Get into my kitchen!

Get into my kitchen!

About the blog

"Staatshervormingen, Israël, Darfoer... Ik wil er alles over weten. Maar als ik bloedeerlijk ben, praat ik het liefst over eten. Koken kalmeert mij én maakt mij euforisch. Vrienden krijgen tegen wil en dank advies over recepten die ze perfect beheersen. Mijn familie gaat stiekem naar het fastfoodrestaurant om een keertje 'normaal' te eten. Daarom deze uitlaatklep: recepten én zelfgemaakte foto's uit mijn keuken. Mijn hoogste doel? SMAAK!"

Wil je iets vragen? Stuur gerust een mailtje naar info@evelienkooktlekker.be

Artisjok deluxe

GroentenPosted by Evelien Rutten Thu, May 10, 2012 16:05:01

Nog geen twee weken geleden waren Steven en ik voor het eerst in twee jaar nog eens alleen op reis. Vier dagen Berlijn, zonder het kind. We hebben haar gemist, zeker wel, maar toch... Wat een magnifieke stad! En zo goedkoop dat het daar is! Voor 5 euro hebt ge een degelijk hoofdgerecht. Niet dat we weinig geld hebben opgedaan, oh nee. Zo'n Koreaanse noedelsoep is goed als ge om 8u naar de opera gaat (Tosca, in ons geval) en snel snel iets gegeten wilt hebben. Maar als er tijd is, tafelen we liever een beetje uitgebreider. Steven had zijn zinnen gezet op Florian, een restaurant dat tot in de New York Times was gerecenseerd. Met recht en reden, want het is daar dik in orde. Ze serveren hedendaagse gerechten die een beetje schipperen tussen Duits én Frans. Ik at er als voorgerecht een volledige artisjok. Het was lang geleden en ik had er nog eens zin in. Het werd een fantastische avond die eindigde met mij en Steven zielsgelukkig samen aan de toog van een bruine kroeg.

Voor een artisjok moet je de tijd nemen. Je krijgt een ondoordringbare groente op je bord die je blaadje na blaadje moet ontmantelen. Aan de onderkant van elk blaadje zit in een minieme, haast verborgen vlezige kant die je al zuigend moet opeten. De rest van het blaadje mag je weggooien. In combinatie met een zurige vinaigrette benadert deze groente in mijn ogen de perfectie. Het is een geweldig aperitiefhapje ook: je gasten zijn er wel even mee bezig en het vult nauwelijks, zodat er nog plaats is voor een voor- en hoofdgerecht. Wie volhoudt en alle blaadjes afpelt, wordt beloond met het verrukkelijke hart. Even het oneetbare 'stro' verwijderen en je kunt smullen van deze heerlijke delicatesse met subtiele nootsmaak. Nu de artisjok terug in mijn systeem zit, zie ik hem ook weer liggen in de supermarkt. Gisteren maakte ik een grote schaal groene groenten, waaronder twee artisjokken, groene asperges en boontjes. De vinaigrette was op basis van zelfgemaakte mayonaise, limoensap en kruiden. Verder heb je niet veel nodig. Buiten een enthousiaste tafelgenoot die er niet voor terugdeinst om net zoals jij met de handen te eten. Hoe sensueel is dat wel niet?!


Groene groentjes met limoendressing

Voor 2 personen
2 artisjokken, verwijder de stelen - 2 laurierblaadjes - enkele peperbolletjes - karwijzaad of komijnzaad - zout - een bosje groene asperges - een handvol groene boontjes
Voor de limoendressing: 1 eierdooier - 1 afgestreken eetlepel Dijon mosterd - 1 dl arachideolie - het sap van 1 limoen - een handvol verse kruiden (munt, peterselie en koriander - 1/4 Spaans pepertje, fijngesneden - 1/4 rode ui, fijngesneden - peper - zout - 1 theelepel piment d'espelette of paprikapoeder - 1 theelepel venkelzaad, gemalen

