vooral in gezelschap is er altijd wel iemand die 'iets wil doen'. Maar ik heb categoriek neen gezegd tegen bezoeken aan kathedralen en kloosters. Liggen in een rubber bootje, drijvend in het zwembad, af en toe zacht botsen tegen de kant en dan weer een andere kant opdrijven. Soms een boek, maar meestal nadenken over wat ik ging doen met al die lekkere groenten van de lokale boerenmarkt. Wachten tot het min of meer 6 uur 's avonds was om dan opgewonden de keuken in te trekken. Ideeën uitwerken en voorschotelen aan mijn welwillige reisgenoten. Schoonzus Olga had ooit gevulde groenten gegeten in de Provence en het was haar nog nooit gelukt ze na te maken. Move aside, here comes Evelyn.

Het gezelschap bestond uit vegetariërs, dus opvullen met gehakt was geen optie. Maar omdat mijn lieve familie 'droge worst' (a.k.a. salami) niet echt als vlees beschouwt, had ik toch al één been om op te staan. Het geheim van gevulde groenten is... nauwkeurig te werk gaan. Geduldig zijn, de smaken toelaten zich te ontwikkelen. Olga maakte een week na dit succesverhaal opnieuw gevulde groenten, maar was zelf niet honderd procent tevreden over het resultaat. Smaak zit in de details. Om het op z'n Piet Huysentruyts te zeggen, ze lapte drie basisregels aan haar laars:

1) uitjes eerst fruiten, daarna de rest
2) alles zeer fijn snijden
3) goed op smaak brengen met peper en zout

Dit is het recept voor de meest smeuïge, semi-vegetarische, gevulde courgettes.

Dit heb je nodig voor 4 personen

8 kleine, ronde courgettes recht uit de Provence (of 4 kleine, lange courgettes uit uw lokale supermarkt) - olijfolie - 1 ui, zeer fijn gesneden - een stuk droge worst van laat ons zeggen 5 à 6 cm, ontveld en zeer fijn gesneden - 1/2 rode paprika, in kleine blokjes - 2 teentjes knoflook, geperst - 3 takjes verse tijm (enkel de kleine blaadjes) - 8 zwarte kalamata olijven, ontpit en in ringen - 3 eetlepels fijngesneden bladpeterselie - 2 eetlepels broodkruim (of ja, waarom niet: paneermeel) - 1 eetlepel gemalen noten (amandelen, hazelnoten, walnoten...) - 4 eetelepels gemalen parmezaan - peper en zout

Zo maak je het

1) Snij het dekseltje van de ronde courgettes en hol ze uit. Als je lange courgettes neemt, halveer ze dan in de lengte en hol ze uit. Gebruik hiervoor een theelepel of een keukenmesje.

2) Snij het vruchtvlees heel klein en zet apart. Bestrijk de courgettes vanbinnen en vanbuiten met olijfolie. Gebruik hiervoor een penseel. Zet ze 20 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven om voor te garen. Als je de courgettes rauw opvult en in de oven zet, geraken ze niet gaar.

3) Maak in de tussentijd de vulling. Fruit de ui op een zacht vuur glazig. Neem je tijd. De uitjes worden aromatischer als je ze langzaam laat garen. Voeg de fijngesneden worst toe en laat die ook mooi garen maar niet hard worden. Het vet uit de worst moet smelten. Voeg dan de paprika, de knoflook en de tijm toe. Laat nog eens 5 minuten garen. Voeg nu het vruchtvlees van de courgettes en de olijven toe. Haal na vijf minuten van het vuur en laat lauw worden in een kommetje.

4) Meng met de bladpeterselie, het broodkruim, de noten, de parmezaan, voldoende peper en zout. Je hebt nu een smeuïge consistentie, die net zoals gehakt zal 'plakken'.

5) Vul de courgettes hiermee op en zet opnieuw 15 minuten in de oven. Serveer gloeiend heet met... tja, waar je zin in hebt. Ik deed het met tomatensaus en brood. Kies eventueel voor rijst of patatjes, waarom niet.

Je kunt de worst weglaten, maar naar mijn mening geeft ze aan dit gerecht de heerlijke diepgang die groenten an sich soms een beetje missen. 't Zou volgens mij ook lekker zijn met chorizo.


Blog Image

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post2