Zo maak je het
Doe de artisjokken in een grote pan water tot ze helemaal onderstaan. Voeg laurier, peperbolletjes, zout en karwijzaad toe. Laat ± 30 minuten koken (check met een keukenmesje of je in de onderkant kunt snijden, die moet mals zijn). Laat ze dan even uitlekken met de opening van de blaadjes naar beneden.
Schil de onderkant van de groene asperges en breek de harde uiteindes eraf. Kook ze beetgaar in zout water en spoel meteen overvloedig in koud water (om de mooie kleur te behouden). Maak de boontjes schoon en kook ze op dezelfde manier als de asperges. Alle groenten mogen lauw of afgekoeld zijn.
Maak de limoendressing. Roer de dooier los met de mosterd in een kommetje. Giet er al roerend de olie bij tot je een gebonden mayonaise hebt. Voeg alle andere ingrediënten toe. Serveer bij de groenten.




  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post192

Vlaamse asperges met gerookte zalm

GroentenPosted by Evelien Rutten Sun, May 30, 2010 12:09:47

Onlangs waren Steven en ik op bezoek bij mijn broer Peter en Olga, zijn Russische vrouw. Haar broer en diens vrouw uit Rusland was voor drie weken bij hen op vakantie. De communicatie tussen de Belgen en de Russen verliep op zijn zachtst gezegd voor geen meter. Je bent het gewoon om je toch tenminste in het Engels, het Frans, het Duits, het Spaans of het Italiaans te kunnen redden. Al was het maar met een Pfafferiaanse mengelmoes van die talen. Maar zij spraken enkel Russisch en wij kenden enkel "spasiba" (ik weet niet eens hoe je 't schrijft... het betekent "dankjewel"). Dan zaten we maar een beetje rond de keukentafel naar elkaar te lachen, af en toe een duim opstekend ten teken van "alles nog steeds oké". Olga, die al bijna 20 jaar in België woont, besloot haar gasten te trakteren op dé Belgische delicatesse bij uitstek: Mechelse asperges. Want je hebt natuurlijk ook de ingevoerde asperges uit Spanje en de in water gekweekte asperges uit Nederland. Die zijn echter ronduit minderwaardig, de enige variëteit die er toe doet is de asperge die haar kopje uit de volle grond omhoog stak.
De Russen keken wantrouwig naar de vreemde witte stokjes op tafel. Ze mompelden iets en je zag hen in gedachten al naar de koelkast lopen om te kijken of er ook nog iets anders was gekocht. Je moet weten dat mijn broer en Olga meestal vegetarisch eten. De Russen daarentegen bakten het liefst grote hompen vlees in liters olie, om er nadien nog een volledige pot mayonaise over te kappen. Ze hebben er uiteindelijk van geproefd, maar ik denk niet dat het een groot succes was. Zou het cultureel bepaald zijn om asperges lekker te vinden? Gaat het over de anticipatie ("Ze zijn BIJNA in het seizoen!")? Het doorzettingsvermogen dat je aan de dag moet leggen (schil maar eens een paar kilo...)? Of zijn ze werkelijk zo subtiel, delicaat en verrukkelijk? Ik vind van wel natuurlijk. Maar ik ken genoeg mensen die er hun neus voor ophalen.
Er bestaan duizenden recepten met asperges, maar persoonlijk zou ik er niet te veel mee knoeien. Asperges op z'n Vlaams (met gesmolten boter, hardgekookt ei en peterselie) is wat mij betreft een winner. Alles in dat gerecht draagt bij tot het eindresultaat: een wonderlijke combinatie van texturen en smaken.
Maar driewerf helaas. Yours truly is nog steeds koppig borstvoeding aan het geven en dat betekent ook... nog altijd geen melkproducten! Dus ook geen boter, zowat de huwelijkspartner van asperges. Toch heb ik er iets op gevonden. Ik doe het tegenwoordig met sojaboter. Niet helemaal hetzelfde, maar kom. Met een beetje gerookte zalm erbij proeft niemand nog het verschil! Je kunt het natuurlijk ook met olijfolie doen. Asperges op z'n Italiaans, als het ware. Samen met gedroogde ham, parmezaanschilfers en eitjes is het wat mij betreft ook een voltreffer voor zonnige zondagen. Hoe zouden de Russen het eigenlijk aanpakken, vraag ik me ineens af? Waarschijnlijk met spek, zure room en dille. Misschien moet ik dat ook maar eens proberen...

Dit heb je nodig per persoon (als hoofdgerecht)
500 g witte asperges (Belgische uit volle grond) - zout - 2 hardgekookte eieren - een handvol peterselie - 2 eetlepels (soja)boter - peper - nootmuskaat - enkele plakjes gerookte zalm

Zo maak je het
1) Schil eerst de asperges. Leg een asperge loodrecht voor je en hou hem vast aan het kopje. Begin met een dunschiller te schillen, net onder het kopje. Draai de asperge rustig rond terwijl je blijft schillen. Het is belangrijk dat je niet te zuinig bent, schil maar raak! Niets zo ellendig als een draderige asperge. Breek daarna de uiteindes af. Ze zullen breken op de natuurlijke overgang van zacht naar hard. En zo is het goed.

2) Breng een grote pan water (de asperges moeten erin passen) aan de kook met 2 eetlepels zout. Vergeet dit niet, het heeft een enorme invloed op de smaak! Je hebt geen speciale asperge-pan nodig, waarin je de asperges rechtop kunt zetten, zo lukt het ook. Leg de asperges in het water zodra het kookt. Ik kan geen precieze tijd aangeven hoe lang de asperges moeten koken. De gemiddelde asperge is gaar in ± 12 minuten. Check gewoon regelmatig met een keukenmesje. De asperges moeten zacht zijn, maar toch nog een lichte "beet" hebben.

3) Kook intussen de eitjes (8 minuten). Schil ze en prak ze fijn met een vork. Snij de peterselie fijn. Verwarm de (soja)boter. Meng deze drie ingrediënten en breng goed op smaak met zout, peper en nootmuskaat.

4) Laat de asperges even uitlekken en schep ze dan op een diep, voorverwarmd bord. Garneer met het eitjesmengsel en drapeer er wat gerookte zalm over.

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post168

Ovengedroogde kerstomaatjes

GroentenPosted by Evelien Rutten Tue, April 20, 2010 11:15:32

Ik ben zo iemand die op restaurant liever de kaasschotel dan een dessert bestelt. Hoe ouder, hoe stinkender en hoe beschimmelder de kaas, hoe liever ik het heb. Strogele Shropshire met blauwgemarmerde aders... Een koppig zurige tête de moine... Een stuk zoutige pecorino... Jongens toch. Geef mij er een stukske krentenbrood, een potje vijgenconfituur en een handvol walnoten bij and I'm in heaven. Maar helaas, liefste lezertjes, het is mij al enkele maanden niet gegund. Mijn dochter heeft een hardnekkige koemelkallergie en aangezien ik borstvoeding geef, mag er in mijn lichaam geen spoor terug te vinden zijn van boter, melk, room, kaas of yoghurt. Over zelfopoffering gesproken... Want laten we wel wezen: de koe is alomtegenwoordig. Een croissant bij het ontbijt, een pistolet met boter en kaas, een stukje taart, champignonsaus bij de biefstuk, puree, melkchocolade... De lijst van verboden vruchten is eindeloos. Voorlopig houd ik het dus bij muesli met sojamelk, boterhammen met tonijnsla en veel mediterraan getinte schotels bij het avondeten. Vorige week zeurde Steven bijvoorbeeld onophoudelijk over pesto, maar daar zit parmezaan in. Een no go dus. Hij weet dat goed genoeg, maar ergens hoopt hij dat ik dan twee versies maak: eentje mét kaas en eentje zonder. In het begin van onze relatie zou ik dat waarschijnlijk gedaan hebben, maar nu de dagen van voor naar achter gevuld zijn met pampers en koetsjiekoetsjiekoetsjie, moeten er compromissen gesloten worden. Ik maakte dus een versie zonder kaas, maar aangevuld met halfgedroogde kerstomaten, ter compensatie van de kaas. Kerstomaten zijn meestal maar saai, dat moet u mij niet vertellen. Meestal associeer ik ze met in plastic bekers verpakte pastaslaatjes. Mannen op missie naar Mars zullen er ongetwijfeld blij mee zijn, maar ik word er niet gelukkig van. Daarom doe ik al een tijdje 'iets' met kerstomaten waardoor ze 100 keer lekkerder en interessanter worden. Vergeef mij als het te jaren negentig klinkt, maar ik blijf een liefhebber van gedroogde tomaten. Niet de leren, onverteerbare schoenzolen die je soms vindt, maar de halfgedroogde versie waar nog sap in zit. Het klinkt ingewikkeld om te doen, maar het is eigenlijk erg eenvoudig. Ten eerste kies ik voor de 'roma'-variëteit (pruimtomaatjes). Ik halveer ze en schik ze naast elkaar in een ovenschaal. Ik bedruppel ze met olijfolie en bestrooi ze vervolgens met oregano (of tijm, rozemarijn...), zwarte peper uit de molen en grof zeezout. Een uurtje (of langer) in de oven op 140°C zorgt voor de heerlijkste transformatie ooit. De saaie kerstomaat verschrompelt een beetje, waardoor de smaak geconcentreerder wordt. In de schaal verzamelen zich ook de heerlijkste sappen, die in combinatie met de olijfolie een zalige basis vormen voor eender welke saus.

Dit kun je ermee doen:
- een biefstuk grillen en deze overscheppen met de tomaatjes.
- toevoegen aan pasta pesto
- door een risotto roeren
- serveren bij een stukje vis
- serveren bij gevulde groenten
- tussen een ciabattabroodje leggen met gedroogde ham en rucola

Zelf tomaatjes drogen heeft trouwens nog een voordeel: als je ze in de winkel koopt, betaal je er een fortuin voor en meestal zijn ze dan ook nog eens té droog. Je kunt dit ook doen met grote tomaten. Kies dan wel altijd voor roma-tomaten, die zijn het lekkerst.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post161

Oote Tool (aka rode kool)

GroentenPosted by Evelien Rutten Tue, April 13, 2010 10:43:49

Sinds vorige week ben ik snipverkouden en maak ik diepe basgeluiden tijdens het hoesten. Van die aard dat vreemde dieren aan onze deur verschijnen, in de veronderstelling dat de paringsdans is begonnen. Ook mijn dochtertje verschiet zich bij elke hoest, kuch, nies en snuitronde een hoedje. En naar wie verlang je het meest als je ziek bent? Naar een kippensoep kokende mama toch zeker. Helaas, de dagen van "ik ga een dagje in bed liggen om me te laten vertroetelen" zijn voorbij. Nu sta ik zelf als mama aan het fornuis, niezend en snuttend in de potten te roeren. Ja, ik was mijn handen voortdurend. En nee, het heeft niet geholpen want de rest van het gezin laat ook een spoor van zakdoeken en vocht na.

Het laatste waar ik nu zin in heb, zijn ingewikkelde bereidingen met subtiele smaken, bijzondere texturen en perfecte cuissons (ja hoor, ik kijk ook naar Mijn Restaurant). Mijn zieke lijf wil tot zich nemen wat er 25 jaar geleden bij ons thuis op het menu stond. Simpele, gezonde boerenkost. Zoals chipolataworst, rode kool en gekookte bloemige patatjes. The signature dish van mijn moeder, als het ware. Mijn zus Bieke, die vijf jaar jonger is dan ik, was er als peuter ook al dol op. Ze riep, wild met haar lepeltje zwaaiend: "Nog oote tool!". Sindsdien spreekt bij ons niemand nog van rode kool. Oote tool it is.

"Ah, lichte lentekost" sprak Steven ironisch toen hij gisteren binnenkwam en de onmiskenbare geur van rode kool opsnoof. Ha ha. Let op: rode kool is zoiets waarbij zelfs de meest hippe chefs de mist in kunnen gaan. Je moet er wat geduld voor hebben, de kool de tijd geven om zalig zacht zijn troostende rol te kunnen spelen. Volgens mij draaien de meeste mensen gewoon een bokaaltje open als ze goesting hebben in rode kool, maar dat valt toch niet te vergelijken met zelfgemaakt.

Gisteren lagen er in de Delhaize nog een paar kleine, sappige rode kooltjes, perfect voor een klein gezin. Als je kool over hebt, kun je daar trouwens een lekkere rauwkostsla van maken. Raspen, mengen met een beetje wijnazijn, olie, peper en zout. Lekker bij een zelfgemaakte pita! Maar ik koos dus voor hardcore rode kool met appeltjes. Let op: koop onder geen beding voorgeraspte rode kool. Daar zit geen jota sappigheid meer in.

Voor een flinke portie (die je ook kunt invriezen)
1 kleine rode kool - boter - 1 ui, fijngesneden - 2 à 3 laurierblaadjes - 4 à 5 kruidnagels - azijn (blauwe hand) - 1 appel, in blokjes gesneden - peper - zout

Zo maak je het
Snij de rode kool zeer fijn met een groot keukenmes. Halveer ze eerst, dan gaat het makkelijker. Gebruik eventueel een mandoline, maar let dan wel op dat je je vingertoppen niet meeraspt. Smelt de boter en fruit de ui glazig in een grote pot. Voeg de rode kool toe en roer goed. Giet er een scheutje water bij. Breng dan op smaak met de laurierblaadjes, de kruidnagels, ± 1/2 dl azijn (proef zelf hoe zurig je het het liefst hebt), de appel, peper en zout. Doe het deksel op de pan en laat heel zachtjes 1 uur sudderen. Roer af en toe. Ik bak er het liefst chipolataworstjes bij. Het vet uit de pan kun je nadien eventueel bij de rode kool gieten. Niet echt calorie-minded, maar jongens toch: zo lekker!

  • Comments(0)//www.evelienkooktlekker.be/#post159

Aubergines met pesto en kaas

GroentenPosted by Evelien Rutten Tue, June 30, 2009 08:39:50

Gisteren stond ik de hele dag te puffen in een volkstuintje. U kent ze wel, die mozaïeken van lapjes grond, met liefde beplant door bewoners van rijhuizen in de stad. Nergens anders zie je de rijen prei, de aardappels en pompoenen zo perfect in het gelid staan. Deze eigenaars koesteren hun kleine lapje vrijheid, omdat het enig bucolisch alternatief de vuile straat is. Ik bevond mij in de volkstuintjes van Deurne, waar ik goede contacten onderhoud met de voorzitter. Hij had me vorige week al rondgeleid en nu was ik terug mét een 16-koppige ploeg. Ik kan nog niets verklappen over de fotosessie die er heeft plaatsgevonden, behalve de woorden "picknick", "sneeuwwitje", "zeven" en "dwergen". U leest er volgende maand alles over in het maandblad met de naam van een vrouwelijke bv. Ik kan u wel al melden dat ik zeven nieuwe, kleine vrienden heb.

Rond 17u belde Steven, die 's avonds voor me zou koken. "Evelien, waar kan ik een goed kalfsgebraadje kopen??? Ze hebben dat hier nergens in de buurt." Meteen rinkelden de alarmbellen in mijn hoofd. U herinnert zich dat het gisteren om en nabij de 28°C was. Na een hele dag in de blakende zon stond mijn hoofd naar kropsla, feta en olijven. "Kalfsgebraad, liefje? Wat wil je daarmee doen?" Misschien had Steven vitello tonato in gedachten, een frisse, koude bereiding met kalfsvlees en tonijn. Maar ik ken Steven intussen beter dan hij zichzelf kent. Steven houdt van zware kost. En ja hoor. "Ik heb een geweldig recept gevonden in het boek van Carluccio, waarbij een kalfsgebraad 2 uur moet sudderen in melk."

Ah.

"Liefje, ik denk dat alle kalfsgebraadjes in de buurt zijn uitverkocht. Stond er niks anders in dat kookboek? Met groentjes en zo? In de categorie 'zomerse gerechten'?"
"Oké dan... Ik zal wel iets anders bedenken..." Steven begrijpt een hint als hij die krijgt, want toen ik om half zeven kwam binnengewandeld, er zelf uitziend als een veel te goed doorbakken kalfsgebraad, stond er een heerlijke zomerse maaltijd op tafel. Nieuwe aardappeltjes, gegrilde paprika's, een tomatenslaatje, gegrilde kip en... zalige aubergines met pesto en kaas.

Dit heb je nodig voor 4 personen
2 aubergines - olijfolie - 2 eetlepels pijnboompitten - 1 teentje knoflook - een kopje geraspte parmezaan - een volledige bos basilicum (van een plantje) - peper - zout - een bolletje mozarella of enkele plakjes parmezaan - een beetje tomatensaus (eventueel kant-en-klaar)

Zo maak je het
Snij de aubergines in rondjes. Bestrijk ze lichtjes aan beide kanten met olijfolie (gebruik een penseel). Gril ze mooi gaar in een grilpan. Maak intussen pesto. Rooster de pijnboompitten goudbruin in een pan zonder vetstof. Blijf erbij staan en roer regelmatig, de pitjes verbranden heel snel! Doe de geroosterde pitjes dan met de knoflook, de parmezaan en de basilicum in de keukenrobot. Giet er een flinke scheut olijfolie bij plus peper en zout. Mix glad. Voeg eventueel nog extra olie toe als de pesto te droog is.
Bestrijk elk ronde aubergine met een dun laagje pesto en leg er een plakje mozzarella of parmezaan op (ik vond de versie met parmezaan lekkerder). Bestrijk vervolgens met een theelepeltje tomatensaus. Zet enkele minuten onder de gril tot de kaas is gesmolten en serveer meteen. Dit is een lekker bijgerechtje, maar je zou het ook als aperitiefhapje kunnen serveren.

  • Comments(3)//www.evelienkooktlekker.be/#post136

Marokkaanse wortelsalade

GroentenPosted by Evelien Rutten Sun, May 24, 2009 17:49:19

We naderen het einde van een lang weekend waarin ik een overdosis vlees heb geconsumeerd. Het begon op donderdag. Ik was te gast op een communiefeest waar een heus speenvarken werd geserveerd. Zeer fascinerend, het dier opeten terwijl het je aankijkt. De dag erna had ik met mijn koksmaatjes van de avondschool afgesproken om te oefenen voor ons naderend examen. We volgen momenteel de module 'streekgerechten'. Stel je daar vooral geen moussaka of paëlla bij voor. Het blijft allemaal traditioneel Belgisch, met varkenshaasjes en biefstukken. Ze krijgen het etiket 'streekgerecht' omdat we aan de saus peperkoek of jenever toevoegen. Soms lekker, meestal overbodig. Voor ons examen moeten we drie vleesgerechten instuderen. We maakten ze allemaal klaar en ik kan je verzekeren dat je na een gevuld varkenshaasje, een lendebiefstuk en een kalfssteak alleen nog maar languit in de zetel kunt gaan liggen met een groot glas Perrier binnen handbereik. En gisteren organiseerde ik zelf nog eens een etentje, waarbij ossobucco met risotto op tafel kwam. Vandaag las ik dus een vegetarische dag in, vol frisse slaatjes en lekkere kleine hapjes. Zomers genieten! Deze wortelsalade kun je zo exotisch maken als je zelf wilt. Als je niet houdt van koriander, kun je 't vervangen door bladpeterselie.

Dit heb je nodig voor 4 personen
een handvol rozijnen - 8 wortels - een flinke scheut olijfolie - het sap van 1 citroen - 1 theelepel gemalen korianderpoeder - 2 eetlepels grofgesneden (ongezouten) pistachenoten of amandelen - peper - zout - een snufje cayennepeper - 2 eetlepels fijngesneden koriander

Zo maak je het
Overgiet de rozijnen met zeer warm water en laat ze een kwartiertje weken. Maak intussen de wortelen schoon en rasp ze (ik gebruikte een mandoline). Meng de wortels met de rest van de ingrediënten en de uitgelekte rozijnen. Zet afgedekt in de koelkast. De salade is beter als je 'm eerst enkele uren laat staan.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post125

Koude erwtensoep met munt

GroentenPosted by Evelien Rutten Tue, April 14, 2009 20:52:56

Morgen verjaart Hanne, mijn beste vriendin uit Genk. Aangezien zij mijn blog zelden leest, loop ik geen risico's als ik hier vertel wat haar cadeau is. Ze is dol op mijn advokaat, die ik in de week voor kerstmis in grote hoeveelheden heb gemaakt en waarvan zij wegens groot succes slechts een theelepel heeft kunnen proeven. Het plan was dus om een zeer grote pot (van wel 20 eieren!) advokaat te maken. Een pot waarvan ze een heel jaar kan snoepen. "Zo gepiept!", dacht Evelien. Maar daar dacht de grote kok van het universum toch eventjes anders over... Het is namelijk mislukt. Niet één keer, maar twéé keer! Ik schaam mij zeer diep, want ik heb wel degelijk 40 (!) eieren verprutst en door het toilet gegoten. Ik weet nog steeds niet waar het fout liep. Ik deed exact hetzelfde als de vorige keer, maar ik heb natuurlijk wel de hoeveelheden vermenigvuldigd. Waarschijnlijk raakten de eieren chemisch uit balans. Ze weigerden de suiker op te nemen, waardoor de hele advokaat korrelig smaakte. De tweede keer heb ik de dooiers en de suiker wel een uur laten draaien in de keukenrobot, maar er gebeurde niets.
Morgen zal ik dus met lege handen bij haar aankomen. Maar ze zal zeker erg ontroerd zijn als ik haar vertel over de miserie, de plakkerige keuken, de bijna ontplofte keukenrobot en de droefenis die mij overviel...

Gelukkig is er dit weekend een ander gerecht wél heel goed gelukt, namelijk mijn koud erwtensoepje met munt. Dit is géén melige wintersoep, maar een frisse ode aan de lente. Ik gebruikte verse kippenbouillon (uit mijn diepvries), dat maakt een enorm verschil met bouillonblokjes. Je kunt het soepje trouwens gerust maken met diepvrieserwten, die zijn in de meeste gevallen zelfs beter dan verse erwten (die vaak toch niet zo versgeplukt zijn). Je kunt het warm eten, maar het is eigenlijk het lekkerst als je het koud serveert. Dit is een ideaal "groentenhapje" vooraf. Als gerecht is het iets te zwaar, tenzij je het enorm verdunt (maar dan is de smaak ook minder).

Dit heb je nodig voor 1 liter
1 ui, fijngesneden - 2 teentjes knoflook, fijngesneden - olijfolie - 1 kleine aardappel, geschild en in zeer kleine blokjes - een pak bio-diepvrieserwtjes, niet ontdooid - 1 liter zelfgemaakte kippenbouillon (of van 2 blokjes) - 10 muntblaadjes (pepermunt)

Zo maak je het
Fruit de ui met de knoflook enkele minuten glazig in olijfolie. Voeg de aardappelblokjes en de erwten toe. Overgiet met de kokende kippenbouillon en laat 12 minuten pruttelen. Voeg dan de muntblaadjes toe en haal meteen van het vuur. Mix de soep glad en giet ze dan door een zeef. Roer goed met een lepel in de zeef. Gooi de overgebleven (droge) pulp weg. Proef het soepje en breng op smaak met peper en zout. Laat volledig afkoelen in de koelkast. Serveer met extra muntblaadjes en eventueel een toefje zure room.

  • Comments(2)//www.evelienkooktlekker.be/#post117

Stoofpotje van lentegroenten

GroentenPosted by Evelien Rutten Sun, March 22, 2009 17:41:26


Mag ik een suggestie doen? De volgende keer dat u in een vlaag van "Ach, laten we eens gek doen" erop uit trekt voor een weekendje rust, boek dan een kamer in de priorij van Corsendonck. Ik vertoefde daar gisterenavond en was ernstig gecharmeerd door zoveel rust en comfort aan een toch wel betaalbare prijs. Ik heb er niet gegeten, enkel geslapen. De maaltijd gebruikte ik in een plaatselijke taverne. Ze bestond uit droge kipfilet met lobbige champignonsaus, een verdroogd slaatje met mayonaise en kroketten. Exact wat ik nodig had: een welgekomen dosis Vlaamsch-heid. Maar het kan niet alle dagen feest zijn. Daarom staat er bij ons deze avond een bescheiden rosbief op het menu, met een stoofpotje van venkel en jonge ui. Het recept van de rosbief ga ik maar zeer summier opschrijven, dat is vooral een kwestie van aanvoelen en voorkeur.

Morgen is trouwens de langverwachte dag van de grote afgang. Om 20u stipt ga ik voor de tv zitten, omringd door een handvol goede vrienden die allemaal de volgende zinnen hebben ingestudeerd: "Zo erg is het niet." "Je kunt wél koken, we proeven het toch?" en "Die kent er niks van." U kijkt toch ook?

Dit heb je nodig voor 4 personen
een rosbief van 1 kilo (kleiner is de moeite niet) - peper - zout - boter - olijfolie - 3 tenen knoflook, nog in de pel - een tak rozemarijn - 1 theelepel venkelzaadjes - 2 knollen venkel een grote bussel jonge uien (schalullen, denk ik dat ze die ook wel eens noemen) - 2 dl zelfgemaakte kippenbouillon (komt bij mij uit de diepvries) - veel verse kruiden, fijngesneden

Zo maak je het
Bestrooi de rosbief ruim met peper en zout en masseer in het vlees. Bak rondom rond aan in hete boter met een beetje olie. Leg de rosbief daarna meteen in een voorverwarmde braadslee in een op 160°C voorverwarmde oven. Laat 40 minuten garen (20 minuten per halve kilo). Als je een vleesthermometer gebruikt zoals ik, haal het vlees dan uit de oven als de kerntemperatuur 45°C is. Het mag ook al bij 40°. Overgiet af en toe met de vrijgekomen sappen of wat extra gesmolten boter. Laat nu uit de oven 10 minuten rusten onder aluminiumfolie. Snij met een scherp mes in dunne plakjes. Uiteraard is de rosbief rosé-rood, en NIET doorbakken. (Beste roodvleeshater: als je blind zou proeven van een saignant stukje vlees, zou je 't gegarandeerd HEERLIJK vinden!!!)

En nu over naar het stoofpotje (dat je kunt maken terwijl de rosbief in de oven zit).

Giet wat olijfolie in een grote braadpan (waar een deksel op past). Voeg de knoflook, de rozemarijn en de venkelzaadjes toe. Laat langzaam opwarmen, zodat de olijfolie de aroma's van de andere ingrediënten kan opnemen. Roer af en toe. Snij de venkel en jonge uien in grove stukken. Voeg ze toe en laat even zweten in de olie. Overgiet dan met de hete kippenbouillon en breng op smaak met peper en zout. Doe het deksel op de pan en laat 20 minuten zachtjes sudderen. Garneer met veel fijngesneden kruiden.



  • Comments(5)//www.evelienkooktlekker.be/#post108
Next »